Spitsuur: ‘Als hij zijn tanden niet wil poetsen, dan niet’

‘Op zondagavond leg ik alles al klaar voor maandagochtend omdat ik dan vroeg de deur uit moet. Om mijn partner te ontlasten, hij is geen ochtendmens, ligt de kleding voor de kinderen al klaar, net als de schooltas en de tas voor de opvang.

In de ochtend hoeven we dan alleen nog maar te ontbijten en een broodtrommel te vullen. Als alles klaar is, komt mijn partner naar beneden. Ik ga dan als eerste de deur uit en mijn partner brengt de kinderen meestal rond 08.10 uur naar school en de opvang voordat hij naar kantoor rijdt.

Lees ook: De leukste rvs broodtrommels om mee naar school te nemen

Woensdag is de drukste dag

De woensdag is voor mij de drukste dag. De oudste heeft dan een korte schooldag en is vroeg uit. Dat moet ik dan weer zien te combineren met de slaapjes van de jongste. Op dat moment heb ik ze allebei thuis en dat vergt de nodige planning. De oudste wil dan wat ondernemen terwijl de jongste naar bed moet.

Je hebt dan eigenlijk geen moment voor jezelf, behalve wanneer de kleinste even slaapt. Een hele dag voor mezelf heb ik niet, dat moet ik echt inplannen in het weekend, bijvoorbeeld om te gaan sporten of iets leuks te doen met een vriendin.

Schuldgevoel

Wat ik het lastigste vind aan de combinatie van fulltime werken en een gezin, is het schuldgevoel. Xem gaat twee dagen per week naar de bso en hij vindt een van die twee dagen minder leuk omdat er dan minder vriendjes uit zijn klas zijn. Op die momenten voel ik me weleens schuldig dat ik er niet ben om hem van school te halen.

Ook tijdens de schoolvakanties, wanneer andere kinderen wel thuis zijn met hun ouders, is dat lastig. Maar uiteindelijk, als een van ons hem ophaalt, heeft hij het meestal toch naar zijn zin gehad.

Lees ook: Spitsuur: ‘Onze oudste bedacht smoesjes om niet naar de bso te hoeven’

De verschillende fasen van de kinderen

Ik vind de fase waarin de kinderen nu zitten erg leuk. De oudste wordt echt wijs en we kunnen goede gesprekken met hem voeren. De jongste begint nu te kruipen; het echte baby-achtige is er nu wel vanaf en je ziet een karaktertje ontstaan. Ze zijn dol op elkaar, wat prachtig is om te zien.

Natuurlijk zijn er ook lastige momenten, bijvoorbeeld als de jongste een ‘sprongetje’ heeft of slecht slaapt na vaccinaties. Als de oudste dan ook nog eens moe is na een lange dag of drukke week op school, kan dat in mijn hoofd weleens een foutmelding geven door de drukte.

Pick your battles

Soms krijg ik er kortsluiting van als de oudste niet wil meewerken, maar ik heb inmiddels geleerd om dingen los te laten. Als hij zijn tanden niet wil poetsen, dan gaat hij maar een keer met een vieze mond naar school. Dan ervaart hij zelf wel dat de juf of andere kinderen dat niet fijn vinden.

‘Pick your battles’ is mijn motto geworden. Soms wil hij die ene broek niet aan die ik heb klaargelegd; nou prima, dan trek je toch een andere aan. Ik probeer steeds vaker mee te bewegen met wat zij willen, want wij hebben als volwassenen ook niet elke dag zin in hetzelfde.

Lees ook: Grenzen stellen: hoe zorg je dat je kind zich aan de regels houdt?

De avond en ontspanning

Als ik uit mijn werk kom, is Rolf meestal al thuis omdat hij vaker mogelijkheden heeft om eerder thuis te zijn en nog wat te werken. Hij kookt negen van de tien keer, wat hij ook erg leuk vindt. We eten meestal tussen 17.30 uur en 18.00 uur. Ik geef de jongste dan zijn groentehapje en tegen de tijd dat wij aan tafel gaan, is hij klaar. Rond 18.30 uur gaat hij naar bed.

Daarna hebben de mannen nog even een momentje samen beneden. Om 19.00 uur gaan we naar boven met de oudste voor het hele ritueel: plassen, wat drinken, tandenpoetsen, pyjama aan en een boekje lezen. Tegen de tijd dat hij slaapt, is het vaak 19.30 uur. Daarna probeer ik de boel de boel te laten. Rolf ruimt vaak beneden nog wat op terwijl ik boven ben met de kinderen.

Lees ook: Bedtijden voor kinderen: handig slaapschema

We liggen zelf ook vaak vroeg in bed omdat we moe zijn van de dag, maar we proberen ook doordeweeks nog tijd te maken voor sporten of vrienden. Rolf gaat bijvoorbeeld elke woensdagavond golfen met vrienden. Dat hebben we allebei echt even nodig om uit de thuisbubbel te komen en gewoon onszelf te kunnen zijn. We wisselen dat af: de ene avond is hij weg, de andere avond ga ik sporten.

In joggingpak op de bank

De zaterdag staat vaak vast vanwege voetbal en zwemles van de oudste. Op zondag kijken we hoe we ons voelen en wat de kinderen willen. Soms blijven we de hele dag in joggingpak thuis en steken we de barbecue aan, en op andere dagen gaan we naar het bos of bezoeken we familie en vrienden.

Met z’n tweeën iets ondernemen doen we te weinig, al zijn we in december een weekend naar Milaan geweest terwijl mijn ouders op de kinderen pasten. Het was heerlijk om elkaar weer even terug te vinden als partners in plaats van alleen als papa en mama. Voor de kinderen is het ook fijn. Bij opa en oma is het altijd feest.’