‘Veel kennissen en familieleden werken bij een kinderopvang, en ik hoor vaak dat er te weinig personeel is, dat er veel kinderen zijn en er weinig een-op-eenaandacht is. Ik zei tegen mijn man dat ik geen kinderdagverblijf wilde voor ons zoontje. Oké, maar wat dan?
Mijn beste vriendin begon over Paola, de zus van haar schoonmoeder. Paola is gastouder in IJmuiden, vlak bij Beverwijk waar wij wonen. Ik heb haar gebeld en we hebben kennisgemaakt: ze is bij ons langs geweest en ik ben naar haar gegaan. We hebben het over verwachtingen gehad, en ik zag hoe ze met de kinderen omging.
Respect
Ik vind dat jonge kinderen in de opvoeding duidelijkheid nodig hebben, en ik vind respect het belangrijkste om ze aan te leren. Dit matcht goed bij Paola: ze leert de kinderen respect voor elkaar en anderen, dat ze ‘hallo’ moeten zeggen tegen mensen en moeten zwaaien als iemand voor ze stopt bij het zebrapad.
Lees ook: Je kind goede manieren leren? 5 tips die écht werken
Elke donderdag naar de markt
Paola woont in een groot huis, dat helemaal is ingericht op kinderen. Bij binnenkomst viel me meteen op dat ze allerlei IKEA-bakken heeft met verschillende soorten speelgoed, die ze vaak rouleert. Soms spelen de kinderen met pittenzakjes, bij regenachtig weer maken ze een heel parcours in huis. Ze knutselen veel, maar Paola houdt ook rekening met kinderen die dat nog niet goed kunnen of willen, zoals Miran.
Veel kinderdagverblijven hebben een beperkte omgeving waar de kinderen kunnen spelen. Paola neemt de kinderen iedere donderdag mee naar de markt, en ze gaan vaak naar speeltuinen. Zo leren ze op de stoep naast elkaar te lopen en goed te luisteren.
Bij warmer weer tovert ze haar tuin om in een waterspeeltuin, en voor haar huis kunnen ze stoepkrijten en met autootjes spelen. Met feestdagen maakt ze vaak een cadeautje met de kinderen, en bijvoorbeeld bij de verjaardagen van opa’s en oma’s.
Max vijf kinderen
Miran zit in een groep van maximaal vijf kinderen. Hij is heel sociaal en vindt het leuk om met zowel oudere als jongere kinderen te spelen. Je merkt dat hij zich goed ontwikkelt in zo’n kleine groep, hij begon al vroeg met praten en kon al snel aangeven wat hij wel en niet wil.
Ik vind het belangrijk dat ik bij hem zie dat hij het naar zijn zin heeft. En dat is beter dan verwacht. Op mijn vrije woensdag vraag ik weleens aan hem: ‘Wat ga jij morgen doen?’ en dan zegt hij: ‘Naar de markt met Paola!’.
Lees ook: Hoeveel dagen opvang is ideaal? Expert: ‘Drie dagen opvang? Dat is echt niet te veel’
Trots op mij
Het leukste vind ik dat Paola heel eerlijk is. Soms vertelt ze gewoon dat Miran niet goed luisterde of geen zin had. Ik houd daarvan. Ik ben ook van de details, ik wil graag weten hoelang Miran heeft geslapen en hoeveel hij heeft gegeten. Daar kijkt zij niet van op.
Paola weet goed wat er speelt in ons leven – en wij in dat van haar. Soms sta ik zo nog een halfuur bij de deur met haar te praten. Dan appt mijn man: ‘Kom je nog naar huis?’ Paola is heel supportive. Ik werk in de accountancy, en dat kan pittig zijn. Maar zij kan echt trots op me zijn, als ik bijvoorbeeld een toets heb gehaald. ‘Wij vrouwen kunnen dit’, zegt ze dan. Ook tegenover Miran is ze zo: ‘Kom, we gaan het samen proberen’. Ze is echt een steun voor mijn mentale gezondheid.
Als familie
Het voelt als familie. Dat vind ik echt een voordeel aan een gastouder: het is een familieomgeving. Paola heeft twee dochters die thuis wonen en met wie het ook goed klikt. Er is geen man in huis, en dat vind ik een fijn idee als je kijkt naar wat er allemaal gebeurt in de wereld.
Een kind belandt bij een gastouder in de persoonlijke omgeving – hij komt bij je over de vloer, doet daar dutjes, eet daar, maakt troep – en dan is het zo belangrijk dat je een klik hebt. Dat moet je van tevoren goed onderzoeken. Je hebt met één persoon te maken, dus het vertrouwen moet goed zijn en je moet goed blijven communiceren. Het scheelde dat wij referenties hadden van tevoren, ik weet niet of ik het anders zou hebben gewaagd.
Lees ook: Gastouderopvang kiezen: waar let je op?
Halfuur rijden
Als alles doorrijdt, zijn we in een kwartier bij Paola. Maar als het verkeer vaststaat – en dat komt weleens voor – zijn we zo dertig minuten bezig. En daarna moeten we nog naar ons werk. Dat hebben we ervoor over, dat is de keuze die we hebben gemaakt.
Gelukkig zijn onze beide werkgevers flexibel. En ook Paola vindt het niet erg als we wat later zijn. Als ik ’s middags een kwartier later bij Paola ben, grap ik weleens: ‘Heb je hem al op de stoep gezet?’
Toegevoegde waarde
Ik zou iedereen een gastouder als Paola gunnen. Juist in deze tijd waarin de kinderopvang overbelast is en de wachtlijsten oplopen, kan een gastouder echt van toegevoegde waarde zijn. Voor je kind, maar ook voor jezelf. Zulke mensen die met liefde naar jouw kind kijken, bestaan echt.’
