Charlize weet het nog precies: de avond waarop ze haar partner Jesse ontmoette. 'Het was in Amsterdam op een feestje. We raakten aan de praat en hij sprak over het nemen van meer verantwoordelijkheid. Ik begreep er niks van, tot hij vertelde dat hij al vader was. Ik viel nog net niet van mijn stoel. De avond vloog voorbij, maar het bleef toen bij dit gesprek.'
Vaderschap op jonge leeftijd
Toch bleef Jesse in haar gedachten hangen. Een jaar later liep Charlize hem opnieuw tegen het lijf. 'We raakten weer aan de praat en hebben de hele avond samen gefeest. Die avond stelde ik hem vragen over zijn vaderschap op jonge leeftijd. Ik was geïnteresseerd in zijn verhaal. We leerden elkaar goed kennen, hadden onze eerste kus en hadden het echt gezellig samen.'
Ze spraken maandenlang af, zonder dat het officieel werd. 'Voor de gezelligheid, zonder de intentie om een relatie aan te gaan. Maar ergens tussen al die spontane momenten groeide er iets wat we allebei niet zagen aankomen.
Lees ook: Bonusouders verlangen waardering en steun: 'Ik deed zo erg m'n best dat het me bijna opbrak'
Daten met z'n drieën
Een nieuwe relatie betekende voor hem niet alleen een nieuwe partner, maar ook een nieuw iemand die in het leven van zijn zoon zou komen. Die verantwoordelijkheid maakte dat hij dit niet zomaar aanging. We bespraken het en ik had daar respect en begrip voor. Dat is ook de reden dat ik instemde met het 'gewoon gezellig' houden zonder er een label op te plakken. Als ik heel eerlijk ben, voerde ik een act op alsof het me niets boeide.
Op een gegeven moment wilde ik toch duidelijkheid over de situatie. We besloten er toch voor te gaan: een relatie. Gedurende acht maanden hebben we serieus gedatet, en ontmoetingen met zijn zoon gepland om erachter te komen of het met z'n drietjes ook werkte. Dat was heel belangrijk voor ons.'
Samen groeien
Als 19-jarige had Charlize weinig ervaring met relaties. 'Laat staan dat ik wist wat er komt kijken bij een gezinssituatie. Ik kreeg ineens te maken met andere onderwerpen dan studies of bijbaantjes, want we hadden we het over kinderopvang, basisscholen en opvoedstijlen.
Dat was even zoeken, maar het zorgde er ook voor dat we op jonge leeftijd hebben geleerd om goed met elkaar te communiceren. Juist dat maakt ons een sterk team; een stel dat zich samen ontwikkelde, groeide en steeds meer naar elkaar toe leefde.'
In het begin liepen Charlize en Jesse dan ook geregeld tegen uitdagingen aan. 'Ik had dingen uit mijn eigen jeugd nog niet verwerkt – mijn ouders zijn gescheiden – en dat werd getriggerd in bepaalde gezinssituaties. Hierdoor begrepen wij elkaar niet altijd. Maar doordat we bleven praten, zijn we echt een team geworden.'
Lees ook: Intergenerationeel trauma: 'Ik wilde het trauma van mijn moeder niet doorgeven aan mijn kinderen'
Verrassend open
Charlize was dolgelukkig in haar nieuwe relatie én met haar rol als bonusmoeder, maar vond het wel spannend wat anderen ervan zouden denken. Toen ze haar vriendinnen erover vertelden, reageerden ze verrassend open. 'Mijn beste vriendin zei: 'Als je dit wilt, moet je het gewoon doen'. Dat heeft me echt gesterkt.'
Haar ouders waren voorzichtiger. 'Ze waren beschermend, natuurlijk. We waren jong, zaten midden in persoonlijke ontwikkelingen en hadden andere prioriteiten. Dat vonden zij spannend, maar ze zagen ook dat Jesse goed voor mij was.'
Grenzen
In het begin van de relatie hebben Charlize en Jesse afspraken gemaakt over haar rol als bonusmoeder. 'Hij is de hoofdopvoeder, dat is en blijft altijd zo. Dat geeft rust en duidelijkheid voor iedereen. Buiten de kleine om voeren wij wel gesprekken over de opvoeding: wat er beter kan of wat juist heel goed gaat. Op die manier ben ik er wel bij betrokken.'
In de tussentijd bouwde ze een band op met haar bonuszoon. 'Ik mocht al snel op hem passen, zodat wij elkaar ook beter leerden kennen. We deden vooral leuke dingen samen en hij heeft zelfs een eigen naam voor mij verzonnen: suikervriendin. Ik wilde termen als stiefmoeder of bonusmoeder niet opdringen. Hij mocht zelf kiezen hoe hij me noemt. Vaak is dat ook gewoon Charlie.'
Lees ook: Serena is bonusmoeder: 'Na vijf maanden werd ik heel voorzichtig voorgesteld als 'een vriendin''
Samenwerken
Wat Charlize het mooiste vindt aan bonusmoeder zijn? 'Dat hij liefde ziet. Ondanks dat zijn ouders niet meer samen zijn, ziet hij bij ons hoe liefde eruit kan zien. Ik vind het zo waardevol om iemand te zien opgroeien met wie ik geen bloedband heb, maar wel een diepe verbinding.'
Met de moeder van haar bonuszoon is goed contact en probeert Charlize goed samen te werken. 'Alles om het zo prettig mogelijk te maken voor hem; dat hij rust voelt, dat het goed gaat met hem en dat hij weet waar hij terechtkan.'
Eigen kinderwens
Charlize heeft de afgelopen jaren van het ouderschap geproefd, maar ze heeft ook altijd een eigen kinderwens gehad. 'Als 19-jarige riep ik al dat ik voor mijn bonuszoon een broertje of zusje wilde. Inmiddels heeft hij dat zelf ook wel eens laten vallen dat hem dat leuk lijkt. Dat doet me goed.'
Met de nodige ervaring heeft Charlize ook advies voor andere jonge bonusouders: 'Neem je tijd. Leer elkaar als partners echt kennen voordat je ergens stempels op drukt. En kies ook vaker voor jezelf.'
Samen doen
Als bonusouder is het een valkuil om constant beschikbaar te zijn voor het gezin en alles wat daarmee te maken heeft. Nu, na zes jaar, ontdek ik dat het soms goed is om even afstand te nemen en uit die rol te stappen.'
En het belangrijkste: 'Vergeet niet dat het kind hier niet om heeft gevraagd. Die staat alleen in twee werelden. Luister naar het kind, vraag wat ie wil. In plaats van voor hen beslissingen te maken, vraag eens: wat vind of wil jij? Uiteindelijk doen we dit samen.'
Charlize vertelt meer over het (bonus)ouderschap in haar podcast Achter het behang en je kunt haar volgen op Instagram.
