Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

 

Waarom goede vriendschappen belangrijk zijn voor de ontwikkeling van een kind

Ouders accepteren mal gedrag van hun kinderen negen van de tien keer. Maar bij vrienden kunnen ze daar niet mee aan komen zetten. Juist daarom zijn die zo belangrijk.

In samenwerking met expert

Steven Pont

Opvoedcoach

Steven Pont is ontwikkelingspsycholoog, gezinstherapeut en oprichter van opvoedplatform nul18.nl. In deze rubriek geeft hij een kijkje in de psyche van het kind.

Advertentie

Ouders belangrijk

Je kunt geen boek over opvoeden openslaan, of je leest hoe belangrijk je als ouder voor de ontwikkeling van je kind bent. Alles wat je in je opvoeding doet, lijkt op een goudschaaltje gewogen te moeten worden en in menig boek lijkt het daardoor alsof kinderen een soort kwetsbare kristallen konijntjes zijn die voor hun verdere leven worden getekend als er niet heel omzichtig met ze wordt omgegaan. Nu zijn kinderen natuurlijk wel kwetsbaar, maar je hoeft ze echt niet, zoals ik laatst las, om toestemming te vragen of je ze misschien naar bed mag brengen.

Meer vaardigheden

Mede daarom wil ik het hebben over de helende invloed van vrienden op kinderen. Die kunnen namelijk heel belangrijk zijn als tegenwicht tegen hun soms wat al te beschermende ouders. Vriendschap is een belangrijk groeimiddel voor allerlei sociaal-emotionele ontwikkelingstaken die je als kind te volbrengen hebt en die je eenvoudigweg niet van je ouders kán leren. Het blijkt dan ook steeds weer dat kinderen met goede vriendschappen het in hun verdere later leven ook meer naar hun zin hebben, omdat ze door hun vriendschappen simpelweg meer vaardigheden hebben ontwikkeld.

Lief doen

Een van de belangrijkste dingen die je als kind in de omgang met vrienden leert, is zogenaamde ‘reciprociteit’. Een ingewikkelde term die betekent dat je leert begrijpen dat in duurzame relaties alles altijd wederkerig is. Dus als je wilt dat andere mensen aardig voor je zijn, moet je dat zelf ook zijn. Zo maak je uiteindelijk vrienden. Of dat als je wilt dat mensen je troosten als je verdrietig bent, je zelf ook anderen moet troosten als die verdrietig zijn.

Genadeloze feedback

Dat kun je tot op zekere hoogte natuurlijk ook best van je ouders leren, maar die compenseren toch nog wat al te vaak voor je malle en onaangepaste gedrag. Die blijven bijvoorbeeld aardig tegen jou terwijl jij dat niet tegen hen bent. Leeftijdsgenoten geven je genadeloos feedback als je dat bij hen doet. En daar leer je als kind dus echt wat van.

Advertentie

Aangepast gedrag

Iets anders wat je als kind van je vrienden leert, is emotionele zelfcontrole. Sommige dingen op emotioneel gebied die je bij je ouders zonder blikken of blozen doet – van stampvoeten tot jezelf bij tegenslag ter aarde storten – haal je bij je vrienden echt niet in je hoofd. In hun gezelschap moet je dus proberen om op andere manieren met tegenslag om te gaan en ontwikkel je andere vaardigheden. En je vrienden leren dat dan natuurlijk ook weer van jou. Vriendschap is op die manier een soort proces van twee messen die, doordat ze zich aan elkaar kunnen slijpen, allebei scherper worden.

Kattenkwaad

En tot slot leer je van je vrienden natuurlijk ook belangrijke zaken als kattenkwaad uithalen, grenzen opzoeken en spannende geheimen delen. Want ook dat kun je niet echt met je ouders doen en zeker niet als die te veel boeken over opvoeden hebben gelezen en denken dat je dat kwetsbare kristallen konijntje bent. Gelukkig hóéf je dat ook allemaal niet met je ouders te doen. Daar heb je nou die vriendschappen voor.

Dit artikel is eerder verschenen in Ouders van Nu Magazine – Tekst: Steven Pont, Beeld: Getty Images

Artikelen van Ouders van Nu ontvangen in je mailbox?
Schrijf je in voor onze nieuwsbrief.

Advertentie

Steven Pont

Opvoedcoach

Steven Pont is oud-onderwijzer, ontwikkelingspsycholoog, systeemtherapeut, mediator en auteur van verschillende boeken over en voor kinderen. Hij geeft op verschillende gebieden lezingen, trainingen en workshops, waarbij de relatie tussen de aard van het individu en de invloed van de omgeving (het systeem) steeds centraal staat.