Baby verliezen en afscheid nemen

Een baby verliezen en afscheid nemen

Niets kan je voorbereiden op het verlies van je (ongeboren) baby. Hoe ga je om met dit verlies? In plaats van nadenken over de kleuren van het nieuwe kamertje moet je beslissingen nemen over baby- en kinderuitvaarten. Maar op dat moment wil je het liefst verdrinken in het verdriet om het verlies.

Van een roze wolk in een zwart gat

Iemand schreef ooit: ‘Rouw is de prijs die we voor hechting betalen.’ Hoe dichter de persoon bij ons staat, hoe meer pijn we hebben. En wie staat er dichter bij je dan je eigen kind? Maandenlang heb je toegeleefd naar de bevalling. Je zit misschien al op zwangerschapsgym en je leest alles wat los en vast zit over zwanger zijn en bevallen. Je probeert je zo goed mogelijk voor te bereiden op wat komen gaat.

Niets kan je voorbereiden op het overlijden van je baby. Het is tenslotte iets waar je, als het goed gaat, niet mee te maken krijgt tijdens je zwangerschap. Opeens val je van je roze wolk in een diep zwart gat.

Afscheid nemen van je baby

Het is verschrikkelijk moeilijk om afscheid te nemen van je baby. Je bent niet langer zwanger en er zal niemand liggen in het wiegje dat je met zo veel zorg hebt uitgezocht. Hoe neem je afscheid? Als je je kind bekijkt en vasthoudt, wordt de gebeurtenis opeens heel concreet. Hoewel het zeker emotioneel zal zijn, is het voor het verwerken van het verlies goed om zo veel mogelijk (tastbare) herinneringen te hebben aan je kind.

Misschien wil je foto’s, maar vind je het naar om ze zelf te nemen. Je kunt overwegen om een medisch fotograaf in te huren; die is gespecialiseerd in het fotograferen van overleden kinderen. Laat het wel je eigen keuze zijn. Niets is verplicht, het gaat om jouw gevoel.

Psychische verwerking

Als ouder hoor je je kind niet te begraven. En toch is het je overkomen. Iedereen kiest zijn eigen overlevingsstrategie. Sommige mensen vluchten in hun werk, anderen sluiten zich af van de buitenwereld. Maar vroeg of laat dringt de harde waarheid tot je door en komt de confrontatie. En dan begint het rouwen pas echt.

Rouwverwerking is heel persoonlijk. Elk mens uit zijn verdriet op een andere manier. De een wil er veel over praten, de ander beleeft het gemis in stilte. De ene manier is niet beter dan de andere; het gaat om jouw verwerkingsproces.

Mannen en vrouwen tonen hun emoties over het algemeen op een andere manier. Belangrijk is dat je met elkaar praat over wat je voelt. Ook al uit je je verschillend, je ervaart allebei het verlies en de leegte. Probeer elkaar dan ook tot steun te zijn.

Lichamelijke verwerking

Na het verlies van je baby kun je last hebben van huilbuien, hoofdpijn of buikpijn. Je zult waarschijnlijk moeite hebben met slapen en eten. Daar komt nog bij dat de zwangerschapshormonen nog in je lichaam zitten. Daardoor kun je nog een tijdje de bijbehorende verschijnselen ervaren, zoals gespannen borsten of misselijkheid.

Je kunt ook stuwing voelen in je borsten. Er zijn medicijnen om dit tegen te gaan. Het dragen van een strakke beha kan de aanmaak van melk verminderen. Uiteindelijk verdwijnen die hormonen weer uit je lijf.

Goedbedoelde adviezen

Hoe goed mensen het soms ook bedoelen, niet iedereen is even tactvol. Clichés als: ‘beter nu dan later’, ‘volgende keer beter’, ‘je wilt toch geen mismaakt kind’ of ‘gelukkig heb je al kinderen’ helpen niet echt. Wees daarop voorbereid. Laat het je ene oor in en je andere oor uit gaan. Mensen beseffen niet altijd wat ze zeggen. Ze weten niet wat jij doormaakt en voor hen gaat het leven weer gewoon verder.

Kraamzorg

Na de bevalling heb je, wettelijk gezien, recht op kraamzorg. Ook als je baby is overleden. Dat kan confronterend zijn. Aan de andere kant kan het prettig zijn om bijvoorbeeld een kraamverzorgster om je heen te hebben die ervaren is met het verlies van kinderen. Dit kun je bespreken met het bureau voor kraamzorg.

Een kraamverzorgster kan je helpen met de verzorging van je eventuele andere kinderen. Ook kan ze huishoudelijke klussen doen waar jouw hoofd helemaal niet naar staat.

Bij zwangerschapsverlies van 18 weken heb je in het algemeen 4 dagen lang recht op 2 uur kraamzorg per dag. Na de 24ste week van je zwangerschap krijg je in principe het basispakket waarbij een aantal uur in mindering is gebracht. Het verschilt per zorgverzekering hoeveel uur je precies krijgt vergoed.

Neem je tijd

Niemand kan voor jou bepalen hoe je moet rouwen of wanneer je verdriet over moet zijn. Laat je niets opdringen. Het rouwproces omvat verwerken en loslaten. Omdat iedereen anders is, zal dit proces voor de een wat langer of korter duren dan voor de ander. Niemand kan daar iets zinnigs over zeggen.

Er bestaan zeker geen regels voor. Die hoef je je door je omgeving ook niet te laten opleggen. Uiteindelijk moet jij het verlies een plek kunnen geven in je leven. Dat kost tijd. Neem die tijd. Alleen zo wordt het verdriet uiteindelijk, hopelijk, hanteerbaar.

geboortekaartje

Een voorbeeld van een bijzonder geboortekaartje.