‘Mijn vriend en ik wisten altijd al dat er kinderen hoorden bij ons toekomstplaatje. Maar wanneer begin je eraan? Waar ik eerder dacht dat 28 een mooie leeftijd was, dacht ik toen ik 27 was: hell no, het is nog te vroeg.
Drie jaar later veranderde dat. We waren een half jaar op reis en ik weet nog dat een random kindje mij verwarde met haar moeder en “mama” tegen me zei. Ik vond het helemaal niet gek. Toen we terugkwamen, wilden we ervoor gaan.
We hadden heel veel geluk, want het was meteen raak. Ons kindje (inmiddels 3 jaar) werd geboren, we sliepen slecht, gingen verbouwen en waren druk met ons werk. We hadden een wens voor een tweede, maar ik had er lange tijd nog geen headspace voor. Begin dit jaar veranderde dat.
Lees ook: twijfels over een tweede kind, wanneer ben je er écht klaar voor?
Minder onbevangen
Ik sta er nu veel minder onbevangen in dan de eerste keer. Inmiddels heb ik veel verhalen gehoord over dingen die niet goed kunnen gaan. Ik heb een realistischer beeld, waardoor ik me meer zorgen maak. Leef ik wel gezond genoeg, heb ik niet te veel stress? Wat als het niet lukt, of als ik een miskraam krijg? Dat soort vragen houden me nu bezig.
Dat het die eerste keer allemaal zo snel was gegaan, is geen garantie voor een volgende keer. Veel vrouwen worden niet meteen bij hun eerste poging zwanger, vaak duurt het (veel) langer.
Daarnaast ben ik inmiddels een paar jaar ouder, minder fit en drukker. Ik heb meer stress én er loopt al een kind rond in huis.
Lees ook: is je lichaam klaar voor een (volgende) zwangerschap
Praten over de weg naar een zwangerschap
In mijn omgeving spreekt niemand over de weg naar een zwangerschap, dat doen ze altijd pas als het is gelukt. Dat vind ik jammer, omdat ik behoefte heb aan verhalen van vrouwen die in hetzelfde schuitje zitten. Die worstelen met dezelfde vragen, die ook hun cyclus tracken.
Het gebrek aan die verhalen maakt me onzeker en eenzaam. Ben ik te obsessief bezig, ben ik de enige die zich zorgen maakt? Ik besloot het onderwerp op tafel te gooien in mijn podcast: Moekes de podcast. Dat vind ik superleuk en spannend tegelijk. Het voelt heel kwetsbaar. Toch vind ik het vooral fijn om erover te praten, omdat het zo’n groot en belangrijk onderdeel van mijn leven is.
Tip! Bereid je kind voor op de komst van een broertje of zusje met één van deze leuke boeken
Meer herkenning en openheid
Inmiddels weet ik dat ik niet de enige ben die worstelt tijdens de weg naar een tweede zwangerschap. De vragen die bij mij spelen, zijn er ook bij veel andere vrouwen. Wat ik voel, voelen veel anderen ook. Dat leerde ik door de reacties die ik krijg.
Was er maar meer openheid over de weg naar een (tweede) zwangerschap. Het had me herkenning en geruststelling gegeven, ervoor gezorgd dat ik me minder alleen voelde. Je kunt overal over lezen en het aan ChatGPT vragen, maar dat doet toch minder dan het verhaal van een andere vrouw.’
Lees ook: ‘Had ik maar geweten hoe goed het is om tegen je kind te praten’
In de podcastserie ‘Moekes Dagboek’ deelt Simone haar ervaringen over haar weg naar een tweede kind.
We publiceren iedere zondagavond een nieuwe aflevering in deze rubriek, eerdere interviews lees je in ons dossier Had ik maar. Heb je ook een levensles over het ouderschap die je wilt delen met andere ouders? Mail oproep@oudersvannu.nl
