‘Mijn ouders hadden een sterke mening over de wereld en anderen. Hoe zij daarover praatten, maakte veel indruk op me als kind. Zonder dat dat hun bedoeling was, maakte het me angstig en onzeker.
Dus toen ik, net als mijn eigen moeder trouwens, al vrij jong moeder wilde worden, wist ik één ding zeker: dat ga ik anders doen. Ik weet dat de wereld van een kind klein is en dat je als ouder een rolmodel bent.
Mond houden
In de babytijd van de oudste (inmiddels 2,5 jaar) was ik me daar achteraf misschien té bewust van. Ik wilde haar niet traumatiseren met de dingen die ik uitkraamde, dus hield ik vaak mijn mond.
Dat zwijgzame heeft trouwens ook te maken met mijn ADHD. Ik zit erg in mijn hoofd en ben continu bezig met lijstjes. En ja, een baby die niet terugpraat: dat voelt voor mij niet echt als een aanleiding voor een gesprek.
Ik zei heus wel eens iets, maar het was niet veel. Omdat ik van stilte hou, vond ik het niet moeilijk om mijn mond te houden.
Lees ook: Huilt je baby? Met de Dunstan Babytaal ontdek je precies wat er aan de hand is
Eyeopener
Tot ik op TikTok een filmpje zag van een moeder die de hele dag tegen haar baby sprak. Gewoon door te vertellen wat ze deed of ging doen. Dat was een enorme eyeopener. In mijn angst om haar dingen te zeggen die schadelijk kunnen zijn, vergat ik dat ik ook gewoon dingen kan benoemen.
Vanaf dat moment, mijn oudste was toen bijna 1 jaar oud, ben ik heel bewust wél gaan kletsen. Daarvoor moest ik echt een knop omzetten. Ik werd net als de vrouw in het filmpje beschouwend en omschrijvend, zei dingen als: dit is een stoel, hier gaan we nu zitten. Dit blokje is roze, die zetten we nu op dit blokje. Ik ga je nu optillen, je luier verschonen, een doekje pakken en ga zo maar door.
Lees ook: Taalontwikkeling van je baby en kind: zo stimuleer je dat
Aanwezig zijn
Het verrijkte haar woordenschat en hielp haar leren praten en deed daarnaast nog veel meer. Mijn dochter reageerde op me door me aan te kijken, waardoor ik me meer verbonden met haar voelde.
Ook betrapte ik mezelf er al snel op dat ik veel meer in het moment aanwezig was. Het praten tegen mijn dochter haalde me uit mijn hoofd.
Lees ook: Deze 7 adviezen kunnen ouders met (een vermoeden van) ADHD of autisme helpen
Sterkere connectie
Toen de tweede (inmiddels 10 maanden) werd geboren, wist ik vanaf het begin dat ik veel tegen hem wilde praten. Toch verviel ik snel in oude patronen. Ik sprak vooral tegen mijn dochter, want ja, die zei iets terug.
Inmiddels praat ik volop tegen beide kinderen. Had ik dat maar vanaf het begin gedaan, denk ik nu. Praten haalt me uit mijn hoofd en zorgt voor een sterkere connectie met mijn kids. Ik hoop dat het me helpt om ze beter te begrijpen en ze daardoor te kunnen geven wat ze nodig hebben. Dat heb ik als kind zelf gemist.’
Meer weten over Nikki? Op @nikkinaomi deelt ze over haar leven als moeder en haar kijk op opvoeding.
We publiceren iedere zondag een nieuwe aflevering in deze rubriek, eerdere interviews lees je in ons dossier Had ik maar. Heb je ook een levensles over het ouderschap die je wilt delen met andere ouders? Mail oproep@oudersvannu.nl
