Voor ouders
Columns & rubrieken

De tweeling van Dirk gaat binnenkort naar school: ‘Gaan ze naar dezelfde klas of halen we ze uit elkaar?’

Tweeling Thorre en Lizzie aan het spelen.
Tweeling Thorre en Lizzie aan het spelen.privé
Leestijd 3 minuten •
Advertentie

‘Vandaag ga ik alleen met Lizzie spelen.’ Thorre is duidelijk over de dagindeling. Ik loop met onze tweeling naar de opvang, waar ze elke week een fijne dag hebben. Maar over een halfjaar worden ze vier en gaan ze naar school. Ik vind deze stap niet zo erg als sommige ouders, die bang zijn dat de onschuld van hun kroost voor altijd verdwijnt. Wel vind ik het moeilijk om te kiezen: halen we Thorre en Lizzie uit elkaar, of gaan ze naar dezelfde klas?

Lees ook:
Checklist basisschool: dit wil je vóór de eerste schooldag geregeld hebben

Maatjes haal je toch niet uit elkaar?

De eerste vier jaar van hun leven hebben ze alles samen gedaan. Spelen, slapen, eten, ravotten in de tuin, vallen, opstaan. Ze zijn onafscheidelijk. Maatjes haal je toch niet uit elkaar? Maar dan hoor ik Thorre weer zeggen dat hij alleen met Lizzie wil spelen. Leert hij wel spelen met andere kinderen als hij altijd met zijn zus optrekt? Is het beter om ze los van elkaar in aanraking te laten komen met een eigen leraar, klasgenoten en vriendjes?

Opeens twijfel ik. Waar ik eerst dacht dat ze altijd samen moesten blijven, weegt individuele ontwikkeling nu zwaar. We komen aan bij de opvang. De pedagogisch medewerkers staan de tweeling al enthousiast op te wachten.

Op elkaars lip

Op de terugweg bel ik Martijn, een vriend die zelf de helft van een tweeling is. Ik ben benieuwd naar zijn ervaring. ‘Wij zaten te veel op elkaars lip en zijn na vier weken uit elkaar gehaald’, zegt hij. ‘We hadden een vangnet dat weliswaar voor minder stress zorgde, maar we zochten elkaar ook constant op. Zelfs bij voetbal zaten we in hetzelfde team.’

Alhoewel, voor de school was het vast ook praktisch, blikt Martijn lachend terug. ‘Het scheelde in het begin weer één klassengesprek. Nu ik zelf vader ben en erover nadenk, zou ik mijn kinderen ook apart hebben gezet.’

Advertentie

Bij elkaar of apart?

Ik ben blij met zijn input, maar de twijfel blijft. Ik denk aan een andere tweeling, ook bekenden van vroeger. Broer en zus. Soms kom ik ze nog tegen. Toen ik haar drie jaar geleden vertelde dat wij ook een tweeling verwachtten, was ze enthousiast. Maar over de keuze waar we nu voor staan, was ze stellig.

‘Mijn broer wilde altijd voor me zorgen en beschermde me overal, zelfs als ik daar niet om vroeg’, vertelt ze. ‘Als een van de twee dominant is, kan dat de ontwikkeling van de ander in de weg zitten. Los van elkaar leren ze sneller vriendjes maken en thuis zijn ze toch weer samen? Ik zou ze ook in aparte klassen zetten.’

Lees ook: Samen spelen, samen leren: ontwikkelen kinderen zich sneller als ze een oudere broer of zus hebben?

Denken we te moeilijk?

Beide gesprekken spoken door mijn hoofd. We hebben nog lang geen beslissing genomen. Thorre en Lizzie laten ’s avonds aan de eettafel zien dat we er misschien veel te moeilijk over doen. ‘Wat vonden jullie het leukste vandaag?’ vraag ik. ‘Samen met Lizzie spelen’, antwoordt Thorre. ‘En met Louk, Renske, Lotte en Eline.’ Aan de andere kant van de tafel slurpt Lizzie een spaghettisliert weg. ‘Ik ook’, vult ze lachend aan. ‘En met Loewe, Te en Tobias!’

Lees ook: De tweeling van Dirk (40) zit midden in een mamafase: ‘Ze willen alleen maar mama, papa moet vooral ver weg’

Advertentie

Dirk Lotgerink (1985) schrijft, is docent Spaans en werkt als tolk in de internationale voetbalwereld. Hij woont samen met Kayleigh in Beek (bij Nijmegen). Thorre en Lizzie, hun driejarige tweeling, vormen de inspiratie voor zijn columns. Meer lezen van Dirk? Dat kan in zijn dossier.

Delen: