‘Ik werd maar niet ongesteld, dus kocht ik een zwangerschapstest. Mijn vriendin, die ervan wist, probeerde me nog gerust te stellen: “O, ik ben ook weleens 10 dagen te laat. Het zal wel goed komen.” Maar ik deed de test en zag twee streepjes. Dat is positief, toch? Ik heb een halfuur naar de handleiding gestaard om uit te vogelen of ik nou wel of niet zwanger was, ik kon het gewoon niet geloven.
Na een tweede test drong het langzaam tot me door. In paniek belde ik mijn ouders. Het advies van mijn moeder vergeet ik nooit meer. “We staan achter elke keuze die je maakt”, zei ze. “Zolang je de keuze vanuit liefde maakt en niet uit angst.” Ook mijn vriendinnen vroegen meteen of ze iets voor me konden betekenen. Dat was hartverwarmend.
Lees ook: De schoonouders van Mirjam (29) wilden geen kleindochter: ‘Ik moest maar abortus plegen’
Hoe staat hij erin?
Het was niet hoe ik het voor ogen had. Ik wilde huisje-boompje-beestje rond mijn dertigste, maar ik voelde al snel dat ik de baby wilde houden. Toch moest ik ook rationeel zijn: er is nog iemand bij betrokken, hoe staat hij erin? De volgende dag heb ik het aan de vader verteld. Hij liet me weten niet voor abortus te zijn, maar stond achter elke keuze die ik zou maken. We hebben twee uur met elkaar gepraat. De volgende dag belde hij me opnieuw met de boodschap: ‘Als je het wilt houden, dan wil ik betrokken zijn.’
Eenzaam
We zouden samen een kind krijgen, maar we kenden elkaar amper. Ik had zijn familie nog nooit ontmoet, daar waren we nog niet aan toegekomen. Ook merkte ik al snel dat onze communicatie anders liep dan gehoopt. Ik wilde graag mijn emoties uiten over deze zwangerschap, maar hij begreep dat niet zo goed en kon er moeilijk met mij over praten. Dat veroorzaakte afstand tijdens de zwangerschap.
Hij hield zich vooral op de achtergrond. Ik moest echt om aandacht vragen. Natuurlijk had ik familie en vrienden om mij heen die mij steunden. Ze gingen mee naar echo’s en hielpen me met het verzamelen van alle babyspullen. Maar ik miste het om mijn vreugde te delen met iemand die net als ik echt uitkeek naar de komst van ons kind. Dat maakte de zwangerschap soms erg eenzaam.
Co-ouderschap
Tijdens de bevalling koos ik ervoor om de vader van ons kind er niet bij te hebben. Dat vond ik te intiem. De volgende dag was hij er wel en brachten we onze zoon samen naar bed. Het was alsnog een mooi moment: we hielden hem om en om vast en hij heeft hem nog een flesje gegeven.
Ondanks dat ik wist dat we geen liefdesrelatie zouden hebben, was mijn insteek altijd om er vriendschappelijk samen in te staan. Dat was niet makkelijk. We hebben twee jaar moeten werken om het juiste co-ouderschap te creëren. Nu onze zoon 2,5 jaar is, kent mijn ex zijn rol als vader beter en weet hij dat hij onze zoon regelmatig moet zien om een band met hem op te bouwen. We hebben gelukkig dezelfde ideeën over opvoeding, dat is heel fijn. Maar de verdeling blijft 80/20: hij is vaak voor zijn werk weg en dan is onze zoon bij mij.
Lees ook: Alles over co-ouderschap: verdeling en voorwaarden
Bonusfamilie
Dat de verantwoordelijkheid voor onze zoon voor het grootste deel bij mij ligt, vind ik de grootste uitdaging. Het ouderschap alleen uitzoeken en de slapeloze nachten waren zwaar, hoewel ik het eerste jaar bij mijn ouders woonde, want zij hadden natuurlijk ook hun eigen leven. Wel scheelde dat veel stress over de financiën en hoefde ik niet fulltime te werken. Daar had ik geluk mee.
Inmiddels hebben we allebei een nieuwe partner en heeft onze zoon dus ook een nieuwe bonusfamilie. Soms gebeuren er dingen die je niet voor ogen had, maar die wel iets moois brengen. Ik wilde huisje-boompje-beestje rond mijn dertigste. Maar als ik mijn zoon niet had gekregen, was ik nu waarschijnlijk nog aan het reizen en woonde ik niet in Nederland. Dan had ik mijn huidige partner niet ontmoet en niet de rust en stabiliteit ervaren die ik nu heb. Sterker nog: dan twijfelde ik waarschijnlijk nog steeds of ik kinderen zou willen of niet. Want eerlijk is eerlijk: ik had nooit gedacht dat ik het zo leuk zou vinden om moeder te zijn.’
*De naam Lesley is gefingeerd. Haar echte naam is bekend bij de redactie.
Lees eerdere afleveringen van de rubriek Alleen verder.
OPROEP: Ben jij verlaten of bedrogen tijdens je zwangerschap of zag je zelf geen toekomst meer in je relatie en wil jij ook jouw verhaal anoniem delen? Mail dan naar redactie@oudersvannu.nl o.v.v. Alleen verder.
