Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Kijk uit voor het-verlaten-kleedje-syndroom

Schatten scoren en vlaggetjes op je wang tekenen...Eva en haar dochter zijn gek op Koningsdag. Al maakte Eva vorig jaar een kleine fout wat betreft de invulling van deze feestdag.

De kleedjes aan de overkant hebben zon, maar mijn stukje stoep ligt in de schaduw. Mijn capuchon beschermt maar deels tegen de motregen. Koud! Toch kijk ik tevreden naar mijn half lege kleedje. Alle Nijntje-boekjes waren binnen een uur weg. De grabbelton is al half leeg. Het enige wat ik me afvraag: waar is mijn dochter?

Advertentie

Als ik om me heen kijk, hebben meer ouders last van het verlaten-kleedje-syndroom. ‘s Ochtends zaten de kinderen nog fanatiek op hun campingstoeltjes, klaar om keihard te onderhandelen over de prijs van hun geliefde oude barbiepoppen en autootjes. Een paar uur later wordt menig kleedje alleen bemand door volwassenen. Het mag de pret niet drukken. Het is feest!

Bruine retro-lamp

Ik ben gek op Koningsdag. Niet zozeer vanwege het gefeest en de drank (al ben ik gek op drank), en ook niet vanwege het koningshuis (ik vind ze lief, vooral de prinsesjes, maar ik ben toch echt republikein),  maar vanwege de vrijmarkt. Vroeger – toen het nog Koninginnedag heette en op 30 april was – stond ik elk jaar stipt om 18:00 uur klaar om in Utrecht de kleedjes af te speuren. In de Domstad begint de vrijmarkt al de avond van tevoren. Ik had altijd een adresje van een kennis in de binnenstad achter de hand om tussentijds mijn aanwinsten te stallen. Ik scoorde eens een fantastische bruine retro-lamp, een spiegel en rolschaatsen.

Sinds moeder ben, heb ik alleen maar meer liefde voor Koningsdag. Amper twee jaar oud was Reza toen ik haar een portemonneetje met twee euro gaf en ze zelf inkopen mocht doen. Geweldig vond ze het dat ze zomaar zelf mocht winkelen, gretig nam ze al die stoepen vol speelgoed in zich op. Ze kocht een fantastisch rieten poppenwagentje – dat daarna als bergplaats voor alle aankopen kon dienen – en grabbelde bij elke grabbelton. Daar wil ik trouwens wel bij opmerken: niet iedereen snapt wat Koningsdag-prijzen zijn. Een grabbelton is tien cent. Niet één euro als je er een poppetje uit grabbelt dat twintig cent kost bij de Action. Maar dit terzijde.

Speuren naar schatten

Elk jaar staan mijn dochter en ik om 9:00 uur in de startblokken. Tegenwoordig leegt ze er haar eigen spaarpot voor.  We nemen een bigshopper mee en gaan op pad, speuren naar schatten om voor minder dan een paar euro thuis te komen met een tas vol geweldige aanwinsten die ze een voor een aan papa showt. Vorig jaar maakte ik een fout, zo’n beginnersfout die – vermoed ik – meer ouders maken. Ik dacht: wat zou het toch leuk zijn als Reza zelf met een kleedje gaat zitten. Dan kan ze mooi haar oude spullen verkopen – het huis is chronisch te vol met speelgoed – en leert ze de  waarde van geld.

Het verzamelen van verkoopmateriaal ging al enigszins moeizaam. Optimistisch maakte ik een hoek met ‘verkopen’ en een met ‘zelf houden’. Een uur en eindeloos debatteren later (‘Maar je hebt er al een jaar niet mee gespeeld!’ ’Ja, maar ik vind het nog steeds heel leuk!) lag de ‘zelf houden’-hoek vol en de verkoophoek was leeg op één met verf besmeurde politieauto zonder batterijen na.

Verlaten-kleedje-syndroom

Als Koningsdag aanbreekt, hebben we met veel pijn en moeite toch wat spullen weten te verzamelen. De zon schijnt, netjes zetten we samen bordjes neer: ‘Alles links 20 cent’ en ‘Alles rechts 50 cent’. Even later regent het en zit ik eenzaam en alleen naar de drommen mensen te kijken die voorbij lopen. Reza staat verderop in de straat bij het vriendinnetje wiens twee vaders een suikerspinnenkraam hebben en eet ongetwijfeld haar derde suikerbom. Ik werp saamhorige blikken op de andere eenzame ouders die lijden aan het verlaten-kleedje-syndroom. 

Dit jaar gaan we gewoon weer zelf shoppen op de vrijmarkt. Tegen de ouders wier kinderen wel gaan verkopen zeg ik met een schuin oog op het weerbericht: sterkte lieve vaders en moeders! Meestal valt het best mee met die regen. Geniet ervan (en onthoud: één euro voor grabbelen is géén Koningsdag-prijs).

Beeld: Shutterstock

Eva Munnik

Eva Munnik (1976) woont samen met Harry en hun dochter van zeven jaar. Ze werkt voor televisie en bladen en schreef het boek De melkfabriek over borstvoeding, De schoolfabriek over de basisschool en Kids & the City over stedentrips met kinderen.