‘Vriendinnen lachen me regelmatig uit. Kijk ik om precies 11.11 uur op mijn klok, dan ben ik ervan overtuigd dat het universum mij iets wil vertellen. Iedere ochtend lees ik in de krant wat mijn horoscoop voorspelt en ik heb meerdere edelstenen in huis. Mijn vriendinnen vinden het onzin, maar ik denk echt dat er meer is tussen hemel en aarde.
Lees ook: Bodines bevallingsverhaal: ‘Door het engelengetal 444 was het een spirituele ervaring’
Ook geloof ik in reïncarnatie. Ik denk zelfs dat ik een keer heb gekraamd bij een baby die ik al eens eerder heb ontmoet. Dat klinkt vaag, daar ben ik me van bewust. Toch voel ik dat echt zo.
In mijn privéleven ben ik de ‘zweefteef’, maar op werk laat ik mijn zweverige kant zo min mogelijk zien. Ik weet namelijk dat anderen er lacherig over kunnen doen en ik wil zo professioneel mogelijk overkomen. Mijn taak is zorgen voor het welzijn en de gezondheid van moeder en kind. Niet om, bij wijze van spreken, een tarotkaart te leggen.
Herkenning
Ik kraam dit keer bij een gezin dat nu vier kinderen telt. Het jongste gezinslid is een meisje: een lief, klein popje met een koppie vol haar. Het is mijn eerste kraamdag en dus ook de allereerste keer dat ik het meisje zie, maar ik voel meteen een sterke connectie. Noem me zweverig, maar ik heb sterk het gevoel dat ik de baby al ken uit een vorig leven.
De vader heeft zijn dochter in zijn armen tijdens onze eerste ontmoeting. Het meisje heeft haar ogen open en hoewel ik weet dat een pasgeboren baby nog vrij weinig ziet, lijkt het alsof ze mij heel bewust aankijkt. Zij ziet mij, ik zie haar, dat idee.
Lees ook: Zo ontwikkelt het zicht van een baby in de eerste maanden
Droom
Hoewel ik gek ben op mijn werk, ben ik geen persoon die haar werk mee naar huis neemt. Sluit ik een kraamdag af, dan is die ook echt afgesloten. Morgen weer een dag, zeg maar. Maar dit keer is het anders.
Als ik weer thuis ben, denk ik veel aan de baby. ’s Avonds droom ik zelfs over het kind. Nou ja, ik zie de baby niet in mijn droom voorbij komen, maar in mijn droom maak ik een mooie wandeling in het bos met iemand van wie ik het gezicht niet kan zien. Als ik rond 03.00 uur wakker word, denk ik meteen dat het de baby is.
Gekkie
De volgende ochtend meld ik me weer bij het gezin voor de tweede kraamdag. Dit keer ligt ze in de box te slapen als ik binnenkom. Terwijl ik over de box hang om naar haar te kijken, doet ze haar ogen open. Moeder ziet het gebeuren. ‘Wat grappig, het is net alsof ze jou al heel goed kent!’, zegt ze.
Eigenlijk wil ik vertellen dat ik over haar dochter heb gedroomd en dat ik echt het gevoel heb dat ik haar ken. Dat ik geloof dat ze een reïncarnatie is van iemand die ik ben verloren of dat we elkaar misschien kennen uit een vorig leven. Maar ik doe het niet, want ik wil niet dat ze mij zien als een gekkie.
Lees ook: Als je kind een zesde zintuig heeft: ‘Mama, er staat iemand achter je’
Steen van de liefde
Omdat de cliënten niet de volledige uren aan kraamzorg hebben aangevraagd, maar mij slechts een paar dagen in huis nodig hebben, kraam ik hier een halve week. Het afscheid valt me zwaar, al laat ik dat natuurlijk niet merken.
En toevallig of niet: de baby huilt die dag wat meer dan normaal. Alsof zij het ook jammer vindt dat mijn werk hier erop zit. Vader en moeder geven me een cadeau als bedankje: een mooie rozenkwarts, de steen van de liefde. En dat terwijl ik met hen nooit over edelstenen heb gesproken.
Die avond droom ik voor de tweede keer over de baby, dit keer zie ik haar gezicht wél. Mijn horoscoop de volgende dag in de krant gaat over het weerzien van oude bekenden. En terwijl ik dat lees, denk ik: zie je nou wel!’
Lees ook: Meer rust, wijsheid en geluk voor jouw kind: deze geboortestenen zouden bijzondere krachten hebben
Liefhebber van onze rubriek Kraamwerk? We publiceren iedere zaterdag een nieuwe aflevering, eerder gepubliceerde Kraamwerken vind je ons dossier. Liever op papier? Dat kan! De bijzonderste afleveringen zijn gebundeld in een boek.
