Even een ommetje maken is er niet meer bij voor het stel uit Ermelo. Hun drielingwagen werkt als een magneet. Iedereen wil de baby's zien en alles weten.
Niet alleen dorpsgenoten, ook volslagen onbekenden. Als ze de tijd hebben, maken Lindsey (27) en Robin (30) een praatje. „We snappen dat mensen een drieling bijzonder vinden. Dat vinden we zelf ook nog steeds."
Lees ook: Hoe groot is jouw kans op een tweeling of drieling?
Ze weten het nog precies, die eerste echo. Begin januari, een maand na de eerste zwangerschapstest. 'Op het scherm zagen we al snel twee hartjes. Dat was al een verrassing. Toen werd de verpleegkundige even stil. Ze zei: 'Ik zie er volgens mij nog één'', vertelt Lindsey.
Blijdschap én ongeloof
Ze hielden wel - een beetje - rekening met een meerling. Lindsey heeft van nature geen eisprong, ze onderging behandelingen om die op te wekken. 'Artsen vertellen je dat er een kleine kans is dat het er twee worden. Maar drie? Nee, dat was niet echt een scenario dat we in ons hoofd hadden.'
Tot die echo dus. De verpleegkundige haalde de gynaecoloog erbij en die bevestigde het: drie vruchtzakjes, drie kinderen, gefeliciteerd! Lindsey was vooral intens opgelucht en blij. 'Zo van: het is goed, ik ben écht zwanger, wat fijn!'
Lees ook: Overzicht vruchtbaarheidsbehandelingen: welke soorten zijn er?
Bij Robin overheerste schrik en ongeloof. 'Ik dacht meteen aan praktische dingen. Waar laten we drie bedjes? We moeten een grotere auto. Maar ik dacht ook aan de risico's. Zwanger zijn van drie is ook drie keer zoveel kans dat er wat kan misgaan.
Het duurde een paar weken voordat ik echte blijdschap kon voelen. Het hielp om er met mensen in onze omgeving over te praten. Dat gaf rust en vertrouwen.'
Beslissingen
Er kwam meteen veel op het stel af. Lindsey: 'Een drielingzwangerschap is een hoogrisicozwangerschap. Om de week een echo, we moesten allerlei beslissingen nemen. Bijvoorbeeld of we ze alle drie wilden houden.
Dingen waar je normaal gesproken niet over nadenkt bij een zwangerschap. Dat was best lastig. Ben je na zo'n lange tijd eindelijk zwanger, moet je gaan praten over wel of niet laten weghalen.'
Ook was meteen duidelijk dat de zwangerschap geen 40 weken zou duren. 'Er werd een keizersnede gepland bij 34 weken. Dus we wisten dat ze dan nog geruime tijd in de couveuse zouden liggen', vertelt Lindsey.
Lees ook: Keizersnede: dit kun je verwachten en alles over het herstel
Team van twintig
Maar 34 weken 'halen' is bij een drielingzwangerschap niet vanzelfsprekend. 'We vierden elke keer een feestje als er weer een week voorbij was. Want elke week erbij betekent minder risico's door vroeggeboorte.'
Op 9 juli was het zover: na 33 weken en 4 dagen de keizersnede in ziekenhuis Isala in Zwolle. Robin: 'Er stonden wel twintig mensen klaar in de operatiekamer. Een team voor de keizersnede, een team voor elk kind na de geboorte en verpleegkundigen die zich met mij en Lindsey bezighielden.'
Heel veel babynamen
Het stel wist op dat moment nog niet het geslacht van de kinderen. 'Drie meisjes, drie jongens, twee meisjes en een jongen of een jongen en twee meisjes? We hebben heel veel babynamen bedacht omdat we elk kind een doopnaam wilden geven.'
Zoon Juda kwam als eerste, daarna dochter Olivia en tot slot zoon Fedde. Na drie weken ziekenhuis kwamen ze als gezin van vijf thuis. Robin: 'De tijd in het ziekenhuis heeft ons ontzettend op weg geholpen. We konden stap voor stap leren hoe we de zorg voor de drieling konden overnemen. De eerste luiers heb ik al in de couveuse verschoond.'
Lees ook: Prematuurkleding: dit heb je nodig voor een vroeggeboren baby
Small, medium en large
Ze zijn nu net vijf maanden. Onmiskenbaar broers en zus, maar ook heel verschillend. 'Ik zeg altijd: we hebben ze in small, medium en large', lacht Lindsey. Olivia is de kleinste, zij bleef in de buik al achter in gewicht. 'Ook thuis kreeg ze nog een tijdje sondevoeding. Maar ze doet het heel goed en komt nu mooi aan.'
Juda is de grootste van het drietal en Fedde zit ertussenin. 'Je kunt zien dat het broers zijn, maar ze lijken niet heel erg op elkaar.'
Wel is duidelijk dat het drietal een innige band heeft. Lindsey: 'Als ze tegen elkaar aan liggen, worden ze rustig. Ze weten gewoon dat ze bij elkaar horen. Dat is zo mooi om te zien.'
Drie keer verlof
Dankzij haar ouderschapsverlof is Lindsey voorlopig fulltime moeder. 'Dat is het voordeel met drie kinderen: je hebt voor alle drie verlof.'
In de loop van volgend jaar hoopt ze weer aan de slag te gaan als verpleegkundige in ziekenhuis St Jansdal. Robin heeft een eigen bedrijf in massief houten deuren en is veel op pad.
Als gezin hebben ze nu een strakke dagindeling, om te zorgen dat ze alle vijf voldoende rust krijgen. 'We proberen de baby's in hetzelfde ritme te houden, anders ben je de hele dag aan het voeden, verschonen en badderen.'
Lees ook: Borstvoeding geven aan een tweeling: zo zit dat
Kolven voor drie
Lindsey kolft melk voor drie. Hoe geef je drie kinderen tegelijk de fles als je alleen thuis bent?
'Voor de jongens maken we gebruik van een voedingskussen. Dan drinken ze zelf de fles leeg. Zo zoeken we steeds naar praktische oplossingen. Het is druk, maar het is te doen. We hebben veel familie in de buurt, dus veel hulp. Het is heel fijn als er iemand 's middags een paar uurtjes komt om bij te springen.'
Liefde
Robin: 'We proberen relaxed te zijn. Soms moet je eentje even laten huilen omdat je met een ander bezig bent. Het is niet anders.'
Welk gevoel overheerst als ze terugkijken op 2025? Ze kijken elkaar aan. 'Liefde', zegt Robin. Lindsey: 'En intense dankbaarheid. Dat je drie gezonde kinderen mag ontvangen. Het blijft een wonder.'
