door

Dit is waarom sommige baby's het liefst met hun bips omhoog slapen

De ene baby ligt het liefst op zijn rug, terwijl de ander een echte buikslaper is. Het ziet er té schattig uit zo met z’n billetjes in de lucht, maar ook behoorlijk ongemakkelijk. Waarom is deze houding bij veel baby’s dan toch favoriet? En vanaf welke leeftijd kun je je kind met een gerust hart zo laten slapen?

De houding waarbij je baby op zijn buik en met zijn billen omhoog slaapt, wordt ook wel de kind- of foetushouding genoemd. Volgens Richard Polin, directeur neonatologie van de Columbia University, is deze houding voor een baby simpelweg prettig en het meest natuurlijk. Zo heeft hij tenslotte negen maanden in de baarmoeder gezeten. Een andere reden dat sommige baby’s het liefst op hun buik liggen, is dat ze zo stabieler liggen dan op hun rug.

Risico wiegendood

Toch is het advies om baby’s de eerste maanden alleen op hun rug te laten slapen. De kans op wiegendood is namelijk bijna drie keer zo groot bij slapen in buikligging als bij rugligging. Het risico is het grootst bij de zogenaamde ‘onervaren buikslapers’: baby’s die voor het eerst op hun buik slapen. Na ongeveer vijf maanden is een baby meestal sterk genoeg om zelf om te draaien. Kan je baby zowel overdag als ’s nachts zelf goed van z’n rug naar z’n buik draaien en omgekeerd, dan kun je hem zonder zorgen laten slapen in een houding die hij zelf wil.

Lees ook: Mag een baby op zijn buik slapen?

Van tijgeren tot kruipen

De kind- of foetushouding is niet alleen vertrouwd voor een baby, maar het is ook de houding waaruit je baby begint te tijgeren en later kruipen. Het is daarom goed om je baby overdag als hij goed wakker is, af en toe wat ‘tummytime’ te geven. Ook als hij zich nog niet zelf om kan draaien. Zo kan hij zijn rug- en nekspieren trainen. Is hij een maand of drie, dan zal hij proberen heen en weer te schuiven en oefenen met zijn armen en benen. Wat later zal hij gaan tijgeren: hij zet zich met zijn voeten af en trekt zijn armen vooruit. Nog later probeert hij zijn buik van de grond te krijgen en kruipt hij op handen en voeten met zijn billen in de lucht. Veel baby’s doen de eerste pogingen om te kruipen als ze drie of vier maanden oud zijn, maar er zijn ook baby’s die er pas veel later mee beginnen of zelfs nooit gaan kruipen.

Lees ook: Wanneer leert een baby tijgeren, kruipen, zitten en staan?

Lees ook: En dít is de reden waarom baby’s vaak met hun armen omhoog slapen

Bron: Romper, Shutterstock