Een buik vol met Kayleigh Kwanten: ‘Het duurde even voordat ik de stap naar een tweede kind wilde zetten’
In Een buik vol vertellen zwangere vrouwen over hun zwangerschap tot nu toe. Hoe zit het met hun cravings, kwalen en nesteldrang? Deze keer: Kayleigh Kwanten (26), die samen met haar vriend Bavo (25) en zoontje Nias (2) uitkijkt naar de komst van hun tweede kind.
Naam: Kayleigh Kwanten (26)
Samen met: Bavo Coenen (25)
Beroep: Fotograaf en content creator
Hoeveelste kind: Tweede, na Nias (2)
Instagram & TikTok: @kayleighkwanten
‘Voor zover ik me kan herinneren, wilde ik altijd al jong moeder worden. Bavo en ik zijn inmiddels zes jaar samen en toen we net aan het daten waren, heb ik heel bewust met hem over mijn kinderwens gesproken. Gelukkig stonden we er hetzelfde in: hij wilde ook al jong kinderen. Bavo komt uit een gezin van zes kinderen en ik heb één broer. We hebben altijd de wens gehad om een gezin met twee kinderen te krijgen.
Maar toen Nias er eenmaal was, dacht ik lange tijd: voorlopig vind ik het wel prima zo. Ik wist toen pas echt wat er allemaal op je afkomt als je een kind krijgt. Bij Bavo begon het alweer te kriebelen toen Nias ongeveer 1 jaar was, maar bij mij duurde het even voordat ik de stap naar een tweede kind wilde zetten.
Ik wist het direct
We zijn heel bewust gestopt met de pil en mijn cyclus is vrij regelmatig. Al in de 2e maand was mijn zwangerschapstest positief, een paar dagen voordat ik ongesteld moest worden. Ik ben naar de huisarts gegaan voor een bloedtest, maar die adviseerde me om nog eens terug te komen, omdat het zwangerschapshormoon zo laag was. Dat kon betekenen dat het misging, maar ook dat ik er gewoon heel vroeg bij was. Dat laatste bleek gelukkig het geval: ik was pas drie weken zwanger. Maar dat betekent wel dat de zwangerschap ontzettend lang duurt, haha!
Van HG naar lichamelijke kwalen
Mijn eerste zwangerschap was ik de eerste vier maanden extreem ziek. Ik kreeg de diagnose hyperemesis gravidarum (HG) en ben zelfs opgenomen geweest in het ziekenhuis. Deze keer heb ik dat gelukkig niet, ondanks dat de kans op herhaling best groot was. Ik ben af en toe wat misselijk geweest, maar dat was gelukkig goed te doen. Bij Nias had ik ook zwangerschapsdiabetes en dat heb ik nu niet.
Lees ook: Hoe HG het gezin van Alies tekent: ‘Ik spuugde zoveel dat er soms bloed meekwam’
Ik heb nu wel wat meer lichamelijke kwaaltjes dan tijdens mijn eerste zwangerschap. Dat komt waarschijnlijk ook doordat ik minder rust kan pakken. Met een peuter in huis is dat natuurlijk niet altijd even makkelijk.
Twee jongens
Omdat deze zwangerschap zo anders verloopt, was ik ervan overtuigd dat we een meisje zouden krijgen. Met 12 weken krijg je in België een NIPT-test die ook het geslacht van de baby vaststelt. Ondanks mijn voorgevoel voor een meisje had ik voor Nias graag een jongetje gewild. Al leek het mij dan weer heel erg leuk om zowel een jongetje als een meisje te mogen krijgen. In eerste instantie wilde ik opnieuw een gender reveal organiseren, zoals we hebben gedaan met Nias, maar toen de uitslag van de test eenmaal binnen was, kon ik niet wachten. Ik wilde gewoon direct weten wat het was: we krijgen weer een jongetje!
Lees ook: Een buik vol met Charlie van der Ligt: ‘Ik leefde maandenlang op eierkoeken en zoute crackers’
Steviger bevalplan
Ik kijk op zich positief terug op mijn eerste bevalling, maar ik zou het deze keer wel graag anders aanpakken. Vanwege de zwangerschapsdiabetes werd ik destijds ingeleid. Uiteindelijk heb ik ook een ruggenprik gekregen. Deze keer hoop ik dat een inleiding niet nodig is en wil ik graag kijken of ik zonder ruggenprik kan bevallen. En als de bevalling eenmaal begint, wil ik het liefst zo lang mogelijk thuisblijven, in mijn eigen vertrouwde omgeving. Bij Nias ben ik vrij snel naar het ziekenhuis gegaan en duurde het uiteindelijk allemaal behoorlijk lang.
Ik was toen ook nog zo onwetend. Inmiddels weet ik dat je als zwangere vrouw niet zomaar overal mee akkoord hoeft te gaan. Ik sta er nu een stuk steviger in en weet beter wat ik zelf graag wil. Dat geeft me vertrouwen.
Lees ook: Geboorteplan schrijven: zo leg je jouw geboortewensen vast (stappenplan & voorbeelden)
Nog niet alles is af
Aan nesteldrang ontbreekt het deze keer een beetje. Bij Nias had ik met 12 weken zo ongeveer alles al klaarliggen. Nu ben ik met 35 weken nog echt niet zover! Ik heb ook een beetje de angst dat de baby eerder komt, juist omdat ik zoveel heb uitgesteld. Het voelt ineens alsof ik helemaal geen tijd meer heb. De babykamer moet dus nog afgemaakt worden.
Ook de naam was deze keer een uitdaging. Bij Nias hadden we de naam al heel vroeg bedacht. Nu hadden we wel een meisjesnaam klaarliggen, maar voor een jongen kwamen we er maar niet uit. Het heeft even geduurd voordat we iets vonden. Uiteindelijk kwam Bavo met een naam die bij mij eerst even moest landen. Inmiddels zijn we eruit en hebben we de knoop doorgehakt.
Een bewegelijke baby
Wat ik deze zwangerschap heel bijzonder vind, is dat ik de baby zo goed voel bewegen. Bij Nias lag mijn placenta aan de voorkant, waardoor ik hem nauwelijks voelde. Ik ben toen regelmatig naar het ziekenhuis gegaan om te laten controleren of alles wel goed ging. Nu ligt de placenta aan de achterkant en voel ik de baby eigenlijk de hele dag door. Hij herinnert me bijna iedere minuut eraan dat het goed met hem gaat daarbinnen. Ik vind het heel bijzonder om dat ook mee te mogen maken.’
Meer interviews lees je in ons dossier Een buik vol.