'Bij hun eerste kind zijn ouders vaak onzeker, ze moeten wennen aan alles. Vooral vaders, die met hun grote mannenhanden dan zo'n klein krummeltje vast moeten houden.
Deze vader was politieagent, dus je verwacht een heel stoer iemand. Maar hij was heel onzeker. Toen ik binnenkwam lag het kind ook nog in de Maxi-Cosi, terwijl ze al een half uur thuis waren. 'Ik wist niet dat ik hem eruit mocht halen', zei de vader.
Hij bewóóg
Op een moment was ik even boven bij de kraamvrouw, de vader zat op de bank met de baby. Opeens hoorde ik heel hard geschreeuw van beneden: 'Jantien, kóóóm!' Ik dacht dat er iets ergs aan de hand was – was de baby misschien gevallen? Toen ik beneden kwam, lag het hummeltje op zijn vader.
Wat bleek: de baby was een beetje omhoog gekropen. 'Hij bewóóg!' zei de vader. 'Ja, dat doen kindjes', zei ik. De vader zei: 'Ja, maar ook zó?!' Voor het grootste tuig op straat draait hij zijn hand niet om, maar bij zo'n hummeltje schreeuwde hij alsof er een moord was gepleegd.
Lees ook: Kraamwerk: 'Als ik kraamverzorgende zou worden, durfde mijn vriendin wel een baby te krijgen'
Constant bevestiging vragen
En zo ging het de hele week door. 'Mag dit?' 'Wat doet ie nou?' Het kind lag lekker in bed, en toen vroeg hij of hij hem uit zijn bedje mocht halen. 'Natuurlijk, het is jouw kind – haal hem eruit!' Constant vroeg de vader om bevestiging.
Halverwege de week moest ik toch even met hem gaan praten, want ik zag dat hij zijn vriendin ook onzeker maakte. Ik praatte hem vertrouwen in: ik zag dat ze het heel goed deden, dus hij mocht ook op zichzelf gaan vertrouwen. Dat is het mooie van mijn werk, dat ik de ouders iets kan leren.
Apetrots
Daarna werd hij rustiger. 'Als Jantien het zegt, dan moet het wel goedkomen.' Later in de week wilde hij heel graag het kind in bad doen. Ik deed even voor hoe je het vast moest houden. 'Je blijft er wel bij hè?', vroeg hij. Toen hij eenmaal het kind had gebadderd, was hij apetrots. Aan het einde van ze week liep hij naast zijn schoenen.
Lees ook: Stap voor stap je baby in bad doen: dit is hoe het moet
Maandloon voor over
Vlak voordat ik wegging, had hij tranen in zijn ogen: 'Ga je dan echt weg, Jantiena?' 'Ja, maar je kunt het écht zelf.' Toen zei hij: 'Ik heb er een maandloon voor over als je nog een week blijft!' 'Het ligt eraan wat je maandloon is!', grapte ik. En dan zijn vriendin die er lachend naast stond, met zo'n blik van: wat híj heeft weet ik ook niet.'
Liefhebber van onze rubriek Kraamwerk? We publiceren iedere zaterdag een nieuwe aflevering, eerder gepubliceerde Kraamwerken vind je in ons dossier. Liever op papier? Dat kan! De bijzonderste afleveringen zijn gebundeld in een boek.
