Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

 

Utrechtse Anemoon en Iraanse Elham zijn buddy's: ‘Er zijn misschien wel vluchtelingen die hetzelfde zoeken als ik, dacht ik’

Naast je eigen hectische jonge gezin, gekoppeld worden aan een andere familie die wel wat hulp kan gebruiken. Zie hier wat voor moois dat brengt.

Advertentie

Anemoon (39) is getrouwd met Geert (42). Samen hebben ze drie zoons: Mos (5), Samuel (3) en Jona (2). Vanuit stichting Welkom in Utrecht zijn ze als buddygezin gekoppeld aan de Iraanse Hamed en Elham en hun zoon Mateo (1,5).

Nog niet echt een netwerk

‘Ik heb veel leuke vriendinnen, maar weinig van hen hebben kleine kinderen. Het leek me zo leuk om samen met andere moeders af en toe naar de speeltuin te gaan, of naar een kindermuseum. Daardoor kwam ik op het idee om me op te geven bij Welkom in Utrecht. Er zijn misschien wel vluchtelingen die hetzelfde zoeken als ik, dacht ik. Vrouwen met kinderen die hier nog niet echt een netwerk hebben. Zodat we gewoon als twee moeders op een bankje in de speeltuin kunnen kletsen over peuterperikelen, terwijl onze kinderen samen spelen.

Tijdens mijn intakegesprek bij Welkom in Utrecht gaf ik dit aan. Ze vonden een gezin uit Iran: Elham, getrouwd met Hamed en moeder van Mateo, net een paar maanden jonger dan onze Jona. Elhams reden van aanmelden: als jonge moeder wilde ze graag meer optrekken met Nederlandse mede-moeders. Precies de match waar ik naar op zoek was.

Een nachtelijk avontuur

En zoals ik hoopte, zo is het gegaan. Op vrijdag ben ik thuis met de jongens. Elham en ik appen elkaar geregeld: zullen we iets leuks doen? We zijn al naar een paar speeltuinen in Utrecht geweest, en naar het nijntje museum. Elham en Mateo zijn thee komen drinken bij ons en met ons hele gezin hebben we ook bij Hamed en Elham thuis gegeten. Mos en Samuel hebben het er nog over. Die heerlijke kippenbout die ze toen aten, de cola die op tafel stond die ze tijdens het avondeten mochten drinken, het speelgoed van Mateo dat véél cooler is dan hun eigen speelgoed.

Advertentie

Of we nog een keer bij Mateo in die gestapelde huisjes in de nacht gaan spelen, vroeg Samuel laatst. Met gestapelde huisjes bedoelt hij hun flat in Overvecht. En in zijn beleving was het een nachtelijk avontuur: volgens Iraans ritme werd het diner pas laat op de avond geserveerd en vertrokken we naar huis toen het allang donker was.

Geen goed of fout

Als Elham en ik in de speeltuin zitten, kletsen we over van alles: middagslaapjes, de kinderopvang, stoppen met de speen. Kleding waar Jona uitgroeit, gaat soms naar Mateo en toen Elham laatst voor haar taalles een interview moest doen, deed ze dat met mij.

Over haar achtergrond en de vlucht naar Nederland weet ik nog niet zo veel, dat komt wanneer het komt. Vanuit Welkom in Utrecht is gezegd: wacht maar totdat ze er zelf over vertelt. Verder was er geen goed of fout in hoe je de koppeling vormgaf, was mij meegegeven.

En dat is fijn: Geert en ik werken allebei bijna fulltime en hebben een druk sociaal leven, ik hockey en hij volleybalt, en dan hebben we nog twee peuters en een kleuter. Soms lukt het niet om Elham te zien. Maar daar ligt geen druk op. Dan zien we elkaar volgende week weer, of de week erna. Als moeder snapt zij dat als geen ander.’

Advertentie

Ook zoiets doen? Stichting Welkom in Utrecht brengt vluchtelingen die in Utrecht wonen in contact met mensen uit de regio en andersom. Dit doen ze onder andere door gezinnen te koppelen als buddygezinnen. Door samen te eten, de taal te oefenen, spelletjes te spelen of naar een speeltuin te gaan help je een nieuwkomergezin zich thuis te voelen. Bovendien levert het jou en je gezin waardevolle en leerzame ontmoetingen op. Alle info vind je op welkominutrecht.nu

Dit artikel is eerder verschenen in Ouders van Nu Magazine – Interview: Maartje Schouwstra. Fotografie: Kim Krijnen

Artikelen van Ouders van Nu ontvangen in je mailbox? Schrijf je in voor onze nieuwsbrief.