Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

 

Je zult je kind maar verliezen door je eigen stomme fout

Eva begrijpt niets van het fenomeen: 'hot car deaths'. Ouders die hun baby in een snikhete auto vergeten met verschrikkelijke gevolgen. Hoe kan dat toch, vraagt ze zich af.

Advertentie

Af en toe word ik zwetend wakker. En niet alleen vanwege de tropische temperaturen. Als ik me realiseer dat het maar een droom was, overspoelt een groot gevoel van opluchting me. Het is niet zozeer een enge droom, maar vooral een nare die van tijd tot tijd terugkomt.

Geschreven door

Eva Munnik

Vergeten

Meestal gaat het over vissen, maar soms ook over konijnen of cavia’s. Ik droom dat ik mijn huisdieren helemaal vergeten ben. Dat ik ze al maanden niet heb gevoerd. Het schuldgevoel als ik besef dat de dieren gruwelijk verhongerd zijn, is ondragelijk.

Klassieker

Als ik google, blijkt de vergeten-huisdieren-droom een klassieker. Een verklaring zou zijn dat een ‘aspect van het leven van de dromer ondervoed dreigt te raken’. Het heeft te maken met een drukke fase en behoefte aan meer rust. Het vergeten huisdier staat eigenlijk symbool voor jezelf vergeten, jezelf niet goed verzorgen.

Baby in auto

Het moment van besef: ‘fuck, ik had een huisdier!’ is verschrikkelijk. Het klinkt misschien raar, maar aan dit gevoel moet ik altijd denken als ik lees dat er weer een ouder – meestal in de Verenigde Staten – een baby in de auto vergeten is. Een afgesloten auto verandert binnen no time in een sauna en jonge kinderen overlijden al snel aan oververhitting. Wat in de VS – maar ook in andere landen – regelmatig gebeurt, is dat ouders onbewust rechtstreeks naar hun werk rijden zonder hun kind op de opvang te droppen.

Dat vreselijke moment

Hun verschrikkelijke fout komt pas aan het licht als ze na hun werk weer naar het kinderdagverblijf rijden en te horen krijgen dat hun baby daar die dag helemaal niet was (waarom belt die opvang dan niet, vraag ik me altijd af?!). Dat moment. Dat is vergeten-huisdier-gevoel-keer-duizend. Keer miljoen. Het moment dat je je realiseert dat je kind de hele dag in de auto hebt laten zitten. Het gegeven dat je kind overleden is door jou. Door een stomme fout. Een bizarre blunder.

Advertentie

Obsessie

Ik heb een obsessie voor deze zogenoemde hot car deaths. Het gebeurt in de VS gemiddeld wel 37 keer per jaar. Ik google ze eindeloos op zoek naar meer informatie. Waarom zag de ouder z’n kind niet in het stoeltje? Waarom was er geen enkel moment die dag het besef: mijn kind zit nog in de auto. Ik wil zo graag snappen hoe dat kan. Ik begrijp wel dat je verstrooid kunt zijn, ik mis ook weleens een afslag op de snelweg omdat ik in gedachten verzonken zit. Is het net zoiets? Maar dat je er de héle dag niet meer aan denkt, niet meer aan je kind denkt? Daar kan ik niet bij.

Brein

Bij nieuwsberichten over vergeten kinderen in auto’s komen altijd veel reacties van mensen die vinden dat deze vader of moeder ‘aan de hoogste boom moet’ en ouders die beweren ‘dat zoiets ze nooit zou overkomen’. Ik denk ook niet dat dit mij zou overkomen, maar zeg nooit nooit. Die vaders en moeders hadden ook nooit gedacht dat hun brein ze zo in de steek zou laten.

Eigen schuld

En hoewel het uiteraard intens zielig is voor de kinderen, vind ik mogelijk nog vreselijker voor de ouders. Je zult je kind maar verliezen door een stomme fout, door je eigen schuld. En dan verder moeten met leven. Daar kom je nooit meer overheen. Arme ouders.

Eva Munnik

Eva Munnik (1976) woont samen met Harry en hun dochter van zeven jaar. Ze werkt voor televisie en bladen en schreef het boek De melkfabriek over borstvoeding, De schoolfabriek over de basisschool en Kids & the City over stedentrips met kinderen.

Ouders van Nu product – Van buik tot baby

Antwoord op al je vragen over zwanger worden, zwanger zijn én bevallen!

€27,50
Bestel nu