lui opvoeden
door

7x waarom lui ouderschap een heel goed idee is

Een eeuwig schuldgevoel en twijfelen over of je het wel goed doet; nergens voor nodig. Je hoeft helemaal niet zo hard te werken om de beste ouder te zijn. Sterker nog: luie ouders zijn goed voor je kind en wel hierom.

Staan magnetronpannenkoeken ’s avonds regelmatig op het menu en heb je nooit zin om met je kind te spelen? Maak je geen zorgen. Vooral moeders kunnen zich nogal schuldig voelen als ze zich er ‘gemakkelijk’ vanaf maken. Maar dat is echt niet nodig. Je hoeft niet alles perfect te regelen voor je kind, sterker nog: kinderen hebben teleurstellingen nodig. Zeven situaties waarbij lui ouderschap een prima tactiek is.

Advertentie
  1. Conflicten oplossen

    Zat jij bij het laatste speelafspraakje van je kind zelf lekker te chillen op een andere kamer? En deed je net alsof je niet hoorde dat je kind ruzie maakte met zijn schoolvriendje, alsof je niet doorhad dat hij naar je riep: ‘Mama, Ties wil niet samendoen met de trein’? Heel goed gedaan! Grote kans dat die twee kemphanen even later – zonder ingrijpen van jou – weer zoet aan het spelen waren. Ze hebben het zelf opgelost! Kinderen krijgen zelfvertrouwen en worden zelfstandiger als je niet meteen ingrijpt. Als een kind zelf iets oplost, krijgt hij namelijk door dat hij dat kan.

    Op oudere kinderen kan het een omgekeerd effect hebben: als jij altijd ingrijpt, kan je kind gaan denken dat hij het zelf niet op kan lossen. Dat is jammer, zeker omdat jij er niet altijd zal zijn om hem te helpen. Dus leun vooral even achterover als je kind ruzie heeft.

  2. Ontdekken

    Ook hele jonge kinderen moeten zelf op avontuur kunnen en dingen ervaren. Misschien voel je je lui omdat je niet meteen je boek aan de kant legt en je stoel uitkomt als je ziet dat je peuter het hoge klimrek uitprobeert. Maar het is goed om niet continu te waarschuwen en er niet steeds bovenop te zitten. Laat je kind gaan zolang het veilig is. En als je het echt niet kunt laten, hier 5x wat je beter kunt zeggen dan ‘kijk uit!’

  3. Niet meespelen

    Heb je vaak geen zin om te spelen met je kind?  Ook prima. Verveling is goed. Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat kinderen meer tijd nodig hebben om prikkels te verwerken dan volwassenen. Dus als je kind even loopt te lummelen of alles ‘SAAI!’ vindt, is dat helemaal niet erg. Saai betekent rust. En rust betekent oplaadtijd voor de hersenen. Gebeurt er niets, dan hebben de hersenen ruimte om iets nieuws te bedenken. Wanneer dat iets leuks is, komt er dopamine vrij. En dat zorgt voor een vrolijk humeur. Kortom: je kind wordt blij van vervelen.

  4. Weg met de ‘training’

    Slaaptraining, zindelijkheidstraining…ben je er te ‘lui’ voor? Dat is best slim. Vaak zijn al die trainingen vooral vermoeiend voor jou en hebben ze weinig zin als je kind er niet aan toe is. Dus leun achterover en laat je kind het zelf aangeven als hij klaar is voor het potje of het skippen van zijn middagslaapje. Dat werkt meestal het beste. Ook bij veel vervelende fases zoals niet durven te spelen bij een ander kind thuis of weigeren in bad te gaan, is niets-doen een verrassend goede tactiek. Als je het laat gaan, gaat zo’n fase vaak vanzelf voorbij.

  5. Naar de oppas

    Voel je jezelf lui omdat je een dagje naar de sauna gaat en je kind bij de oppas achterlaat? Of omdat je je baby een nachtje uit logeren brengt bij opa en oma zodat je bij kunt slapen? Niet doen! Dit soort ‘lui zijn’ is heel gezond. Zorg voor jezelf, maak jezelf blij, dat is ook goed voor je kind. Ouders zijn sowieso meesters in het vinden van ontspanning op de gekste momenten. Je mag jezelf best een keer een hele dag rust of een weekendje weg zonder kind gunnen.

  6. Toegeven

    Heb je soms de fut niet om ‘nee’ te zeggen? Dan zeg je ‘ja’, daar is niks mis mee. Voed op vanuit gevoel en niet vanuit een idee hoe het hoort. Met een opstandig kind is niks mis. En nee, je hoeft niet ALTIJD consequent te zijn. Sterker nog: het is goed als je kind merkt dat je je antwoord van de situatie af laat hangen en niet standaard weigert omdat dat nou eenmaal de regel is. Dan ziet hij dat je die ‘ja’of ‘nee’ niet zomaar geeft en accepteert hij het antwoord makkelijker.

  7. Niets regelen

    Te ‘lui’ om je kind op ponyclub, ballet en voetbal te doen? Of om zijn agenda vol te plannen met speelafspraakjes? Helemaal prima. Als je kind echt graag iets wil, geeft hij dat wel aan en kun je het altijd nog regelen. Maar het is ook fijn als je kind geen volgepland leven heeft en er ruimte is voor spontaniteit.

Ook interessant: Bewezen, rommelige moeders zijn niet lui maar slim!

Beeld: Shutterstock