Voor ouders
Columns & rubrieken

Denises bevallingsverhaal: ‘Binnen 2 uur had ik haar al in mijn armen’

Denises bevallingsverhaal: ‘Binnen twee uur had ik haar al in mijn armen’
Denises bevallingsverhaal: ‘Binnen twee uur had ik haar al in mijn armen’Denise
Leestijd 4 minuten •
Advertentie

‘Mijn man en ik hadden al een dochter toen ik opnieuw overtijd was. We wilden dolgraag nog een keer ouders worden, dus met veel spanning deed ik in het bijzijn van mijn man een zwangerschapstest. Die was meteen overduidelijk positief.

Twee verschillende zwangerschappen

Zo blij als ik toen was, zo slecht voelde ik me in het begin van de zwangerschap. Ik was voortdurend misselijk en moest veel overgeven. De periode van misselijkheid duurde zelfs zo lang dat ik op een gegeven moment bang was dat ik mijn hele zwangerschap misselijk zou zijn. Dat was gelukkig niet zo; na twaalf weken was het voorbij. Sindsdien had ik nergens meer last van en kon ik echt genieten.

Lees ook: Wat helpt echt tegen zwangerschapsmisselijkheid?

Advertentie

Mijn tweede zwangerschap voelde wel heel anders dan de eerste, omdat we onze oudste thuis hadden rondlopen. Zwanger of niet: zij wilde nog steeds worden opgetild en evenveel liefde als daarvoor. Dat is heel logisch, maar daardoor was ik me soms minder bewust van de zwangerschap. Je hebt simpelweg minder tijd om erbij stil te staan naast alle andere dingen die op je afkomen als ouder. Wel genoot ik extra op de momenten dat ik die tijd wél had. Zo’n nieuw leven in je buik mogen dragen, blijft immers het allermooiste wat er is.

Een razendsnelle start

Hoewel mijn eerste en tweede zwangerschap dus verschilden, kwamen de bevallingen juist heel erg met elkaar overeen. Ik had twee keer een uitgebreid bevalplan gemaakt, en allebei de bevallingen gingen zo snel dat er niet naar is gekeken. Sterker nog: ik heb mijn vluchttas niet eens kunnen openen, omdat daar geen tijd voor was.

Lees ook: Wat moet erin de vluchttas voor de bevalling?

Advertentie

Bij 38+1 weken werd ik om 05.00 uur 's ochtends wakker doordat mijn vliezen braken. Ondanks dat ik een snelle eerste bevalling had gehad, dachten we dat het nog wel even zou duren. Maar na een uur belandde ik in een heftige weeënstorm en constateerde de verloskundige dat ik al 6 centimeter ontsluiting had. Omdat ik graag in het ziekenhuis wilde bevallen, moesten we meteen die kant op.

Met veel pijn en midden in de weeënstorm strompelde ik naar de auto. Bij de afslag richting het ziekenhuis voelde ik de persweeën al opkomen. Ik dacht echt: ik ga hier in de auto bevallen.

Lees ook: Noëlles bevallingsverhaal: ‘Dankzij mijn doula voelde ik mij veilig, ontspannen en gehoord’

Advertentie

Geen tijd om na te denken

Mijn man zette de auto bij de spoedeisende hulp voor de deur en wilde een rolstoel voor me halen, toen hij ontdekte dat hij geen muntje bij zich had. Ik strompelde zo snel als ik kon naar binnen en mocht eenmaal in de bevalkamer direct beginnen met persen. Ik wist niet wat me overkwam, maar er was ook geen tijd om daar echt bij stil te staan.

Dat gold eigenlijk voor de hele bevalling. Ik had in mijn hoofd dat ik op handen en voeten wilde bevallen, maar het ging zo snel dat de verloskundige me een baarkruk aanreikte. Ik greep hem met beide handen vast. Hoewel ik dat van tevoren niet zo had bedacht, vond ik het wel heel comfortabel. Het was heerlijk dat mijn man op die manier achter me kon zitten om me vast te houden.

Lees ook: Zo werkt bevallen op de baarkruk

Advertentie

Al snel bleek echter dat mijn blaas te vol zat, waardoor ons kind niet verder naar beneden kon komen. De verloskundige maakte mijn blaas leeg met een katheter, waarvan ik overigens helemaal niets heb gemerkt. Vanaf dat moment ging het nog sneller: na een kwartier persen werd onze dochter na een razendsnelle bevalling van slechts twee uur geboren. Mijn man en ik hebben haar samen aangepakt; iets wat ik nog steeds heel bijzonder vind.

Een extra bijzondere terugblik

Ondanks dat de bevalling zo snel ging en daardoor soms bijna aan me voorbij leek te flitsen, kijk ik er met veel dankbaarheid op terug. Net als de zwangerschap is de bevalling iets wat ik diep koester.

Ons eerste kind was prematuur en werd veel te vroeg geboren; zij moest destijds meteen aan de beademing en in de couveuse. Nu kreeg ik onze tweede dochter direct bij me, hadden we heerlijk huid-op-huidcontact en konden we echt het gouden uur beleven. Dat maakte deze bevalling en geboorte voor mij extra bijzonder.

Advertentie

De vorige keer moest ik bijvoorbeeld ook nog drie weken in het ziekenhuis blijven, maar nu hoorde ik al heel snel dat we gewoon naar huis mochten. Toen dacht ik even: en nu? Maar toen we eenmaal thuis waren, was alles goed. En dat is het gebleven. We zijn ongelofelijk gelukkig met elkaar.’

Geboren!
Naam: Fenne Sol
Datum: 25 juni 2026
Lengte: 51 centimeter
Gewicht: 3324 gram

Meer bevallingsverhalen lezen? We publiceren iedere woensdagochtend een nieuwe. Eerdere bevallingsverhalen lees je terug in het dossier Bevallingsverhalen. Wil je geïnterviewd worden over jouw bevalling? Mail oproep@oudersvannu.nl

Delen: