‘Deze moeder had zich de geboorte van haar tweede dochter zo anders voorgesteld. Omdat ze van haar eerste kind in het ziekenhuis beviel, wilde ze haar tweede thuis geboren laten worden. En als het kon ook nog het liefst in bad.
Gevoel van falen
Maar het liep anders. De ontsluiting vorderde maar niet en omdat moeder zo veel pijn had, werd besloten naar het ziekenhuis te gaan. Ook daar ging het niet vlot met de ontsluiting. De baby is uiteindelijk geboren via een keizersnede.
Moeder heeft het daar moeilijk mee en is streng voor zichzelf. Ze vindt dat ze haar dochter een zachte landing, zoals ze dat zelf noemt, heeft ontnomen. Ook vindt ze het lastig dat ze na de keizersnede de baby niet meteen op haar borst kon houden. Moeder had juist zo uitgekeken naar het zogenaamde gouden uur; het eerste uur na de geboorte waarin moeder en kind huid-op-huidcontact hebben.
Kolven en aanleggen
Als het moment eenmaal daar is, wordt het meisje meteen aangelegd zodat ze kan oefenen met drinken. De kraamvrouw heeft nog geen melkproductie, maar dat is volkomen normaal. Al baalt moeder daar erg van. In het ziekenhuis kolft ze elke drie uur om de productie op gang te krijgen.
Als moeder en kind na een paar dagen naar huis mogen, meld ik me bij het gezin als kraamverzorgende. Op de vraag waar moeder de meeste ondersteuning bij wil krijgen, antwoordt ze zonder aarzelen dat ze haar baby zo snel mogelijk borstvoeding wil geven. Ze vertelt dan over de keizersnede en het gemiste gouden uur en zegt dat ze het goed wil maken met haar dochter.
Ze kolft nog steeds elke drie uur en inmiddels is de productie iets op gang gekomen, maar de baby moet nog worden bijgevoed met flesvoeding. Vreselijk vindt ze dat.
Moeder heeft haar oudste kind 7 maanden de borst gegeven en dat zou ze voor haar tweede dochter ook willen. Als een soort wandelende encyclopedie ratelt ze allerlei dingen op over borstvoeding die ze heeft gelezen: dat het het beste is voor een baby, dat een kind het minstens zes maanden moet krijgen en dat het goed is voor de hechting tussen moeder en kind.
Lees ook: Kolven: wanneer, hoe vaak en hoelang?
Tranen en frustratie
Het aanleggen lukt niet. De baby hapt niet goed aan en de moeder herstelt nog flink van de keizersnede. Ze is logischerwijs erg moe en door de buikwond is het lastig voor haar om een fijne voedingshouding te vinden. Ik zie een paar dagen lang veel tranen en frustratie bij moeder. Ook als ze kolft zie ik dat het mentaal en lichamelijk zwaar voor haar is.
Met vader heb ik er gesprekken over. Hij ziet ook dat het niet goed gaat met zijn partner en vertelt zelfs dat hij haar heeft voorgesteld om het kolven en aanleggen te staken zodat moeder zich volledig kan focussen op haar herstel. Daar wilde ze niets van weten.
Lees ook: Herstel na keizersnede, alles wat je moet weten
Hulp inschakelen
Tijdens het huisbezoek van de verloskundige en een medewerker van het consultatiebureau bespreken we de kwestie. Het lijkt haast een soort interventie.
Vader vertelt dat hij bang is dat het kolven en voeden zijn partner te veel opbreekt en wil het liefst overgaan op volledige flesvoeding. Zijn vriendin huilt hard bij het aanhoren van het voorstel. Ze moet en zal haar kind ‘het beste van het beste’ geven. Bovendien is ze bang voor de reacties van anderen als ze ermee stopt, zo geeft ze toe.
Lees ook: Flesvoeding en borstvoeding combineren: hoe doe je dat?
De verloskundige en ik stellen haar voor de hulp van een lactatiekundige in te schakelen. Dat doet ze. De expert komt langs wanneer mijn kraamweek al is afgesloten. Hoe die afspraak is verlopen, weet ik dus helaas niet.
Als kraamverzorgende vind ik het altijd mooi om te zien dat een moeder haar kind de borst geeft. Maar niet als dat ten koste gaat van haar eigen welzijn en gezondheid. Bovendien weet ik uit ervaring dat het heus goedkomt als je je kind flesvoeding geeft. Flesvoeding kan een prima alternatief zijn voor de borst.
Wat ik andere kraamvrouwen wil meegeven: wees alsjeblieft niet te streng voor jezelf als borstvoeding niet lukt of niet meteen lukt. Maar ook: laten we lief zijn voor vrouwen die niet de borst geven. Elke moeder maakt haar eigen keuze en soms valt er simpelweg niets te kiezen. Daar hoeft niemand iets van te vinden.’
Lees ook: Wat doet een lactatiekundige?
Liefhebber van onze rubriek Kraamwerk? Eerder gepubliceerde Kraamwerken vind je in ons dossier. Liever op papier? Dat kan! De bijzonderste afleveringen zijn gebundeld in een boek.
