‘Papa, mag ik Panza uitlaten?’ Lizzie vraagt het op een manier waarop weigeren geen optie is. Panza is onze hond. Een Mexicaanse straathond, die ik tijdens mijn reis door dat land ontmoette en mee naar Nederland nam. Toen we kinderen kregen, stelden mensen ons de vraag wat we met de hond gingen doen.
Kan een hond blijven op het moment dat je voor een ruime gezinsuitbreiding staat? Natuurlijk kan dat. Afscheid nemen van een trouwe reisgenoot en huisvriend kwam nooit ter sprake.
Lees ook: Dilemma: ‘Wel of geen huisdier nemen in ons drukke gezin?’
Nooit alleen met de baby’s
‘Maar laat de hond nooit alleen met de baby’s!’ kregen we vaak te horen. Dus deden we dat niet. We bereidden onszelf , en vooral Panza, vanaf dag één goed voor op een leven waarin ze niet meer alleen in de roedel zou zijn. Op de dag dat de kinderen geboren werden, kregen Thorre en Lizzie meteen een ziekenhuismutsje over hun hoofdjes. Tegen de kou. Nadat het bezoek was verdwenen en we onze eigen kleertjes mochten gebruiken, gaven we die mutsjes mee aan mijn schoonouders. ‘Laat Panza er maar alvast aan ruiken’, zeiden we.
Toen we niet veel later met twee autostoeltjes het ziekenhuis verlieten en naar huis reden, spraken we af dat Panza even mocht kijken en voorzichtig ruiken vlak voordat we naar binnen zouden stappen. Onverstandig? Misschien. Toch denk ik dat juist deze rustige kennismaking veel heeft geholpen.
Lees ook: Zo laat je een hond of kat wennen aan de baby
Aaien en knuffelen
Vanaf dat moment zorgden we er altijd voor dat we erbij waren als de kinderen bij Panza waren. Toen ze in een ruime tweelingbox konden rondkruipen, was dat een prima afscheiding. Ook hielden we toezicht wanneer ze de hond wilden aaien of knuffelen. ‘Panza vindt het niet fijn als je aan haar staart trekt.’
Nooit was het een optie om een goede vriend de deur te wijzen, want ik denk dat een hond veel voordelen heeft. Kinderen leren op jonge leeftijd voor een huisdier te zorgen. Ze leren ook dat een dier geen knuffel is en aandacht en verzorging nodig heeft. Uitlaten, eten geven, spelen.
Allebei aandacht
Langzaam zie ik hoe Thorre en Lizzie zich ontfermen over Panza. Soms is er een beetje jaloezie, omdat honden, net als kinderen, ook ruimte en aandacht vragen. Empathie ontwikkelen, liefde delen, structuur en discipline zien bij dierenverzorging. Volgens mij is dat alleen maar goed.
‘Natuurlijk mag je Panza uitlaten’, antwoord ik op Lizzies vraag. ‘Trek maar vast je laarzen aan.’ Dat ze nog te jong is om de riem vast te houden, merkt ze vast voor ze het einde van de straat heeft bereikt.
Lees ook: Dirk (40) spreekt Spaans tegen zijn tweeling: ‘Mensen vinden dat vreemd, want ik ben gewoon Nederlands’
Dirk Lotgerink (1985) schrijft, is docent Spaans en werkt als tolk in de internationale voetbalwereld. Hij woont samen met Kayleigh in Beek (bij Nijmegen). Thorre en Lizzie, hun driejarige tweeling, vormen de inspiratie voor zijn columns. Meer lezen van Dirk? Dat kan in zijn dossier.
