Waarom huilt mijn kind zo snel?
Jonge kinderen huilen snel omdat hun emotieregulatie nog niet volledig is ontwikkeld en ze de taalvaardigheid missen om hun gevoelens goed uit te drukken. Volgens orthopedagoog Mariëlle Beckers raken ze hierdoor snel overmand door emoties en gaan ze vlugger huilen. Naarmate kinderen ouder worden, leren ze hun gevoelens beter onder woorden te brengen en emoties te herkennen.
Baby’s huilen veel omdat het hun enige manier van communiceren is, bijvoorbeeld om vermoeidheid, honger of buikpijn aan te geven. Twijfel je over de oorzaak? Bekijk dan onze handige checklist over wat je doet als je baby huilt. Oudere kinderen barsten vaak in tranen uit door pijn, frustratie of enorme boosheid.Wat als je peuter om alles huilt?
Wat als je peuter om alles huilt?
Een peuter huilt vaker doordat er in deze levensfase grote veranderingen plaatsvinden, zoals afscheid nemen van een ouder of de spannende overgang naar de basisschool. Een peuter of kleuter kan verdriet simpelweg nog niet binnenhouden; het moet eruit. Pas rond zes à zeven jaar verwacht je dat een kind dit beter onder controle heeft. Vanaf die leeftijd lukt het ze steeds beter om hun tranen in te houden, bijvoorbeeld wanneer ze zich naar school begeven en zich even onzeker voelen.
Hoe vaak huilen is normaal voor een kind?
Wat normaal huilgedrag is, hangt sterk af van de leeftijd en het karakter van je kind. Voor baby's is twee uur per dag huilen volkomen normaal. Huilt een ouder kind regelmatig uren achter elkaar en is hij moeilijk te troosten, dan is dat een signaal om in de gaten te houden. Beckers benadrukt dat het trekken van een harde grens ingewikkeld is. Een hooggevoelig kind schiet nu eenmaal veel sneller in de tranen dan een kind met een minder prikkelbaar temperament.
Hoe ga je om met een kind dat snel huilt?
Keur het snelle huilen niet direct af, maar geef erkenning aan het gevoel van je kind en zoek samen naar een constructieve oplossing. Het is belangrijk om de onderliggende reden van het verdriet te achterhalen. Veel kinderen zijn erg gevoelig en raken overstuur als ze iets moeilijk vinden of bang zijn. Mariëlle Beckers raadt aan de emotie er te laten zijn. Zo leer je je kind dat handelen meer oplevert dan huilen, wat direct het zelfvertrouwen vergroot.
Heb je hier extra handvatten voor nodig? Ontdek dan hoe je je kind helpt als hij gestrest of bang is. Daarnaast is het waardevolle Boek waarvan je wilde dat je ouders het hadden gelezen een absolute aanrader voor ouders die zich verder willen verdiepen in empathisch opvoeden.
Wanneer mag je het huilen van je kind negeren?
Je mag het huilen negeren wanneer het duidelijk geen uiting is van écht verdriet, maar een aangeleerde methode om aandacht te vragen of een zin door te drijven. Zodra je kind merkt dat de huilbui hem niets oplevert, stopt hij er vaak snel weer mee. Kinderen moeten ontdekken dat dwingend gedrag niet de juiste route is. Besteed er daarom weinig aandacht aan en geef ze de ruimte om op een andere, rustige manier met hun emoties om te gaan.
Wat moet je doen als je kind blijft huilen?
Observeer je kind nauwkeurig en volg je ouderlijke intuïtie om de werkelijke oorzaak van het aanhoudende huilen te ontdekken. Een jong kind dat non-stop huilt voelt zich misschien onveilig, is onvoldoende weerbaar of wordt gepest in zijn omgeving. Bij baby's vormt extreem veel huilen soms een risico voor hechtingsproblematiek. Twijfel je over de intensiteit? Ga tijdig naar het consultatiebureau of de huisarts. Zij sluiten eerst fysieke klachten uit, zoals een pijnlijke oorontsteking, en bieden de juiste begeleiding voor jou als ouder.
Blijft je kind huilen op het kinderdagverblijf?
Een kind huilt vaak op het kinderdagverblijf omdat het moet wennen aan nieuwe mensen, een onbekende omgeving en het onvermijdelijke afscheid van jou als ouder. Dit is tijdens de wenfase heel gebruikelijk. Blijft je kind echter structureel overstuur, zelfs nadat hij er al maanden komt? Dan past de opvang wellicht niet goed bij de behoeften van je kind. Ga het gesprek aan met de pedagogisch medewerkers om de situatie te analyseren en te bespreken wat jullie samen kunnen veranderen.
Bron: Jeugdgezondheidszorg, Kinderopvang.org
