Een buik vol met Muk van Lil: 'Twaalf jaar lang wist ik niet of ik ooit zwanger kon worden'
In Een buik vol vertellen zwangere vrouwen over hun zwangerschap tot nu toe. Hoe zit het met hun cravings, kwalen en nesteldrang? Deze keer: Muk van Lil, die zwanger raakte nadat ze jarenlang niet wist of ze kinderen zou kunnen krijgen.
Naam: Muk van Lil (32)
Samen met: Luuk (26)
Beroep: fotograaf, ondernemer, presentator en contentcreator
Hoeveelste kind: eerste
Instagram: @MukvanLil
‘Op mijn 19e stopte ik met de pil. Na zes maanden was ik nog steeds niet ongesteld. Ik ging naar de huisarts en werd doorverwezen naar een gynaecoloog. Ik verwachtte een soort routineonderzoek, maar al snel kreeg ik te horen dat ik PCOS had en moest terugkomen als ik een kinderwens had. Ik schrok er enorm van. En het ergste vond ik nog dat ik dit thuis moest gaan vertellen. Aan mijn familie en aan mijn vriend.
Lees ook: PCOS en zwanger worden: hoe groot is de kans?
Twaalf jaar lang zoeken
Ik ben van nature vrij rebels ingesteld en wilde direct weten of ik er niet al iets aan kon doen. Ik was pas 19 jaar en volgens artsen was een fertiliteitstraject niet aan de orde, maar na veel aandringen kwam ik in het VU terecht. Daar leerde ik over mijn cyclus, vruchtbaarheid en de impact die voeding had op mijn cyclus.
Twaalf jaar lang verdiepte ik me in mijn cyclus en uiteindelijk werd ik weer ongesteld. Maar mijn ovulatie bleef uit, althans, die was niet zichtbaar. Daarom ging ik, toen ik 26 jaar was, elke dag mijn temperatuur meten. Met ondersteuning van orthomoleculaire artsen en darmspecialisten keek ik hoe ik de gezondheid van mijn lijf het beste kon ondersteunen. Niet per se vanuit een actieve kinderwens, maar omdat ik me niet compleet voelde zonder cyclus.
Lees ook: Van eisprong tot naweeën: zo werkt jouw baarmoeder precies
De ware
Een jaar later gingen mijn vriend en ik uit elkaar en toen kwam juist mijn kinderwens naar boven. Twee jaar lang zette ik alles op alles en in de tussentijd ontmoette ik Luuk. Ik voelde direct: dit is mijn man. Op onze tweede date bespraken we de toekomst en dus of we samen kinderen wilden. We bedachten ook meteen een meisjesnaam.
Leren vertrouwen
In december 2025 gingen we naar de gynaecoloog om de status van mijn eicellen te bekijken, en PCOS werd wederom vastgesteld. Of ik een eisprong had, was niet met zekerheid te zeggen. We kregen te horen dat we de volgende stap in het fertiliteitstraject moesten zetten. Ik heb ooit een pelgrimstocht gelopen, en sindsdien ben ik gelovig. Ik besloot te bidden en voelde aan alles dat ik vertrouwen mocht hebben in mijn lichaam. Iets wat ik eigenlijk nog nooit had gevoeld, maar plotseling sterk voelde. We besloten het tijd te geven en drie weken later gebeurde er iets totaal onverwachts.
Ik had een aantal bijzondere dromen, en voelde opeens dat ik een zwangerschapstest moest doen. Er verscheen het allerlichtste lijntje dat je je kunt bedenken, maar ik wist genoeg. Ik ben zwanger! Na zo lang wachten was het raak. Ik moest zo huilen, van totale opluchting en geluk. En vanaf dat moment voelde ik me alleen maar blij. Het voelt alsof ik een wonder heb mogen ontvangen. We zijn ontzettend blij na al die jaren onzekerheid.
Hulp bij prikangst
Ik voel me gelukkig goed. Het voelt alsof ik de loterij heb gewonnen; soms schaam ik me bijna om het erover te hebben. Met een bevalplan ben ik nog niet bezig geweest, behalve met mijn prikangst: daar heb ik enorm last van. Maar ik heb me gemeld bij de POP-poli voor psychische ondersteuning en daar hebben ze me doorverwezen naar een psycholoog. De psycholoog is meegegaan naar mijn NIPT en dankzij die enorme steun en verdovingspleisters gaat dat nu goed. Ik zou graag thuis willen bevallen, met zo min mogelijk medische interventies, maar als het anders loopt, kan ik me daaraan overgeven.
Lees ook: NIPT (Niet-Invasieve Prenatale Test): wanneer kun je die doen?
Een jongen of meisje?
Of het een jongen of een meisje wordt, weten we niet. En dat willen we ook niet weten, we laten ons verrassen. Echt lastig vind ik aankopen doen voor de baby niet. Ik blijf voorlopig weg bij jurkjes en verder vind ik elke kleur geschikt voor een baby.
Volgende week krijgen we de sleutel van ons nieuwe huis, dus we gaan daar een babynestje maken. We gaan niet gelijk verbouwen. Rustig aan, genieten van de zwangerschap. Ik weet niet of ik ooit nog een zwangerschap mee mag maken. Daarom wil ik zo min mogelijk stress en zoveel mogelijk genieten van de babybubbel.’
Meer interviews lees je in ons dossier Een buik vol.