Spitsuur: ‘Vier avonden per week doe ik het alleen, maar ik heb geleerd de lat lager te leggen’

‘Onze dagen zijn eigenlijk nooit standaard. Jeison werkt onregelmatig, dus soms is hij op een dinsdag vrij en werkt hij in het weekend. Inmiddels zijn we daaraan gewend, al verlang ik sommige dagen alsnog naar vaste vrije dagen en meer voorspelbaarheid. Tegelijkertijd weet ik dat dat weinig zin heeft. Dit is hoe ons leven eruitziet, en hoe sneller je dat accepteert, hoe makkelijker het wordt.

Als Jeison een avonddienst heeft, brengt hij ’s ochtends vaak onze oudste dochter Livia naar school. Daarna is hij nog even thuis voordat hij rond het middaguur vertrekt naar zijn werk. De rest van de dag ben ik met de meiden. Ondertussen probeer ik ook mijn werk te doen als contentcreator. Omdat ik vanuit huis werk, loopt alles eigenlijk vanzelf door elkaar heen.

Rust en regelmaat

Wij maken geen gebruik van opvang en hebben ook geen vaste papa- of mamadagen. Ik ben eigenlijk altijd thuis en dat werkt voor ons gezin goed. Mijn moeder woont gelukkig dichtbij en als het echt nodig is, kan ik altijd op haar terugvallen. Dat geeft rust.

In huis doe ik veel van de dagelijkse dingen. Niet omdat dat zo afgesproken is, maar omdat ik degene ben die thuis is en ziet wat er moet gebeuren. Dat vind ik niet erg. Ik ben graag bezig. Even een wasje draaien, iets opruimen of wat rommelen in huis hoort er gewoon bij.

Jeison helpt waar dat nodig is. Als hij ziet dat de wasmachine klaar is, hangt hij de was op. Als de droger klaar is, ruimt hij die leeg. En als hij vrij is en ik met Livia naar knutselles ben, zorgt hij voor het eten. We zijn echt een team. We communiceren makkelijk met elkaar en vragen om hulp als dat nodig is.

Mijn echte spitsuur

Veel ouders hebben het over de avondspits, maar eerlijk gezegd valt dat nu best mee. Sofia wordt ouder en daardoor verlopen de avonden steeds soepeler. Mijn lastigste moment zit eigenlijk rond vijf uur. Dan voel ik vaak dat de dag al lang is geweest. Ik heb gewerkt, ben met de kinderen bezig geweest en weet dat er nog van alles moet gebeuren. Er moet gegeten worden, misschien nog gebadderd worden en daarna begint het bedritueel. Op dat moment heb ik soms even een dip. Gelukkig weet ik inmiddels dat dat gevoel meestal sneller voorbijgaat dan ik denk.

Het lastigst vind ik de momenten waarop ze me allebei tegelijk nodig hebben. Dan ben ik bijvoorbeeld met Sofia bezig terwijl Livia iets wil vertellen of hulp nodig heeft. Op zulke momenten heb ik soms het gevoel dat ik tekortschiet. Ik weet natuurlijk dat dat niet zo is, maar bij het moederschap krijg je een flinke dosis schuldgevoel cadeau. Ik probeer mezelf er dan aan te herinneren dat ik mijn best doe en dat ik mezelf niet in tweeën kan delen.

Vier avonden per week alleen

Omdat Jeison onregelmatig werkt, doe ik ongeveer vier avonden per week alleen de avondspits. Toen Sofia net geboren was, vond ik dat pittiger. Met twee kleine kinderen voelde het soms alsof ik voortdurend aanstond. Er was altijd iemand die iets nodig had en ondertussen draaide mijn hoofd overuren.

Nu ze ouder worden, merk ik dat er meer lucht ontstaat. Ze kunnen steeds meer zelf en dat maakt een enorm verschil. Daardoor heb ik ook meer vertrouwen gekregen. Ik weet inmiddels dat ik het aankan. Toch merk ik altijd verschil tussen een avond waarop Jeison thuis is en een avond waarop ik alles alleen doe. Als hij thuis is, ben ik relaxter. Dan denk ik sneller: dat komt vanzelf goed. Op avonden dat ik alleen ben, sta ik automatisch meer in de regelmodus. Dan wil ik alles afgerond hebben voordat de kinderen gaan slapen.

Ik ben blij met hoe we ons leven hebben ingericht. Al zou ik soms graag meer tijd willen voor mezelf, om te ontdekken wat ik zelf leuk vind. Ik ben moeder, partner en ondernemer, maar daarnaast ben ik ook gewoon Noa. Soms merk ik dat ik zoekende ben naar wat ik zelf graag doe, los van alle rollen die ik dagelijks vervul.

Tijd voor elkaar

Met twee kinderen en onregelmatige diensten moet je bewust tijd maken voor elkaar. Dat gebeurt niet vanzelf. Soms vragen we mijn ouders om op te passen zodat we naar de bioscoop kunnen of samen uit eten gaan. Maar eerlijk gezegd zitten de waardevolste momenten vaak in kleine dingen. Toen Livia nog naar de peuterspeelzaal ging en Sofia nog niet geboren was, gingen we soms samen ontbijten. Straks gaat Sofia ook naar de peuterspeelzaal en krijgen we die momenten terug.

Als een oppas regelen niet lukt, maken we het thuis gezellig. Dan kijken we een film of spelen we een spelletje. Uiteindelijk gaat het niet om wat je doet, maar om het feit dat je bewust tijd voor elkaar vrijmaakt.

Perfectie bestaat niet

Niet te veel van mezelf verwachten is mijn grootste lifehack. Dat klinkt misschien simpel, maar ik denk dat veel ouders zichzelf onnodig onder druk zetten. Natuurlijk hebben wij routines en structuur. Dat werkt voor ons gezin goed. Maar ik probeer mezelf niet vast te zetten in regels. Soms loopt een dag anders dan gepland. Dan hebben de kinderen een slechte dag of ben ik extra prikkelbaar. Dan kijk ik vooral naar wat er op dat moment nodig is in plaats van naar hoe het volgens plan had moeten gaan.

Dat geldt eigenlijk voor het hele moederschap. Voordat ik moeder werd, dacht ik dat ik overal antwoord op moest hebben. Inmiddels weet ik dat veel dingen vanzelf weer veranderen. Een zware fase voelt op het moment zelf soms eindeloos, maar uiteindelijk gaat die ook weer voorbij.

Toen ik zwanger werd van Livia, hadden we eigenlijk nog niets. We woonden zelfs nog bij mijn ouders. Als ik nu kijk naar wat we samen hebben opgebouwd, ben ik daar ontzettend trots op. Op onze dochters, op Jeison en op ons gezin. Juist daarom probeer ik mezelf eraan te herinneren dat perfectie niet bestaat. Je doet het als ouder waarschijnlijk veel beter je best dan je denkt.

Wil je Noa volgen? Dat kan via Instagram @noahofstedex en TikTok @noahofstede