Spitsuur: ‘Ik werk onder schooltijd en als de kinderen slapen’

‘Onze ochtenden voelen als teamwork. De kinderen en ik hebben inmiddels onze eigen verantwoordelijkheden, omdat mijn partner vaak al vroeg weg is voor zijn werk. Ik vind het belangrijk dat ze zelfstandigheid creëren nu ze wat ouder worden. Ik merk dat dit hen zelfvertrouwen geeft.

Lees ook: Zelfredzaamheid van je kind: hoe stimuleer je dit?

Iedereen een eigen taak

Iedereen heeft een eigen taakje: Amelle doet de broodtrommels in de tassen, Solenn smeert een broodje voor iedereen en Emmanuel haalt de hond uit de bench en geeft hem brokjes. Daardoor heb ik zelf een best relaxte ochtendspits.

Ik kan mezelf klaarmaken, ik doe hun haren en check of de tassen goed zijn ingepakt. Als Philip er wel is in de ochtend, dan neemt hij het over en kan ik eerder beginnen met werken. De school zit in de buurt, dus dat verloopt allemaal soepel.

Lees ook: 7 tips voor relaxte(re) spitsuren met kinderen

De relatie als fundament

Onze relatie is de basis van het gezin. Als wij lekker in ons vel zitten, sijpelt dat door naar de kinderen. Het bedritueel doen we graag samen: de één doet Emmanuel, de ander de meiden. We kletsen kort over de dag en pakken dat een-op-eenmoment met ze.

Zodra de kinderen tussen 20.30 uur en 21.00 uur slapen, maken we tijd voor elkaar. We plannen elke maand een avondje uit en gaan soms weekendjes weg om die band warm te houden. Ik probeer Philip ook een beetje te ontlasten als hij uit zijn werk komt, door te zorgen dat het thuis is opgeruimd en het avondeten klaarstaat. Het hoeft niet, maar ik vind het fijn om voor hem te zorgen. Zijn werk is intens, dus het is fijn als hij thuis even kan landen.

Traditionele rolverdeling

In het huishouden hebben we een traditionele rolverdeling die heel soepel loopt omdat we elkaars krachten benutten. Ik kook en doe de boodschappen, terwijl Philip de klusjes en het zware werk oppakt. Hij is gelukkig ook erg opgeruimd en draait vaak de wassen, waarna ik het weer inruim omdat ik precies weet wat waar hoort.

Omdat Philip 36 uur werkt en ik als ondernemer meer vanuit thuis werk, ben ik vaak het aanspreekpunt voor clubjes en speelafspraken. De jongste gaat op dinsdag naar zwemles en de andere twee hebben op woensdag dansles. Doordat Philip er doordeweeks minder kan zijn vanwege zijn werk, zorgt hij er wel voor dat hij alle buitenschoolse activiteiten met de kinderen kan doen.

Hij gaat daarom altijd mee. Ik kan dan nog even werken of het avondeten voorbereiden. We eten veel Aziatisch (we zijn allebei half Filipijns, half Nederlands), maar een Hollandse stamppot gaat er ook wel in.

Lees ook: 29x de grootste ergernissen van ouders bij speelafspraakjes

Ruimte om te dromen

Ik ben vorig jaar begonnen met House of Mabangó, een merk in gentle laundry care. We zitten nu midden in de drukte van productontwikkeling en vooral het introduceren van het merk aan de buitenwereld. Ik wil mijn kinderen meegeven dat je als vrouw en moeder ook echt iets voor jezelf mag hebben. Je mag bouwen, dromen en creëren.

Dat dit lukt, komt ook door ons fijne vangnet. Mijn ouders en Philips moeder staan altijd klaar. Vooral de maandag is mijn vaste lange werkdag; mijn ouders halen de kinderen dan al zes jaar lang uit school. De andere dagen werk ik onder schooltijd en als de kinderen slapen. Als ik er vermoeid uitzie, stuurt mijn moeder me zelfs weleens weg naar de stad of de kapper terwijl zij oppast.

De nieuwe fase: van luiers naar koffie

Ik vind de fase waarin de kinderen nu zitten heerlijk. Het fysieke, zoals luiers verschonen, is voorbij. We kunnen nu echt met elkaar communiceren. Omdat ik op mijn 24e al zwanger was, zit ik nu in een heel andere fase dan mijn vriendinnen die nu pas aan kinderen beginnen.

Nu de kinderen op school zitten, ontstaat er weer wat meer ruimte voor mezelf en merk ik hoe waardevol dat is. Ik hoop dat mijn kinderen later ook blijven luisteren naar wat hen blij maakt en zichzelf die tijd en aandacht blijven gunnen.’