rouwverwerking bij kinderen

Rouwverwerking bij kinderen

Als volwassene heb je het er heel moeilijk mee als een dierbare in je omgeving overlijdt, maar wat speelt zich af in het hoofd van je kind? En hoe kun je samen rouwen? Lees hier meer over rouwverwerking bij kinderen.

Rouwverwerking bij jonge kinderen

Rouwverwerking bij kinderen: als ouder wil je je kind graag beschermen tegen alle narigheid in het leven. Ouders vertellen hun kinderen vaak niets of heel weinig als het om de dood gaat. Niet goed, vond psychiater en rouwdeskundige Elisabeth Kübler-Ross. In haar boek Over rouw schreef ze dat kinderen niet logisch interpreteren. Ze hebben nog geen levenservaring om zo’n verlies een plek te geven. Vaak komen er gedachten bij een kind naar boven als ‘het zal wel mijn schuld zijn’.

Praat samen over het verlies

Kinderen weten dat volwassenen ervaring hebben met ernstige gevoelens, daarom moeten volwassenen aan kinderen laten zien hoe dat moet: rouwen om een geliefde. Praat erover met je kind, haal herinneringen op en heb samen verdriet. Zo leer je je kind dat hij verdriet mag hebben en je leert hem om het een plek te geven. Wil je kind er niet over praten, maak dan duidelijk dat jij er wel bent, als hij het erover wil hebben.

Let op je woordkeuze

Kinderen nemen woorden vaak heel letterlijk. Kübler-Ross gaf ouders daarom het advies om concreet te blijven. Denk goed na over je woordkeuze en gebruik geen woorden als ‘ingeslapen’. Zorg er tegelijkertijd voor dat de associaties die kinderen kunnen maken, niet te heftig zijn. Als je uitlegt wat cremeren is, kun je bijvoorbeeld zeggen dat het lichaam in een kist gelegd wordt en dat die verhit wordt. Het woord ‘oven’ of ‘verbranden’ kun je beter vermijden.

Rouwverwerking bij oudere kinderen

Erover praten zal een kind vaker wel dan niet goed doen. Toch is het goed om te beseffen dat kinderen verlies verwerken als ze er rijp voor zijn. Verdriet om een gestorven dierbare blijft intact tot een kind ermee kan omgaan. Is je kind wat ouder, dan zie je aan de buitenkant vaak niet hoe hij er van binnen aan toe is. Juist bij oudere kinderen is het goed om te laten weten dat ze mogen huilen en hun emoties mogen tonen. Dat ze zich niet hoeven in te houden omdat ze bang zijn om jou te belasten. Dat emoties er juist zijn om samen te delen. Laat je kind ook merken dat het goed is om met leuke dingen bezig te zijn en geef hem daar de ruimte voor. Het kan zijn dat de resultaten op school er tijdelijk onder lijden of dat het gedrag omslaat. Daarom is het belangrijk om de school op de hoogte te brengen van een overlijden. Lukt het niet om er met je kind over te praten, dan kun je altijd rouwbegeleiding zoeken. Je huisarts of het Centrum voor Jeugd en Gezin kan daarin adviseren.