moeders over bevalling
door

9x dit zeiden moeders als eerste na de bevalling

Het is een uniek moment. Na uren, soms zelfs dagen weeën opvangen en persen is je baby er. Wat is dan het eerste dat er in je opkomt om te zeggen? Deze kersverse moeders vertellen het ons.

1. ‘Wat is hij mooi!’

Roos: ‘Dat ik mijn pasgeboren zoontje zo mooi vond, heb ik wel tien keer herhaald. Achteraf op de foto’s vond ik hem trouwens helemaal niet zo’n knappe baby (al is dat nu helemaal goed gekomen), maar op dat moment was ik verblind door liefde.’

Advertentie

2. ‘Wat een hel’

Alle pijn meteen vergeten na de geboorte? Monique niet: ‘Wat was ik blij dat die bevalling voorbij was. Het duurde dagen en ik werd gek van de pijn. De opluchting was enorm toen ik dat heerlijke verfrummelde baby’tje op mijn borst had. Maar ik moest het wel nog even kwijt. Het eerste wat uit mijn mond kwam: “Wat een hel.” Waarbij ik mijn man ook nog boos aankeek.’ Lees hier wat het nut is van weeënpijn (wat er zitten écht voordelen aan).

3. ‘Wat? Een jongen?’

Sophie: ‘Ik heb alleen maar zussen en nichtjes en mijn man ook, dus ik ging er blindelings vanuit dat ik een meisje zou krijgen. Toen de verloskundige me direct na de bevalling stralend vertelde dat ik een zoon had, was ik stomverbaasd. “Waaaat? Een jongen?” zei ik, terwijl ik naar het prachtige kind op mijn buik staarde. En dacht aan de twintig roze rompertjes thuis in de kinderkamer.’ Lees ook: 18 x deze dingen verklappen of je een jongen of meisje krijgt

4. ‘Wat, een meisje?’

May was ervan overtuigd dat ze een jongen zou krijgen. ‘Tijdens de zwangerschap wilden we niet weten of we een zoon of een dochter zouden krijgen. We vinden het leuk om verrast te worden, zeiden we tegen familie en vrienden. Maar eigenlijk wist ik zeker dat het een jongen zou zijn. De baby vóelde gewoon heel duidelijk als een jongetje. Ik noemde hem stiekem ook steeds bij de jongensnaam die we bedacht hadden: Dylan. Dus toen dochter Laura na een vlotte bevalling ter wereld kwam, was ik in shock. So far mijn moederinstinct.’

Lees ook: Dit vertelt niemand je over de bevalling

5. ‘Dit doe ik nóóit meer’

Meestal denk je dit tijdens de bevalling, maar Paula verklaarde het direct na de geboorte van haar tweede. ‘Ik was oprecht blij dat ons gezin compleet was. De bevalling van mijn oudste was heel zwaar, maar eigenlijk had ik dat een beetje verdrongen. Dus toen de tweede zich aankondigde met meteen heftige weeën, dacht ik: o ja, zo voelde het. Verschrikkelijk. Toen onze jongste dochter eenmaal gezond en wel ter wereld was gekomen, voelde ik als eerste de behoefte om mijn partner te laten weten dat ik dit nooit meer zou doen. Ik was heel gelukkig met twee gezonde kinderen, niks meer aan doen!’

6. ‘Is alles in orde?’

Tien vingers, tien tenen. Alles erop en eraan. Na de geboorte wil je vooral graag horen dat je kind helemaal gezond is. Zeker als er, zoals bij Elisa, tijdens de zwangerschap aanwijzingen waren dat er misschien iets mis was. ‘Bij de twintigwekenecho zagen ze iets geks aan de beentjes van onze zoon. Ze waren te kort. We kregen een extra echo en weer liepen de beentjes achter qua groei. Ze konden niet precies vertellen wat dat betekende en hoe ernstig het was, maar een zorgeloze zwangerschap had ik niet meer. Het is toch vervelend als er iets is met je ongeboren kind en je nog niet precies weet wat. Gelukkig bleek na de geboorte dat de beentjes van onze zoon prima waren. Toen mijn vraag door de arts met een geruststellend “ja, alles is perfect” werd beantwoord, kon het grote genieten beginnen.’

7. ‘…’

Doordat ze pijnbestrijding had gekregen, was Tanja niet zo helder van geest toen ze haar pasgeboren baby voor het eerst in haar armen hield. ‘Ik heb geen idee wat ik heb gezegd. Sowieso zijn die eerste uren met mijn zoon heel vaag. Ik herinner me amper iets. Als ik al iets gezegd heb, was het vast iets raars omdat ik zo versuft was door de medicijnen.’

Meer weten? Deze manieren van natuurlijke pijnstilling maken je niet suf.

8. ‘Waarom kwam je nou niet!’

Dat het een beetje apart is, snapt Joyce ook wel. Maar het floepte er gewoon uit. ‘Mijn oudste werd binnen drie uur geboren, dus ik had me ingesteld op weer zo’n makkelijke bevalling. Maar ondanks heftige weeën kwam de ontsluiting niet op gang. Toen ik na twee lange dagen eindelijk mocht persen, duurde dat ook nog eens ruim twee uur. Het leek wel alsof de baby gewoon geen zin had om te komen. Toen onze zoon eindelijk werd geboren, was het eerste wat ik tegen hem zei: “Lul, waarom kwam je nou niet?” De verloskundige keek me geschokt aan. Ik schaam me er achteraf erg voor, maar ik hield natuurlijk wel meteen van hem! En ik heb hem daarna echt nooit meer zo genoemd. Hij is nu negen jaar en weet er gelukkig ook niks van.’

9. ‘Kijk nou, schat’

Kim: ‘Je hoort wel dat vrouwen meteen heel veel liefde voelen of hun pasgeboren baby herkennen, maar dat gold niet voor mij. Ik was vooral verwonderd. Dit was haar dus, dit was dat kind dat al negen maanden in mijn buik groeide. Dit hadden mijn vriend ik samen gemaakt. Een heel nieuw mens. Dus terwijl onze dochter op mijn borst lag, bleef ik maar tegen mijn vriend zeggen: “Kijk nou!” Ik wist natuurlijk wel dat het eraan zat te komen, maar kon bijna niet geloven dat ik nu echt een kind had.’

Moedergevoelens ontwikkelen, wat als het even duurt?