Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

 
door

Kraamwerk: 'Geschrokken staar ik naar de vader. Ik weet niet waar ik moet kijken'

In de rubriek Kraamwerk lees je bijzondere verhalen uit de kraamzorg. Deze keer het verhaal van Anouk (37). Ze werkt negen jaar als kraamverzorgende en heeft twee zoons (3 en 1).

Tijd over

Het is hartstikke gezellig bij het gezin waar ik deze week kraam. Leuke, spontane mensen met een schattig jongetje van drie en de nieuwe aanwinst, een meisje. Ik heb het enorm naar mijn zin en de kraamweek verloopt zonder problemen. De moeder herstelt goed, de baby doet het geweldig en met het jongetje heb ik een hoop lol. De vader is ook de hele week thuis en is erg betrokken. Dat geeft me de tijd en ruimte om wat meer te doen dan mijn vaste taken.

Advertentie

Zwembroek aan

‘Zal ik je leren hoe je met je baby kunt douchen?’ zeg ik op dag vier tegen de vader. ‘Dat is gezellig, en het is handig als de baby zichzelf bijvoorbeeld ’s ochtends heeft ondergepoept. Dan kun je haar makkelijk wassen.’ Hij vindt het fijn om te leren hoe je een natte, en dus glibberige baby veilig kunt vasthouden, heeft dat bij zijn zoon nooit gedurfd en stemt in. ‘Trek even een zwembroek aan,’ zeg ik. ‘Dan kleed ik je dochter uit en zie ik je zo in de badkamer.’

Ook lezen: De do’s en dont’s om te douchen met je baby

Bungelende piemel

Even later hou ik een blote baby in mijn armen. ‘Kan ik?’ vraag ik aan de vader. Hij roept ‘ja’ en ik loop de badkamer in. ‘Oké,’ zeg ik, ‘dan kunnen we nu…’ Het volgende moment blijf ik staan en staar geschrokken naar de vader. Hij kijkt terug met een gezicht dat zoiets uitstraalt als ‘is er wat?’ Ik weet niet waar ik moet kijken. In elk geval niet naar zijn enorme piemel, die vrolijk heen en weer bungelt. ‘Ehm,’ zeg ik. ‘Jeetje. Nou.’ Ik wil hier weg. ‘Dit was niet de afspraak, hoor,’ zeg ik en ik loop de badkamer maar weer uit.

Ik ben niet preuts

‘Anouk!’ hoor ik hem roepen. ‘Anouk!’ ‘Doe even een zwembroek aan!’ antwoord ik. In de slaapkamer hoor ik de moeder gniffelen. De vader komt naar buiten, nog steeds poedelnaakt. ‘Ben jij zo bleu?’ vraagt hij, totaal niet ongemakkelijk. ‘Ik dacht: jij hebt in de zorg gewerkt, dan heb je wel vaker een naakte man gezien.’ Dat heb ik wel, maar dit is anders. ‘Ik verwachtte het niet,’ zeg ik. ‘Ik schrok me rot.’ De man lijkt het allemaal erg vermakelijk te vinden. ‘O joh,’ zegt hij. ‘Wij zijn gewoon heel vrij. Wij lopen altijd naakt door het huis. Ik had niet verwacht dat je zo preuts was.’ Ja, wacht even, ik ben helemaal niet preuts. En ik heb genoeg piemels gezien. Maar ik was hier niet op voorbereid. En ik vind het eerlijk gezegd ook niet zo netjes. ‘Ik dacht dat het een optie was,’ zegt de vader nu. ‘Dat ik een zwembroek aan mócht doen. Maar goed, als je er even eentje voor me pakt, trek ik die aan hoor, geen probleem.’

Ook lezen: Wat doet een kraamverzorgster (en wat niet)?

‘Groot hè?’

Nog steeds wat beduusd loop ik naar de slaapkamer. In bed heeft de kraamvrouw de grootste lol. ‘Schrok je?’ vraagt ze. ‘Hij is groot, hè?’ Ik weet niet wat ik moet zeggen. Ik probeer even niet te denken aan de details van hun seksleven die ze met me heeft gedeeld. Over hoe ze het na de vorige bevalling na een week alweer deden. Ik overhandig de vader zijn zwembroek en even later staat hij met zijn baby onder de douche.

Niet aan denken

Diezelfde dag komt hij nog eens terug op wat er is gebeurd. Ik geloof dat hij oprecht dacht dat die zwembroek optioneel was. Tegen de tijd dat de dag om is, moet ik er eigenlijk al om lachen. De rest van de week probeer ik maar niet aan zijn piemel te denken en hebben we het veilig over boertjes, inbakeren en babyslaapjes.

Dit artikel is eerder verschenen in Ouders van Nu Magazine – Tekst: Mariëtte Middelbeek, beeld: Duivelseiland

Artikelen van Ouders van Nu ontvangen in je mailbox?
Schrijf je in voor onze nieuwsbrief.