Spitsuur: ‘Ik ben al blij als we samen op de bank een serie kunnen kijken’

‘Mijn dag begint vroeg. Ik sta standaard om 06.00 uur op, en soms zelfs al om 05.30 uur. De kinderen zijn rond die tijd meestal ook wel wakker. Dan maak ik het ontbijt en gaan we samen aan tafel. Ondertussen maak ik de broodtrommels klaar en daarna moeten de kinderen aangekleed worden.

Ochtendchaos

Op maandag zijn we allebei vrij, dus dan voelt het niet als een spitsuur. Maar op dinsdag moet Bob naar school, moet ik zelf werken en neemt Menno de jongste mee. Het is altijd gedoe om op tijd weg te komen, en er zijn discussies; de oudste wil bepaalde kleren niet aan en de jongste zit midden in de peuterpuberteit en wil ook vaak niet meewerken. Je kunt nog zo’n leuke planning hebben, maar in de ochtend loopt het vaak anders.

Lees ook: Peuterpuberteit overleven: 5 tips bij ‘nee’-gedrag en koppigheid

Donderdag de drukste dag

Donderdag is voor mij de drukste dag van de week. Ik moet dan zelf werken, Bob moet naar school en Lex moet op tijd bij de opvang zijn. Na mijn werk haal ik eerst Bob op, die dan naar de bso is geweest, en daarna haal ik Lex op. Omdat Menno die avond werkt, ben ik alleen met de kinderen.

Dat betekent dat ik het eten eigenlijk al klaar moet hebben of ze onderweg al iets moet geven, want anders komen ze uitgehongerd thuis en dat is niet erg gezellig. Daarna volgt het avondritueel: eten, een boekje lezen, even een kort filmpje kijken en dan naar bed. Na een lange werkdag vind ik die avondspits best heftig.

Lex gaat vaak rond 19.00 uur naar bed en Bob om 19.30 uur, maar dat lukt niet altijd. Soms zijn ze er om 18.30 uur al aan toe. Ik houd niet heel strikt vast aan tijden. Ik kijk liever naar hoe ze erbij zitten, want dat wisselt bij kinderen, en bij onszelf, natuurlijk ook.

Lees ook: Bedtijden voor kinderen: handig slaapschema

Hij doet de was

Wij hebben thuis een wat bijzondere taakverdeling. Ik ben zelf nogal chaotisch en rommelig, terwijl hij erg netjes is. Hij kan er niet goed tegen als het een zooitje is in huis. Mijn partner doet altijd de was.

Ik mag de simpele dingen doen zoals handdoeken en beddengoed, maar de rest doet hij omdat hij vindt dat ik het te rommelig ophang. Ik focus me dan weer op de planning met de kinderen en schoolzaken.

Planbord in de keuken

Om de boel draaiende te houden, hebben we een groot planbord in de keuken. Dat is een maandplanning waarop staat wanneer we moeten werken, wanneer we willen sporten, wat we eten en welke afspraken er staan. Daaronder hangt een bord met pictogrammen voor de kinderen. Zo kunnen ze zien hoe hun dag eruitziet: douchen, eten, boekje lezen of naar school. Dat is misschien een beetje jufachtig van mij, maar het helpt wel.

Ondanks de drukte proberen we allebei twee tot drie keer per week te sporten. Menno gaat hardlopen en ik train momenteel voor de Hyrox ‘Gym-race’ in mei. Dat sporten is voor mij een uitlaatklep. Ik heb een druk hoofd en denk ’s ochtends meteen aan alles wat geregeld moet worden. Door volop te sporten kan ik mijn hoofd even leegmaken.

Lees ook: Wat gaan we doen vandaag? 5x dagritmekaarten voor meer structuur

Op de bank

Voordat we kinderen hadden, zeiden we altijd enthousiast dat we elke maand iets samen moesten doen. Nu ben ik al blij als we samen op de bank een serie kunnen kijken als de kinderen in bed liggen en alles is opgeruimd.

In het weekend gaan we er graag met z’n vieren op uit. We wonen dicht bij de stad en hebben geen grote tuin, dus we gaan vaak naar de dierentuin, een speeltuin of een stukje fietsen. Onze jongens moeten hun energie echt even kwijt kunnen buiten.

Op vrijdagavond vind ik het ook heerlijk om even een momentje alleen te hebben. Ik sta de hele week voor de klas en ben daarnaast bij mijn eigen kinderen. Soms is het dan fijn om even helemaal niets aan mijn hoofd te hebben.

Verbinding met je kinderen

Kinderen herinneren zich later niet je rommelige huis, maar wel de aandacht die je aan ze hebt gegeven. Dat probeer ik mezelf elke dag voor te houden. Natuurlijk wil je niet dat het huis ontploft, maar uiteindelijk gaat het om de verbinding met je kinderen.

Ze zijn maar zo kort klein. Het is nu volle bak hectiek, maar straks ga je het misschien nog wel missen. Ik ben in dat opzicht een go with the flow-type geworden. Sinds ik kinderen heb, heb ik geleerd dat die verbinding en samen een boekje lezen belangrijker zijn dan dat de vaatwasser nog ingeruimd moet worden.’