Wat is een zorgregeling?
De zorgregeling draait niet alleen om fysiek bezoek, maar ook om ander contact, zoals beeldbellen of appen. Er bestaat geen vaste standaardregeling waaraan je je moet houden.
Zolang jullie het samen eens zijn en de afspraken in het belang van de kinderen zijn, is er veel mogelijk. Houd hierbij altijd rekening met de leeftijd en ontwikkeling van je kind. Hoewel de wet een week-op-weekregeling bij een baby niet verbiedt, kiezen ouders in de praktijk vaak voor een andere opbouw. Een baby heeft veel behoefte aan hechting en rust. Wat de beste verdeling is, hangt af van jullie persoonlijke omstandigheden en het belang van je kind.
Ook jonge kinderen, tot een jaar of zes, hebben vaak behoefte aan een stabiele, vertrouwde thuissituatie. Voor hen is korter en regelmatig contact (een paar keer per week) met de andere ouder doorgaans fijner dan af en toe een heel lang contact. Toch verschillen de meningen hierover. Sommige psychologen adviseren om co-ouderschap tussen de drie en zeven maanden na de geboorte langzaam op te bouwen naar een vijftig-vijftig verdeling, om de hechting met beide ouders te stimuleren. De mogelijkheden groeien vanzelf naarmate je kind ouder wordt.
Afspraken kunnen gedetailleerd zijn, maar dat hoeft niet. Het is verstandig om alles op papier te zetten. Betrek je kinderen bij het maken van de zorgafspraken als ze daar oud genoeg voor zijn. Kinderen vanaf twaalf jaar hebben volgens de wet het recht om hun mening te geven in een procedure bij de rechter. Je bent als ouder niet wettelijk verplicht om hen te betrekken bij de onderlinge afspraken, maar laat je kind wel meepraten, zodat hij zich gehoord voelt.
Wat staat er in een zorgregeling?
In een zorgregeling staat exact beschreven wanneer je kind bij welke ouder is en hoe jullie de opvoeding verdelen. Deze afspraken geven het hele gezin houvast en duidelijkheid na de scheiding.
De volgende punten neem je in ieder geval op in de regeling:
Bij welke ouder het kind staat ingeschreven.
Om de hoeveel tijd het kind bij de andere ouder is.
Hoe lang hij/zij daar blijft.
Hoe het gaat met (school)vakanties en feestdagen.
Eventueel wie het kind haalt en brengt (naar en van de opvang of school).
Hoe je als ouders beslissingen neemt over zaken als school bijvoorbeeld.
Spreek samen af dat je de zorgregeling regelmatig evalueert en zo nodig aanpast. Naarmate je kind groeit, veranderen zijn behoeften. Beschouw de zorgregeling als een model dat meegroeit met je gezin en leg vast hoe jullie in de toekomst omgaan met aanpassingen.
Wie heeft er recht op omgang?
Niet alleen ouders, maar ook andere personen met een nauwe band met het kind kunnen recht hebben op omgang. Je kind heeft zelf in de eerste plaats het wettelijke recht op contact met beide ouders.
Daarnaast hebben de volgende personen recht op omgang:
Je kind: hij of zij heeft recht op contact met beide ouders.
De ouder bij wie je kind niet woont.
De vader die het kind heeft erkend, ook als hij niet met de moeder is getrouwd of heeft samengewoond.
De biologische vader die het kind niet heeft erkend, als er sprake is van een nauwe persoonlijke band met het kind.
Andere personen met een nauwe persoonlijke band, zoals grootouders.
Wat als het niet lukt om samen een zorgregeling op te stellen?
Als het jullie niet lukt om samen een zorgregeling te maken, kunnen jullie de hulp inroepen van een onafhankelijke mediator of een gespecialiseerde advocaat.
Een mediator is onafhankelijk en zoekt samen met jullie naar een oplossing. Hij behartigt niet de belangen van één partij, maar begeleidt het proces voor jullie allebei. Een mediator neemt geen beslissingen, maar zorgt dat jullie allebei aan het woord komen en naar elkaar luisteren, met als doel samen een goede regeling te treffen.
Jullie kunnen ook allebei een eigen advocaat inschakelen. Kies bij voorkeur een gespecialiseerd familierechtadvocaat, te vinden via de website van de vereniging van Familierecht Advocaten en Mediators. Ook advocaten proberen in goed overleg tot een zorgregeling te komen. Mislukt de mediation of het overleg tussen de advocaten? Dan stelt de rechter de zorgregeling voor jullie vast. Hiervoor heb je een eigen advocaat nodig.
Bij ernstige conflicten vraagt de rechter soms advies aan de Raad voor de Kinderbescherming. Tijdens een procedure hoort de rechter de ouders, eventuele minderjarige kinderen vanaf twaalf jaar en mogelijk de medewerkers van de Raad voor de Kinderbescherming.
