Spitsuur bij Claudia (@huisje.falurod): ‘Het is altijd een rommel bij ons. Die Instagramplaatjes laten niet alles zien’

Chaotische ochtendspits

‘We zijn niet van het vroege opstaan, dus onze ochtenden verlopen nogal chaotisch. De kinderen zijn wel op tijd wakker, maar we blijven nog lang lanterfanten. Rond 7.00 uur gaan we naar beneden en om 8.00 uur moet Lou bij de gastouder zijn, dus we hebben maar krap een uur om alles te cheffen. Mijn man gaat om 7.30 uur de deur uit. Vanaf dat moment draai ik de ochtendspits alleen.

Mae heeft elke ochtend een kledingcrisis: ze vindt de kleding die ze de avond ervoor heeft klaargelegd niet meer goed genoeg. Ze is ook niet de snelste eter, dus je kunt je voorstellen dat drie kwartier niet veel tijd is. Gelukkig is Lou het makkelijkste kind van de wereld. Hij eet zelf lekker z’n boterham en doet z’n ding. Ik ben niet zo gestructureerd, dus ’s ochtends moet ik ook nog de broodtrommel vullen, kleren uitzoeken en tassen inpakken. Elke ochtend denk ik: Clau, dit kun je anders doen.

Lees ook: 7 tips voor relaxte(re) spitsuren met kinderen

Niks vooruitplannen

Op woensdag en vrijdag ben ik vrij en is Lou thuis. Meestal gaan we ’s ochtends wandelen of fietsen, of spelen we thuis. Op deze dagen heeft Mae alleen in de ochtend school, maar soms houd ik haar de hele dag thuis – net waar ze behoefte aan heeft. Daarmee voorkomen we dat de emmer overloopt. Ik zie dat zo’n schoolweek veel is voor haar. Tegenwoordig wordt er zoveel van kinderen gevraagd. Thuis kunnen ze gewoon weer even kind zijn.

Lou doet na de lunch een dutje, dus de middagen zijn niet heel lang. Vaak doen we iets gezelligs dicht bij huis, zoals naar de ezelboerderij. Soms gaat Mae met een vriendinnetje spelen. Ik kijk vooral waar zij behoefte aan heeft; ik plan daarom niets vooruit.

Magie van de kindertijd

Als moeder vind ik het belangrijk dat mijn kinderen vrij en blij mogen zijn. Ze hebben kleurrijke kamers en kleurrijk speelgoed, zoals stapelstenen. Ik wil dat hun kamers uitnodigen tot spelen en hun fantasie prikkelen. Dat is voor mij de magie van de kindertijd. Ik zorg voor zachte kleden, zodat ze lekker op de grond kunnen spelen en hun fantasie de vrije loop kunnen laten.

Het is altijd een rommel bij ons, een echte Villa Kakelbont. De mooie Instagramplaatjes laten natuurlijk niet de werkelijkheid zien. Dat probeer ik ook weleens te laten zien: ‘Ik ruim alles aan de kant voor die ene foto.’ Als er een vriendinnetje meekomt met Mae, ruim ik snel de bende op. En ja, ook bij mij staat het aanrecht aan het eind van de dag vol.

Lees ook: Kinderkamer inrichten voor je peuter: inspiratie en tips

Geen Paw Patrol

We proberen weinig schermtijd in te plannen. Als ze iets kijken, zijn dat prikkelarme filmpjes zoals Bambi, Winnie de Poeh of Casper en Emma. Paw Patrol komt er bij ons echt niet in. Lou vindt de ‘oude’ Nijntje op Netflix leuk – en Mae kijkt mee. We proberen ook regelmatig samen een film te kijken, zodat we van schermtijdmomenten iets gezelligs maken.

Lees ook: Deze tv-series zijn geschikt voor kleine kinderen (en een babybreinspecialist legt uit waarom)

Een uur aan tafel

Tussen 17.00 en 17.30 uur kook ik meestal. Vaak zitten de kinderen dan aan de eettafel zodat ze in mijn buurt zijn. Ik kies dan wel iets waarvoor ik geen uur in de keuken hoef te staan. Meestal beginnen we met z’n drietjes met eten, op werkdagen komt Leon halverwege het eten thuis en schuift hij aan. Vaak zitten we een uur aan tafel: we eten gezellig, kletsen en soms zetten we een muziekje op.

Verzinverhaaltje

Om 18.30 uur proberen we naar boven te gaan. Lou krijgt nog een flesje melk en dan volgt het bedritueel: tandenpoetsen, verschonen of plassen en de pyjama aan. We lezen altijd nog een boek voor, soms samen, soms apart. Mijn man brengt meestal Lou naar bed, ik Mae.

Vaak masseer ik haar als ze in bed ligt. Dan doen we ondertussen een verzinverhaaltje – daarmee probeer ik erachter te komen hoe haar dag is geweest. ‘Mae is een eenhoorn, en ze gaat naar een eenhoornschool. Welke vriendinnetjes waren er vandaag?’ Dan antwoordt ze iets als: ‘Ik ging met eenhoorn Sophie in de speelhoek’. Ik weet niet of ze echt vertelt hoe haar dag eruitzag, maar ik heb het idee van wel.

Niet zo’n spannend leven

Ik vind het heerlijk om ’s avonds op de bank te ploffen en samen of alleen een serie te kijken. Ik ben een huismus, ik hoef niet per se iets te doen en houd niet van uitgaan. Mijn leven is niet zo spannend, maar ik heb daar ook geen behoefte aan. Natuurlijk spreek ik weleens met vriendinnen af, maar dat is dan vaak met de kinderen erbij.

Eens in het halfjaar proberen mijn man en ik samen iets te doen, zoals uit eten gaan of een nachtje weg. Verder hebben we weinig tijd met z’n tweeën, maar ik heb niet het idee dat onze relatie onder druk staat. We zitten op één lijn in wat we fijn vinden. We vinden het allebei gezellig om in het weekend met z’n vieren thuis te zijn of samen naar de dierentuin te gaan. Dat zien we ook als tijd samen. De kinderen zitten ons niet in de weg. We hebben ook geen groot sociaal leven. Dat klinkt heel treurig, maar het is een bewuste keuze.’