Spitsuur met Sophia Tienstra: ‘Als je ziet hoeveel tabbladen er in mijn hoofd openstaan, snap je waarom ik zo chaotisch ben’

‘Ik heb onverwachts een behoorlijk groot bedrijf opgebouwd met designdroog- en schoonloopmatten op maat en kleurrijke deurmatten. Daar ben ik erg trots op. Maar ik heb ook altijd een aanwezige moeder willen zijn. De balans daartussen vind ik belangrijk en tegelijkertijd lastig. Mijn sociale leven staat de laatste tijd op een laag pitje. Ik heb simpelweg weinig tijd voor koffie met vriendinnen of feestjes en borrels. Mijn gezin en mijn bedrijf komen nu eenmaal op de eerste plaats.

Volle dag

Elke ochtend zijn we rond 06.00 uur wakker. Dan maakt mijn man de broodtrommels voor de kinderen klaar en help ik ze met aankleden. Tjerk gaat naar zijn werk en ik breng de kinderen naar school. Op de dagen dat ik naar mijn team ga, rijd ik door naar de showroom van mijn bedrijf in Amsterdam, waar ons kantoor ook zit.

Ik houd me bezig met van alles: van overleggen en de boekhouding tot nieuwe collecties. Dit vraagt nu veel van mijn tijd. Ik sluit mijn werkdag af met een bezoek aan een interieurwinkel die onze matten verkoopt. Daar zorg ik dat onze presentatie er weer netjes uitziet. Dan haal ik rond 17.15 uur de kinderen op van de BSO. Ze gaan er met veel plezier naartoe, omdat hun vriendjes daar ook zijn. En het is zo’n leuke plek. Mijn zoon wordt soms zelfs boos als ik hem te vroeg ophaal.

Geen datenight nodig

Thuis kook ik voor de kinderen en maak ik ze klaar voor bed. Als mijn man thuiskomt van zijn werk, ga ik naar pilates. Hij legt de kinderen op bed en kookt daarna voor ons. Als ik thuiskom, kan ik aanschuiven. We kletsen rustig bij over onze dag en alles wat ons bezighoudt. Ik grap weleens tegen mijn vriendinnen dat wij nooit een datenight nodig hebben, omdat we elke avond bijkletsen. Na het eten kijken we een serie op de bank en om 21.30 uur ga ik naar bed.

We hebben een vrij traditionele rolverdeling als het gaat om huishouden en werk, maar lang niet alles van het huishouden komt op mijn schouders terecht. Gelukkig krijg ik hulp bij het huishouden. Dat vind ik echt een luxe. Ik draag grotendeels de mentale last en heb een vol hoofd. Als je ziet hoeveel tabbladen er in mijn hoofd openstaan, snap je waarom ik zo chaotisch ben. En dan ben ik ook nog eens een enorme perfectionist. Ik vraag veel van mezelf.

Lees ook: Lauren Verster: ‘Waarom mijn dochter (8) besloot dat ons seksleven voorbij is’

Geen perfecte moeder

Het gaat dan ook heus niet altijd goed. Dan stuur ik Isabel naar zwemles met de kleding die ze nodig heeft om met kleren aan te zwemmen, maar zonder badpak. Of gaat mijn zoon zonder bibliotheektas naar school. Ik heb altijd het idee dat ik te weinig tijd heb om alles te combineren. Soms denk ik: hoe doe ik dit al vijf jaar? Ik kies hier natuurlijk zelf voor, maar het maakt me soms behoorlijk chaotisch. Ik race door het leven. En ik ben echt niet de perfecte moeder. Maar ik troost mezelf met de gedachte dat ik zo aanwezig mogelijk probeer te zijn.

Cool mom

Ik ben wars van autoriteit en regels. Natuurlijk ben ik af en toe streng, maar verder vind ik mezelf een relaxte moeder. Ik grap altijd: ‘I’m not a regular mom, I’m a cool mom’, haha. Ik doe niet aan regels als één snoepje per dag. Zolang mijn kinderen gezond eten en voldoende bewegen, vind ik het prima. Ik gebruik eten ook niet als beloning. Ik wil dat mijn kinderen er een gezonde relatie mee ontwikkelen. Die had ik zelf absoluut niet. En het lijkt te werken. Laatst mocht Isabel kiezen wat we gingen eten en ze koos voor wraps. Geen pannenkoeken, pizza of patat, maar wraps met kip en groenten.

Langs de lijn

Elke woensdag en vrijdag werk ik thuis, zodat ik de kinderen op tijd uit school kan halen. Er komen vaak vriendjes en vriendinnetjes mee, soms meerdere. Veel kinderen gaan in hun hockeykleding naar school; dat is onderdeel van de schoolcultuur. Woensdagmiddag breng ik Isabel naar hockey en Alexander naar voetbal. De halve school staat daar langs de lijn en op de velden: vrijwel iedereen in onze buurt speelt hockey en voetbal.

Daarna doe ik boodschappen met de kinderen. Om het mezelf wat makkelijker te maken, parkeer ik ze bij zo’n spelapparaat in de supermarkt, zodat ik rustig alles kan halen wat ik nodig heb. Thuis kook ik voor de kinderen en doe ik ze in bad. Als mijn man thuiskomt, brengen we ze samen naar bed. Dan kook ik voor Tjerk en mij, en eten we rustig samen. We raken nooit uitgepraat. Ik geniet van onze avonden samen, waarop we het vaak hebben over mijn werk en de internationale plannen.

Lees ook Spitsuur met Britt Muyldermans: ‘Mijn kinderen hebben hun eigen taken, maar er is ook onbeperkte schermtijd’

Vrijdagavond: vroeg in bed

Vrijdagmiddag gaat Alexander naar hockey en neem ik Isabel mee om samen met haar te trainen op een leeg veldje. Ik heb zelf mijn hele leven gehockeyd en vind het lekker om veel buiten te zijn met de kinderen.

Zaterdag staat in het teken van zwemles, hockey en voetbal. Dat begint al om 08.00 uur. Om die reden lig ik op vrijdagavond vaak vroeg in bed. Erg vind ik dat niet. Ik heb mijn periode als partygirl gehad en ben uitgespeeld. Dus begin ik mijn weekend veel te vroeg samen met honderden andere ouders langs het hockeyveld. Ik heb inmiddels genoeg rust om me over te geven aan deze fase in mijn leven en ik vind het heerlijk om veel tijd door te brengen met mijn gezin.

Soms logeren de kinderen bij opa en oma en kunnen wij uiteten. We genieten dan vooral van het uitslapen. Maar meestal gaan we op zondag met de kinderen op pad, het liefst naar Amsterdam, voor een kroketje bij Van Dobben en een film in Tuschinski. Ik geniet van de herinneringen die ik mag maken met mijn gezin. Doordat ik medisch zwanger ben geworden, neem ik het moederschap niet voor lief.’