Spitsuur met Dide Evers (36): ‘Ik ben een loedermoeder, daar kom ik openlijk voor uit’

‘Toen ik zwanger werd van Loua, was dat niet helemaal volgens plan. We zaten midden in de verbouwing: we woonden in de schuur bij het huis, zonder douche en wc. Elke avond aten we bij familie en we douchten bij mijn moeder. We hadden alleen een bouwtoiletje, met zo’n draaidop. Daar heb ik mijn zwangerschapstest op gedaan.

Geen stress

Pas toen ik zeven maanden zwanger was, konden we in ons huis wonen. Met acht maanden hadden we stromend water en een verwarming. Twee dagen voor Loua’s geboorte was de wc klaar. Ik kan dat op zich prima hebben, ik raak niet zo snel in de stress. Een baby heeft ook niet zoveel nodig. Nog steeds verbouwen we aan de lopende band. We kunnen het nu afmaken zoals we het zelf willen, daar ben ik trots op.

Structuurloos

Daan en ik zijn allebei zelfstandig. Yves gaat drie dagen naar mijn moeder, zij is gastouder. Dat is ze al mijn hele leven, op mijn kamer stond vroeger ook een uitklapbedje voor de kindjes die kwamen. Loua gaat vier dagen naar school, waarvan drie dagen BSO.

We leven structuurloos – het ligt eraan hoe druk we zijn en wie welke taken doet. We proberen voor 7.00 uur op te staan, maar dat lukt nooit. Rond 07.00 uur rollen we ons bed uit. Mijn man smeert de boterhammen en maakt Loua’s tas klaar. Ik ben chef kinderen. Ik zorg dat ze aangekleed zijn en dat ze eten.

Lees ook: Spitsuur bij Brigit Mulder: ‘De mental load ligt vooral bij mij, mijn vriend kan gewoon de deur uitlopen zonder luiertas’

Rond 08.15 uur breng ik de kinderen op de fiets weg. Daarna ga ik snel sporten. Soms zet ik de kinderen rennend af; dan fietst Yves op een loopfiets naast mij. Dan ren ik na het afzetten verder. Als ik thuis ben, laat ik soms Theo nog uit en ruim ik de bende in de keuken op. Voordat ik aan het werk ga, is het vaak al 10.00 uur.

Soms tot 22.00 uur bezig

Rond 17.00 uur haal ik de kinderen op. Daan is dan meestal ook thuis. We proberen zo snel mogelijk eten bij de kinderen naar binnen te krijgen, maar dat lukt nooit. Dat is het lastigste moment van de dag: je moet het eten er bij hen naar binnen proppen.

Om 19.00 uur gaan we met z’n allen naar boven, maar ik ben zeker nog een uur bezig om ze te laten slapen. Meestal ben ik tussen 20.00 en 20.30 uur weer beneden, maar als ik pech heb, is het 21.00 of 22.00 uur.

Yves rommelt met z’n slaap, hij gaat nu van twee naar één slaapje overdag. Loua heeft nooit zelfstandig in slaap kunnen vallen en is tegenwoordig angstig. Dus ze slaapt bij ons in bed. Dat is een dingetje; laatst vroeg ik aan Daan: wanneer moeten wij dan seks hebben? Ze moet wel weer terug naar haar eigen kamer, maar het is allemaal een fase.

Lees ook: Save the date: dinsdag wipdag

ADHD

Op woensdag zijn we thuis en heb ik de kinderen. Op die dagen voel ik me soms een beetje eenzaam. Ze spelen allebei goed zelfstandig en dan wil ik gewoon door met mijn leven. Ik heb enorme ADHD. Ik vind het lastig dat mijn zoon overdag nog slaapt, dat zorgt voor vertraging. Ik doe wel aan schermvrij opvoeden. En als ze dan een filmpje kijken, is dat *Pippi Langkous*, een klassiek concert of sport.

Lees ook: Deze 7 adviezen kunnen ouders met (een vermoeden van) ADHD of autisme helpen

Uitvechten met elkaar

Ze kunnen allebei wel echt ziek onredelijk zijn. Loua wil Yves de hele dag knuffelen, maar dat doet ze wild – ze valt hem gewoon aan. Dan wordt hij boos en slaat hij haar. Dat is een beetje de vibe. Feest. En dan moet ik gentle parenten, geduld hebben en rustig blijven. Soms kijk ik ernaar en denk ik: wat móet ik hier nou mee? Yves kan hard schreeuwen om zijn wil door te drijven en Loua is een draak; ze kan hem pesten. Ik grijp niet altijd in, soms laat ik ze het uitvechten met elkaar.

Loedermoeder

Soms krijg ik een bericht van iemand: ‘Hoe kom ik deze tijd door?’ Dan reageer ik altijd gekscherend met: ‘Wijn!’ Je kunt het niet oplossen voor je kind, de nachten zijn nu eenmaal moeilijk – dus drink wijn. We proberen allemaal een beetje te overleven. Je moet accepteren dat dit de tropenjaren zijn en je niet alle ballen kunt hooghouden. Toen mijn dochter geboren werd, kwam ik er openlijk voor uit: ik ben een loedermoeder. En ik vind het niet erg.

Lees ook: Spitsuur: ‘Vaak komen er toch weer vissticks op de borden van de kinderen’

Welke ballen ik dan laat vallen? Mijn vriendinnen, die vergeet ik vaak. Ook onze relatie levert erop in, we doen bijna nooit iets met z’n tweeën. ’s Avonds hangen we op de bank, en we proberen veel te slapen. Bij mijn vorige werkgever heb ik mezelf ook niet helemaal kunnen geven omdat ik chronisch slaaptekort had. Alle momenten die ik voor mezelf heb, besteed ik aan sport.

Niet te streng zijn

Ik ben dus het type loedermoeder en denk vaak: ‘Doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg.’ Ik maak geen kunstwerken van de broodtrommels, ik vind dat kinderen zichzelf moeten kunnen vermaken, dus ik ga er niet constant op uit, en ik ben niet te streng in de opvoeding omdat ik de strijd niet altijd leuk vind. Er zijn grenzen, maar daarbinnen bewegen ze vrij en mag veel.

Ik ben trots op mijn kinderen en dat is terug te zien in ons huis. Hun tekeningen hangen op en we hebben speelhoekjes voor hen. Ze spelen een grote rol in huis. Mijn dochter wil een hoogslaper, zodat ze meer ruimte heeft om te spelen. Hun wensen tellen mee. Ik vind dat een huis constant moet meebewegen.’

Lees ook: Spitsuur met Jacky Nobels (32): ‘We slapen met het hele gezin in een familiebed en de nachten zijn verrassend rustig’