Spitsuur: ‘Werk en privé vloeien thuis constant in elkaar over’

‘Mijn partner is rond 06.00 uur al de deur uit, dus de ochtend komt op mij neer. Het is ’s ochtends vaak een beetje rennen en vliegen. De kinderen zijn nu wat ouder, dus we leggen de kleding de avond van tevoren klaar. Soms is er nog een strijd met mijn dochter die dan toch iets anders aan wil, maar over het algemeen kleden ze zichzelf nu aan.

Tempo maken in de ochtend

Onze wekker gaat om 07.30 uur en om 08.10 uur stappen we de deur uit. Dan hebben we gedoucht en gegeten, maken we snel de broodtrommels klaar en stappen we op de fiets naar school. Dat is een ritje van hooguit tien minuten.

Als er iets speciaals is, zoals een traktatie, zet ik de wekker weleens om 07.00 uur, maar meestal gaat het vrij relaxed. Ik merk juist dat als ik meer tijd over heb, ze gaan spelen en dat er dan juist stress ontstaat omdat ze iets willen afmaken. Als we tempo maken, is er minder afleiding.

Lees ook: Dilemma: ‘De ochtenden met mijn kinderen zijn vreselijk chaotisch’

Taakverdeling in huis

Ik doe wat meer in het huishouden, omdat ik vanuit huis werk. Ik kan mijn eigen tijd indelen. Het enige wat ik écht moet doen, is pakketten versturen en reageren op e-mails en Instagram voor mijn bedrijf. Nieuwe items online zetten of teksten schrijven kan ik ook ’s avonds doen.

Matthias werkt op locatie en begint vaak al om 07.30 uur. Hij komt meestal tussen 16.30 uur en 17.30 uur thuis. Soms rijdt hij dan nog wat pakketjes weg, maar het ophalen van de kinderen en speelafspraakjes liggen meestal bij mij.

Er voor de kinderen zijn

De balans tussen werk en privé is iets waar ik nog zoekende in ben. Ik probeer mijn telefoon om 17.00 uur weg te leggen en alles voor 15.15 uur af te hebben, zodat ik er echt voor de kinderen ben als ze uit school komen.

We gaan dan even rustig zitten met een kop thee en wat lekkers om te kletsen over hoe hun dag was. Ik heb daar zelf zulke warme herinneringen aan omdat mijn moeder er ook altijd was. Mijn partner herkent dat niet zo, maar voor mij is het belangrijk om die ruimte te creëren waarin ze hun verhaal kwijt kunnen.

Avondspits en sporten

De dinsdag- en donderdagavond zijn hectisch omdat mijn zoon dan voetbaltraining heeft van 18.00 uur tot 19.00 uur. Matthias is daar ook trainer, dus hij gaat dan altijd mee naar het voetbalveld.

Op woensdagmiddag heeft mijn dochter hockey van 16.00 uur tot 17.00 uur, dat pak ik dan weer op. Op de sportavonden moeten we om 17.00 uur eten, wat betekent dat ik om 16.30 uur al begin met koken.

Lees ook: Bewegen voor kinderen: waarom en hoeveel?

Makkelijke eters

Onze kinderen zijn redelijk makkelijke eters, maar het blijven de standaard maaltijden. Pasta pesto vinden ze lekker, en bij rode saus blend ik de groenten er gewoon doorheen. Een avg (aardappelen, vlees, groente) gaat er het makkelijkst in.

We hebben drie avonden per week dat we echt avg eten, omdat we weten dat ze dat eten. Soms eten we hutspot of lasagne. Als het maar een beetje snel gaat op die sportavonden.

Bedritueel

De missie is om de kinderen om 19.00 uur naar boven te hebben. Op dinsdag en donderdag lukt dat voor mijn zoon niet, maar dan ga ik alvast met mijn dochter. Ik probeer ze voor het eten al gedoucht te hebben. Boven gaan we tandenpoetsen en gezellig een boekje lezen.

Dat doen we al sinds ze baby zijn en ze vinden het allebei hartstikke leuk. Als we een keer niet lezen, krijg ik op mijn kop. Soms spelen we ook een spelletje, dat vind ik eigenlijk veel gezelliger dan dat we allemaal op onze eigen schermen zitten.

Lees ook: Voorlezen helpt tegen pijn en stress, zeggen experts

Voetballiefhebbers

Zodra de kinderen op bed liggen, moeten we natuurlijk nog wat opruimen, maar dat valt reuze mee. Op dinsdagavond ga ik tennissen. Dat is even een moment voor mezelf. Verder kijken we samen graag een serie of een voetbalwedstrijd. Omdat we allebei fanatieke voetballiefhebbers zijn, hij voor Feyenoord en ik voor PSV, zorgt dat af en toe voor een gezonde dosis strijd in huis.

Kinderen mee

We doen heel veel als gezin. Andere ouders gaan misschien vaker met z’n tweeën uit eten, maar wij nemen de kinderen vaak mee. Ze zijn nu nog jong en willen nog graag mee, dat ga ik later echt missen. Ik doe ook veel met de kids: tekenen, spelletjes doen of naar de speeltuin. Ik heb daar niet per se een speelpark voor nodig.’