Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

 
door

Kraamwerk: ‘Hij werkt op de sociale werkplaats, zij is er begeleidster’

In de rubriek Kraamwerk lees je bijzondere verhalen uit de kraamzorg. Deze keer het verhaal van Roos (45), ze werkt sinds twintig jaar als kraamverzorgende. ‘“Ik dacht: als we kinderen krijgen, zijn die misschien niet slim, maar wel heel mooi,” zegt de moeder.’

Door het bureau ben ik al ingelicht: de vader van het kersverse gezin waar ik naartoe ga, is zwakbegaafd. Dat is goed om te weten, zodat ik mijn uitleg rustiger kan geven en mijn woorden zorgvuldiger kies.

Advertentie

Op repeat

Ik bel aan bij een kleine eengezinswoning. De vader doet open. Ik feliciteer hem met de geboorte van zijn zoon en zie hem van oor tot oor grijnzen. De trots spat er vanaf. Op de bank zit de moeder met de baby in haar armen. Ik stel me voor, pak mijn spullen uit en begin met het kennismakingsgesprek. Daar merk ik al snel wat ze bij het bureau bedoelden: ik moet bijna alles wat ik zeg wel een keer herhalen.

Eet maar mee

Uiteindelijk hebben we het meeste wel doorgenomen en vraag ik – zoals ik altijd doe – of ik gedurende de kraamweek mijn eigen lunch zal meenemen of dat ik een boterhammetje kan mee-eten. Ik zie het stel even aarzelen, maar dan zegt de moeder: ‘Je kan wel mee-eten.’

Ook lezen: Wat gebeurt er als de kraamzorg weg is?

Geen veranderingen

Eigenlijk is dat altijd het antwoord, behalve bij gezinnen waar echt heel weinig geld is. Dat geldt hier niet. Ze zullen het niet enorm breed hebben, maar zijn ook zeker niet arm. Toch komt ze op dag twee terug op haar aanbod. ‘Wil je toch zelf je lunch meenemen? We hebben de boterhammen geteld.’ ‘Prima,’ zeg ik, en dat meen ik ook. Ik merk dat ze moeite hebben om patronen waaraan ze erg hangen, los te laten. Een extra brood kopen, is een verandering waar ze niet makkelijk mee kunnen omgaan, vooral de vader niet.

Samen delen

Ik vind het intussen een interessant proces om mee te gaan in het hoofd van de vader. De zolder staat vol met lego, dat is zijn domein. Hij speelt er graag met zijn treintjes en biecht op dat de gedachte dat hij dit later met zijn kind moet delen, hem misselijk maakt. Maar hij zal het wel doen, want hij is dol op zijn zoon.

Niet slim wel mooi

De moeder neemt me in vertrouwen over het hoe en waarom van hun relatie. Haar vriend werkt op de sociale werkplaats, zij heeft daar een baan als begeleidster. Het is mij ook al opgevallen dat haar vriend ontzettend knap is. ‘Ik dacht: als we kinderen krijgen, zijn die misschien niet slim, maar wel heel mooi’, zegt ze. Ik moet erom grinniken, al denk ik er het mijne van.

Ook lezen: 15 aanwijzingen dat je baby superslim is

Zo veel vragen

Het blijkt niet heel eenvoudig om de vader uit te leggen hoe hij de baby moet verzorgen. Alles moet ik herhalen, tien, twintig keer. Ik merk dat hij zijn best doet, maar het beklijft niet in zijn hoofd. Hij probeert ondertussen om mij beter te leren kennen, op zijn manier. De vragen vliegen me om de oren. Wat is je lievelingskleur, je lievelingsdier, welke smaak chips vind je het lekkerst? Ik geef geduldig antwoord en stel dezelfde vragen terug, omdat ik merk dat hij dat prettig vindt. Zo bouwen we een band op, die belangrijk is omdat hij daardoor mijn uitleg over de baby ook echt wil aannemen.

Ze redden het wel

Aan het einde van de week heb ik een goed gevoel, deze mensen redden het wel met hun zoon. Ze doen enorm hun best en er is veel liefde. Net voor ik wegga, overladen ze mij met dankjewels. ‘Ik heb iets voor je,’ zegt de vader. Dat verbaast me. Bij de meeste gezinnen krijg ik een klein cadeautje als ik wegga, als bedankje. Om een of andere reden had ik dat hier niet verwacht, en dat is natuurlijk ook helemaal prima. Het moet niet.

Speciaal voor jou

Zo trots als een pauw verdwijnt de vader naar de keuken, om vervolgens terug te keren met twee zakken paprikaribbelchips. ‘Je lievelingschips,’ zegt hij stralend. ‘Dat heb je me zelf verteld.’ Als ik met de chips onder mijn arm de deur achter me dichttrek, heb ik een grote glimlach op mijn gezicht.

Dit artikel is eerder verschenen in Ouders van Nu Magazine – Tekst: Mariëtte Middelbeek, Beeld: Duivelseiland

Artikelen van Ouders van Nu ontvangen in je mailbox?
Schrijf je in voor onze nieuwsbrief.