Spitsuur met Rosanne van Hemert (33): ‘Tussen 17.00 en 19.30 uur moet echt niemand me bellen’

‘Ik heb ADHD, maar als je mijn kasten opentrekt verwacht je dat totaal niet. Alle kleding hangt op kleur en alles is perfect geordend. Ik krijg rust van structuur. Maar in mijn hoofd is het altijd chaos.

Dan ben ik bijvoorbeeld de vaatwasser aan het uitruimen, sproei ik ondertussen de tuin en begin ik alvast aan een was, tot ik ineens denk: o ja, ik was eigenlijk met de vaatwasser bezig.

Lees ook: Deze 7 adviezen kunnen ouders met (een vermoeden van) ADHD of autisme helpen

Schuldgevoel als ik ga zitten

Stilzitten is sowieso niets voor mij. Ik ben altijd aan het rommelen. Ik draag een aura-ring en die zegt constant dat mijn stressniveau te hoog is. Ontspannen is niet mijn grootste talent. Ik voel me altijd schuldig als ik even ga zitten.

Gelukkig woont mijn moeder om de hoek. Als ze merkt dat het me allemaal even te veel wordt, stelt ze voor dat de kinderen komen logeren. Of ze helpt in huis. Het voelt alsof mijn ouders echt onderdeel zijn van ons gezin.

Familiemens

Ik ben een familiemens. Dat vind ik het allerbelangrijkst. Dat vertel ik mijn zoons ook altijd: jullie hebben elkaar de rest van je leven nog. Elke zondagochtend ontbijten en koffiedrinken we samen bij mijn ouders, met mijn broer, zus en hun gezinnen. Maar we zien elkaar veel vaker dan alleen in het weekend. Mijn zus woont om de hoek, en mijn kinderen zijn graag bij hun opa’s en oma.

Lees ook: Familie is alles: zo zorg je nú voor een hechte band tussen je kinderen voor later

De rest van de zondag houden we meestal rustig, want maandag begint de chaos weer. Robin staat iedere ochtend rond 06.30 uur op om te douchen en maakt daarna de rest van het gezin wakker. De grote jongens kleden zichzelf aan en ik help Frenkie.

Even puzzelen

Robin werkt vijf dagen per week, maar geen dag is hetzelfde. Soms moet hij vroeg op kantoor zijn en breng ik de jongens naar school. Als hij later begint, doet hij dat. Op maandag gaat Frenkie naar het kinderdagverblijf en zodra iedereen de deur uit is, begin ik met werken. De ochtenden vind ik eigenlijk het rustigste deel van de dag. Maar tussen 17.00 en 19.30 uur moet echt niemand me bellen. Robin sport zes dagen per week. Vroeger sportte hij altijd ’s avonds, maar sinds Frenkie er is en de avondspits met drie kinderen nog pittiger is, sport hij nu op momenten die beter uitkomen.

Dinsdag gaan de oudste twee na school naar zwemles. Dan probeer ik het eten al vroeg klaar te hebben. Als Robin nog niet thuis is, voel ik de stress soms oplopen. Raf voelt dat altijd haarfijn aan. Laatst kwam hij achter me staan met zijn ogen dicht en zijn lippen getuit. Dan geef ik hem een kus en kan ik weer ademhalen. Alsof hij me heel even uit de stress haalt. Hij is echt zo’n lieverd.

Lees ook: Dilemma: ‘Hoe verdeel ik de aandacht tussen mijn kinderen goed?’

Chaos ten top

Woensdag is de meest chaotische dag van de week. Als die voorbij is, voelt donderdag bijna als weekend. De jongens mogen op woensdag altijd afspreken met vriendjes, maar ik heb het liefst dat ze bij ons thuis komen spelen, omdat Frenkie ’s middags nog slaapt en omdat we om 16.30 uur alweer de deur uit moeten voor de tennisles van Raf.

Soms wil Raf liever met opa afspreken dan met een vriendje. Dan gaan ze samen gras maaien of gewoon op de bank hangen. Hij is heel graag bij mijn vader. Ik probeer de oudste twee ook bewust af en toe apart naar mijn ouders te laten gaan. Ze zitten beiden in groep 3 en hebben dezelfde vriendjes. Ook zitten ze samen op voetbal en worden vaak als duo gezien. Daarom vind ik het belangrijk dat ze ook individueel aandacht krijgen.

Van de tennis naar de voetbal

Ik wil dat Raf vóór tennis al gegeten heeft, dus maak ik vaak pasta die ik later weer kan opwarmen voor de rest van het gezin. Zodra tennis klaar is, racen we naar huis, eet Raf snel een toetje en om 18.15 uur staan we alweer bij voetbal. Als de jongens rond 20.30 uur op bed liggen, plof ik eindelijk op de bank met een serie.

Datemiddag

Omdat we in alle drukte weinig tijd voor elkaar hebben, proberen Robin en ik elke donderdagmiddag samen te lunchen. Dan zijn de jongens op school en is Frenkie op het kinderdagverblijf. Het lukt echt niet altijd, maar we proberen die tijd wel vrij te maken.

Zaterdagochtend begint altijd vroeg en sta ik om 08.00 uur langs het voetbalveld. In de winter stond ik daar soms in de stromende regen met een huilende baby op mijn arm en dacht ik echt: waar ben ik mee bezig? Maar nu de zon vaker schijnt, vind ik het vooral gezellig. Robin is trainer van Jin, dus die is daar ook de hele ochtend druk mee bezig.

Meer liefde dan chaos

Na de wedstrijd gaan we vaak samen naar de markt voor een loempia en een visje. En daarna houden we de rest van de dag lekker rustig. Een typische week in ons gezin voelt altijd vrij chaotisch. Maar er is altijd meer liefde dan chaos.’