Sanna (37): ‘Had ik maar geweten dat een goede moeder eerst voor zichzelf moet zorgen’

‘Als twintiger was ik erg gefocust op mijn identiteit. Op mijn eigen ontwikkeling, groeipijnen en ambities als theatermaker. Ik zag het ouderschap als een interessant avontuur en hoopte dat mijn aandacht daardoor meer naar mijn kind zou verschuiven. De realiteit was anders.

Tijdens mijn eerste zwangerschap (Sanna heeft een zoon van 5 jaar en een dochter van 2 jaar, red.) had ik veel last van kwaaltjes, zoals misselijkheid en bekkeninstabiliteit. Dat was een ramp in combinatie met mijn werk. Repeteren in afgetrapte kelders, spelen, zitten op gammele bankjes. Het gíng niet. En daarover voelde ik me dan heel bezwaard.

Ik vond moeders niet cool

Wat ik nodig had, botste met het beeld dat ik vooraf van het moederschap had. Ik voelde veel weerstand om dat beeld bij te stellen. Ik vond moeders niet cool en deed er alles aan om niet burgerlijk te worden.

De eerste zes maanden van het ouderschap gingen best goed. Mijn baby was vrolijk en sliep goed, en ik paste al snel mijn oude kleren weer. Ik had er alles voor over om mijn leven van voor het ouderschap te behouden. Plande te veel sociale activiteiten en organiseerde hysterische diners en feestjes die uiteindelijk meer stress dan plezier opleverden.

Lees ook: Fleur (33) had haar hele carrière uitgestippeld: ‘Tot het moederschap alles veranderde’

Genoeg is genoeg

Ook al voelde ik dat ik andere dingen nodig had, toch ging ik door. Tot mijn huisarts na anderhalf jaar aangaf dat ik overspannen was. Kort daarna stortte ik in. Ik weet nog dat ik in de keuken stond en dat mijn zoon begon te huilen. Ik wilde naar hem toe lopen, maar wist niet meer hoe ik mijn benen moest verplaatsen. In paniek belde ik een vriend, die zei: “Kappen nu. Het is genoeg.”

Ik veegde mijn agenda leeg en plande een lange vakantie. Uiteindelijk zat ik een halfjaar thuis. Toen ik daarna weer een beetje probeerde te werken, bleek ik zwanger van de tweede. In eerste instantie was dat een schok, maar het bleek uiteindelijk een zegen. Het dwong me om nog meer op de rem te trappen en voor mezelf te zorgen.

Keuzes maken

Ik ben erachter gekomen dat het idee dat moeders niet cool zijn superoppervlakkig was. Als moeder moet je bezig zijn met wat jij en je kind nodig hebben. Je mag keuzes maken die je leven aangenamer maken. In mijn geval betekent dat dat ik rondrijd op een bakfiets en niet meer uitga op zaterdagavond.

Ook bleek mijn idee dat de focus van mij naar mijn baby zou verschuiven niet. Ja, hij eiste veel aandacht op, maar ik had totaal onderschat hoezeer ik daarnaast op mezelf moest focussen.

Een goede moeder zorgt eerst voor zichzelf en dan voor de ander, weet ik nu. Ook leerde ik hoe ingrijpend moeder worden is. Het gaat niet alleen om het krijgen van een kind, maar ook om je identiteit, veranderingen in je hersenen en leven met een enorme verantwoordelijkheid. Hoe groots dat is, had ik me vooraf niet kunnen inbeelden.

Lees ook: Moeder worden leerde Gabrielle (36) vertragen: ‘Mijn tijd is niet weg, hij loopt alleen anders’

De wereld is ook mooi

Voor het ouderschap maakte ik voorstellingen over feminisme en klimaatverandering. Toen ik kinderen kreeg, moest ik me opnieuw verhouden tot die thema’s. Na de geboorte van mijn dochter dacht ik aan de kinderen in Gaza, aan Trump die herkozen was. Ik was me hyperbewust van de wereld waarin ik mijn kinderen zette en zag het als een duistere plek.

Nu zie ik weer dat de wereld ook mooi is. Ik besef nu dat de kwetsbaarheid die bij het ouderschap hoort niet alleen betekent dat je gekwetst kunt worden, maar je ook motiveert om te beschermen wat belangrijk is.’

Vanuit haar eigen ervaring maakte Sanna de voorstelling NOISE. Daarin onderzoekt ze hoe ze overeind blijft als moeder en mens, terwijl ze tegelijkertijd overspoeld wordt door verwachtingen, informatie en alles wat er in de wereld speelt. Klik hier voor meer informatie en tickets.

Lees ook: Milène (34): ‘Had ik maar geweten dat de liefde voor mijn kinderen me ook banger zou maken’