Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

 

12x bonje over de baby: ‘Nu je baby er is, ben je best eh… hysterisch’

Een baby betekent alleen maar nóg meer liefde in huis, toch? Ja, maar ook: meer ruzie. Want hoezo ben jij te overbezorgd? En waarom blijft hij doodleuk twee avonden per week sporten?

Advertentie

Lees ook: Samen sterk door de tropenjaren: ‘Zet je relatie niet in de spaarstand’

  1. Mooi wél een wedstrijd

    Jullie zouden de taken eerlijk verdelen. Logisch ook, het is net zo goed zíjn baby als die van jou. Maar nu, een paar maanden onderweg, bekruipt je steeds meer het gevoel dat het toch vooral jouw kind is. Hij ligt voornamelijk bij jou, jij doet de voedingen, het slaapritueel en vrijwel alle nachten. Dus besluit je de eerste de beste poepluier aan je partner over te laten. Waarna je partner tot je verbazing met een opsomming komt van alles wat hij of zij doet.

    Eh, hielden we een score bij? Is dit een wedstrijd? Ja dus. Partners die voorheen nog het vermogen hadden om hun eigen verjaardag te vergeten, kunnen in de kraamtijd opeens zeer gedetailleerd opsommen wanneer ze precies wat en hoe vaak hebben gedaan. En terwijl jij nog op je vingers meetelt of het allemaal wel klopt, heb je de baby alweer in je armen.

  2. Hysterie-alert

    Je had het niet van jezelf verwacht, maar nu je baby er is, ben je best eh… hysterisch. Was dat een hik of verslikt ie zich nou? Is zo veel melk teruggeven wel normaal? Nee, je bent niet bepaald die relaxte go-with-the-flow-moeder die je je had voorgenomen te worden. En dat je partner je daar ook nog eens op wijst door je zorgen weg te lachen, zorgt niet voor meer rust. Want sinds wanneer is hij hier expert rode vlekken? Jij wilt gewoon héél even de dokter bellen. Voor de zekerheid. Want dat het niks bijzonders is, wil je heus wel horen, maar dan wel van een arts.

  3. Betweters

    ‘Je hoeft hem echt niet zo lang overeind te houden voor een boertje, hoor.’ Of: ‘Je mag hem best even laten huilen.’ Je dacht dat alleen (schoon)­moeders je zo onzeker konden maken, maar je partner kan er ook wat van. Voor zover je weet, is dit ook echt zijn of haar eerste, dus waarom krijg je nu het gevoel dat jij geen idee hebt wat je doet? In plaats van dat je samen uitzoekt hoe dit wezentje werkt, heb je het idee dat jullie lijnrecht tegenover elkaar staan. Het inbakeren, het in bad doen, zelfs het inladen van de kinderwagen in de kofferbak: alles is voer voor discussie.

    Advertentie
  4. Een eigen plan

    Er is een mens bijgekomen, dat is niet zomaar even wat. Niet gek dus dat je wereld op z’n kop staat. Maar soms heb je het idee dat er in het leven van je partner eigenlijk niet zo gek veel is veranderd. Die gaat nog gewoon twee avonden per week sporten, net als daarvoor. Kan op jullie vrije zaterdag (waarop jij er nog niet over uit was of je met z’n drieën naar dat ene koffietentje wilde gaan of die Netflix-serie verder wilde kijken) ineens roepen dat er een kappers­bezoek op de planning staat of naar boven verdwijnen om de was te doen. En nee, over dat laatste mag je ­natuurlijk eigenlijk niet klagen, maar je doet het toch. Want het gemak waarmee je partner ervan uitgaat dat jij dus wel bij de baby blijft, dat schuurt gewoon een beetje.

  5. Zzzzzlaapt ie al?

    Van weinig slaap wordt zelfs de grootste positivo knorrig, dus die onenigheid komt er geheid, dat eerste (slapeloze) jaar. En ja, jij hebt nog verlof, maar betekent dat dat álle nachten automatisch op jou neerkomen? Nee dus. Volledig overtuigd van je gelijk geef je je partner tijdens de eerstvolgende nachtelijke huilbui een por met de woorden: ‘Jouw beurt!’ Maar dan lig je in je eentje in bed toch niet lekker. Misschien heeft de baby toch jou nodig? En dus stap je je bed weer uit.

  6. Beren op de weg

    Een terrasje pakken met de baby, een verre vakantie of uit eten: jij denkt dat het prima kan. Maar je partner krijgt acuut vlekken in de nek. Want straks gaat de baby huilen. En echt relaxed is het met al dat gesjouw met spullen ook niet. Jij baalt, want komen jullie de komende jaren nu nergens meer?

  7. Wat kost dat?

    ‘Wat, 30 euro voor slofjes?! Hij kan ze nog geen maand aan!’ Ja, dat kan dan wel zo zijn, maar deze slofjes hebben een handig lang sokje eraan, zijn helemaal biologisch gemaakt en van dat ene superhippe merk.

    Advertentie
  8. Te klein

    Hoe vervelend is het als je partner dát zegt? Ja oké, je kunt er nog niet mee stoeien, maar dat geeft toch niet?

  9. En ik dan?

    Een grote ruzie wordt het vast niet, maar het is wél lullig als je steeds moet vragen of je ook eens op de foto mag met de kinderen omdat je anders in alle fotoboeken schittert door afwezigheid. Jammer is dan wel dat je partner je altijd zo op de foto weet te zetten dat je hem eigenlijk liever toch meteen wist.

  10. De laatste luier

    Dit gebeurt altijd als je weg moet of alleen thuis bent. Je ziet je baby langzaam rood aanlopen en fronsen en weet precies hoe laat het is. Als zijn hoofd weer bijkleurt en de kamer ­gevuld wordt met een eigenaardige lucht, is het tijd voor een verschoonbeurt. Op de commode schuif je ­vakkundig de vieze luier in de emmer en graai je naar een nieuwe. Je graait nog een keer. Je hand zoekt wanhopig terwijl je met je andere hand je baby probeert vast te houden. Dan realiseer je je: op. De luiers zijn op. En drie keer raden wie de laatste luier heeft gepakt?

  11. Nee vs. ja

    Je dreumes heeft in de gaten wat ijs is. En vooral: dat het lekker is. Vlak voor het avondeten wijst ie met zeer grote regelmaat naar de vriezer en als hij dan vraagt om een ijsje, zeg jij resoluut ‘nee’. ‘Voor het eten wordt er niet meer gesnoept, misschien is er na het avondeten nog ruimte voor een ijsje, maar nu niet.’ Met theatrale gebaren werpt je 1-jarige zich op de grond, want geen ijsje was niet de verwachting. Met lange halen wordt het woord ‘ijs’ zeker nog dertig keer herhaald, maar we zijn sterk en geven niet toe. ‘Geen ijs, niet voor het eten en zeker niet als je je zo gedraagt.’ Als je even later terugkomt van de wc, zie je hoe je zoon blij met een ijsje in de tuin zit. Je partner: ‘Hij vroeg erom en er lag nog een ijsje in de vriezer, dus dat heb ik gegeven. Is dat niet goed dan?’

  12. Keten na het eten

    Na een hectische avondmaaltijd mét vermoeide dreumes ruim jij de tafel af en je partner doet het bedritueel. Je ruimt de vaatwasser in en dweilt sap van de grond. En dan ineens hoor je het: dit is geen normale versie van Slaap kindje slaap. Als je de ­slaap­kamer binnenkomt, zie je ze in ­polonaise om het bed lopen. Dat wordt een lange avond.

Dit artikel is eerder verschenen in Ouders van Nu Magazine – Tekst: Mariska Schulte, Marloes Grimbergen, beeld: GettyImages

Artikelen van Ouders van Nu ontvangen in je mailbox?
Schrijf je in voor onze nieuwsbrief.