Kraamwerk: ‘Het hele gezin zit bloot op de bank, zelfs oma’

‘Het gezin waar ik deze week mag kramen, woont op een bijzondere plek. Ze wonen in het bos, met om zich heen een voedselbos en allerlei dieren. In hun tuin staat een yurt en een grote tent. Daar wonen mensen die het gezin helpen met de tuin en de verzorging van de dieren, in ruil voor kost en inwoning. Alle groenten en kruiden die ze in de tuin verbouwen, gaan naar het gezin en de mensen die voor ze werken.

Lees ook: Joachim en Diede verruilden hun vrachtwagen voor een yurt: ‘We hadden heimwee naar de sleur’

Helemaal bloot

Ik loop om het huis heen en kom via een trap uiteindelijk in de woonkamer. ‘Hallo, ik ben er!’ roep ik. Binnen zitten de kraamvrouw, haar partner, een oma en een vriendin. Iedereen is vrijwel naakt. De kraamvrouw draagt alleen een netbroekje, haar partner een onderbroek. De baby heeft een wasbare luier aan en verder niets. Maar oma en de vriendin zijn helemaal bloot.

Ik probeer mijn gezicht in de plooi te houden en begroet iedereen zo normaal mogelijk. Maar het is toch even schakelen. Ik ben hier als kraamverzorgende, dus ik moet gewoon aan het werk. Tegelijkertijd ben ik ook maar een mens en moet ik wennen aan wat ik aantref. Ik kijk wat langer naar de baby, die daar heel tevreden lijkt te liggen. Uiteindelijk ga ik erbij zitten en probeer ik het gezin te leren kennen.

Lees ook: Kraamwerk: ‘Ineens stond de vader in z’n blootje voor mijn neus’

Eigen levensstijl

Het stel is jong en heeft een eigen kijk op het leven. Ze zijn ongeveer twee jaar samen en hebben net hun eerste kind gekregen. Hun huis is open, letterlijk en figuurlijk. Een groot deel van de woonkamer bestaat uit glas en de deuren staan open. Midden in de ruimte staat een bed met een klamboe. De vloer hebben ze zelf gemaakt van klei. Het is allemaal wat rommeliger dan ik gewend ben, maar het past bij hun manier van leven.

Ook op het gebied van hygiëne kijken ze anders naar de wereld dan ik gewend ben. Ze gebruiken geen deodorant en geen zeep, en hebben een composttoilet. Daar moet ik even aan wennen. Al heb ik vaker kraamzorg gegeven aan gezinnen die alternatief leven, dus helemaal onbekend is deze wereld me niet. Je komt tijdens dit werk soms dingen tegen die je thuis niet zo snel zou doen. Uiteindelijk is het vooral een kwestie van je aanpassen en kijken hoe je je taken zo goed mogelijk kunt uitvoeren.

Kruidenpotjes en brandnetelsmoothies

Het eerste badje geven we in een emmertje. Verder help ik waar nodig, al zijn de taken net wat anders dan in een gemiddeld gezin. Zo houd ik me bezig met het sorteren van de kruidenpotjes. En dat zijn er nogal wat. Alles wat in de tuin groeit, lijkt een functie te hebben. Op een gegeven moment krijg ik een smoothie aangeboden, gemaakt van onder meer brandnetel en weegbree uit eigen tuin.

Mijn aanwezigheid blijkt bovendien vaak van korte duur. De kraamzorg wordt uiteindelijk teruggebracht naar drie uur per dag, maar negen van de tien keer word ik na een uur alweer naar huis gestuurd. Dat vind ik niet erg. Ik merk dat ze het liefst hun eigen gang gaan en weinig behoefte hebben aan iemand die de hele dag in hun huis rondloopt. Als de controles gedaan zijn en ik verder niets kan betekenen, is het goed om te vertrekken.

Lees ook: Kraamwerk: ‘De moeder vindt me te bemoeizuchtig en zegt af’

Baby zonder naam

Tijdens de kraamweek noem ik de baby gewoon ‘baby’, want ze heeft nog geen naam. De ouders willen eerst kijken welke naam bij het kind past. Een naam kiezen voordat je je baby hebt leren kennen, vinden ze maar een vreemd idee. Ze hebben zelfs uitstel aangevraagd bij de gemeente.

Voor mij is het niet nieuw om een baby voorlopig maar gewoon baby te noemen. Maar een week zonder naam blijft bijzonder. Op dag acht houden de ouders een ritueel. Daaruit komt uiteindelijk een naam voort die heel bijzonder is en helemaal bij het stel past. Na afloop krijg ik een geboortekaartje van het gezin. Dat waardeer ik heel erg.’