‘Voordat ik aan de slag ging bij het kraambureau waar ik nu in dienst ben, werkte ik een aantal jaren als klinisch kraamverzorgende in het ziekenhuis. Het was ontzettend dankbaar werk, maar op een gegeven moment ging de werkomgeving mij steeds meer tegenstaan.
In diezelfde periode werd mijn vader namelijk ernstig ziek. Steeds vaker stond er een ziekenhuisbezoek voor hem gepland en altijd ging ik met hem mee. Het ziekenhuis werd daardoor voor mij langzaam een plek die ik associeerde met zorgen en verdriet.
Ik zegde daarom mijn baan op om vervolgens in dienst te gaan bij een kraambureau. Sindsdien kraam ik bij cliënten thuis: voor mij een veel meer ontspannen omgeving. Bovendien is het voor mij een fijnere plek om écht contact te maken met cliënten, omdat je meer tijd en aandacht voor hen hebt.
Lees ook: Kraamzorg regelen, zo doe je dat
Tweede keizersnede
Mijn collega’s hebben me voor een nieuwe kraamweek ingepland bij een moeder die drie dagen eerder beviel van haar tweede kind, een dochter. Voor de kraamvrouw is het de tweede keizersnede. Haar oudste, een 9-jarige zoon, kwam op dezelfde manier ter wereld.
Als kraamverzorgende zorg je voor zo veel moeders en baby’s dat het onmogelijk is alle namen en gezichten te onthouden. Andersom is dat anders. Moeders onthouden juist vaak de naam van hun kraamverzorgende. Maar bovenal onthouden zij hoe tevreden ze waren met de zorg die ze kregen.
Lees ook: Keizersnede: dit kan je verwachten en alles over het herstel
Bekend gezicht
De kraamvrouw bij wie ik nu kraam, herkent mij direct zodra ik hun woonkamer binnenloop. ‘Wat leuk dat jij er bent’, roept ze blij. Haar enthousiasme zorgt meteen voor een opgewekte en ontspannen sfeer. Maar het geeft me ook een wat ongemakkelijk gevoel. Want hoewel de kraamvrouw een bekend gezicht heeft, gaat er bij mij niet direct een belletje rinkelen.
Het grappige is dat dit pas gebeurt zodra ik de vader zie. Die herken ik meteen, met zijn armen vol tatoeages en donkere krullen. Er komen herinneringen boven aan een vader die met veel liefde en aandacht voor zijn vriendin en hun pasgeboren zoon zorgde. Ook de herinneringen aan de kraamvrouw komen dan langzaam terug. Voor dit stel was ik negen jaar geleden de kraamverzorgende in het ziekenhuis bij de geboorte van hun oudste kind.
Van baby naar bink
Met het stel had ik toen een leuke klik en die blijkt er nu nog steeds te zijn. Vader en moeder vertellen me hoe fijn ze het vonden dat ik na de geboorte van hun zoon voor hen zorgde en laten me een foto zien waarop ik hun zoon in mijn armen houd.
Lees ook: 19x bijzondere herinneringen aan jullie kraamverzorgenden
Een paar uur later komt diezelfde zoon thuis van school. Wat een bink! Ik word er een beetje emotioneel van als ik hem zie. Het doet me beseffen hoe bijzonder mijn werk is. De eerste dagen van zijn leven heb ik zijn ouders bijgestaan bij de verzorging; nu is hij een gezonde en vrolijke scholier. Ik vind het extra bijzonder dat ik nu voor zijn zusje mag zorgen.
Persoonlijk cadeau
De kraamdagen bij het gezin vliegen voorbij. Het is gezellig en het voelt haast alsof ik bij vrienden over de vloer ben. Vader is nu weer diezelfde liefdevolle papa voor hun baby en moeder doet het weer goed. Ze luistert goed naar haar lichaam en neemt de tijd om te herstellen van de keizersnede.
Op de laatste dag van mijn kraamweek krijg ik een lief bedankje: een fotolijst met twee foto’s, een van mij met hun zoon als baby en een van mij met hun dochter. Eronder staat een handgeschreven boodschap: ‘Bedankt voor de lieve zorgen. We zullen je nooit vergeten.’
Lees ook: Kraamzorg klaar? Met deze originele cadeaus kun je je kraamverzorgende bedanken
Op verzoek van de geïnterviewde is de naam gefingeerd.
Liefhebber van onze rubriek Kraamwerk? Eerder gepubliceerde Kraamwerken vind je in ons dossier. Liever op papier? Dat kan! De meest bijzondere verhalen zijn gebundeld in een boek.
