Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

 
door

Sanne was zwanger en verpleegkundige op de corona-afdeling: ‘Uitvallen was geen optie’

Nu al twee jaar lang bikkelen in de covidzorg: deze moeders verdienen een lintje, als je het ons vraagt. En het is niet alleen voor henzelf zwaar, maar trekt ook een wissel op hun gezinsleven. Dit keer het verhaal van corona-verpleegkundige Sanne: 'In het ziekenhuis kon ik overeind blijven, maar thuis stortte ik in.'

Advertentie

Als verpleegkundige op de corona-afdeling van het Jeroen Bosch Ziekenhuis in ‘s-Hertogenbosch moest Sanne (27), getrouwd met Rutger (33), zo lang mogelijk steriel blijven in haar blauwe pak. Een uitdaging, als je zwanger bent en steeds moet plassen. Dochter Wyna is inmiddels 5 maanden.

Afdeling op stelten

‘Na carnaval 2020 liep ons ziekenhuis vol met coronapatiënten en stond onze hele afdeling, toen nog een gewone verpleegafdeling, op stelten. We werden coronaverdachtenafdeling, wat betekende dat er in elke kamer iemand zat die misschien corona had. Dat maakte dat we ons bij elke deur in een nieuwe steriele uitrusting moesten hijsen.

Het was heel zwaar, maar mentaal werd het echt pittig tijdens de tweede golf, eind 2020. Toen was onze afdeling coronaverpleegafdeling, iedereen die er lag had het. Het verloop van de ziekte was zo heftig dat mensen die binnenkwamen in korte tijd hard achteruit konden gaan. Ik verloor soms meerdere mensen in één dienst.

Het naarst vond ik dat ik mijn empathie naar de nabestaanden een beetje verloor: voor hen was er een geliefde overleden, maar voor mij was het de zoveelste in de rij, en ik wist dat er weer nieuwe patiënten aan zouden komen, die ook heel ziek waren. Je móét je dan wel afsluiten voor emoties, maar dat voelt niet fijn.

Advertentie

Lees ook: Muk leidt zes GGD-testlocaties: ‘Al ben ik niet altijd fysiek thuis, ik laat de kinderen elke dag weten dat ik er voor ze ben’

Zwanger doorzwoegen

In die periode raakte ik zwanger, toen Rutger en ik samen in quarantaine zaten. Heel klassiek, haha. Ik had corona opgelopen op een gewone afdeling, waar ik een dagje inviel. Bizar toch? We wilden graag een kind en besloten niet te wachten totdat corona voorbij zou zijn. Want wanneer zou dat zijn?

Fysiek was het zwaar, zeker de eerste drie maanden. Het was druk op de afdeling, iedereen had extra diensten en moest vaker komen. Ik ook, al hoefde ik vanwege bloedingen al snel geen nachtdiensten meer te draaien.

In het ziekenhuis kon ik overeind blijven, maar thuis stortte ik in. Ik heb in die periode alleen maar gewerkt en geslapen. Ik móést ervoor zorgen dat mijn kaarsje bleef branden; uitvallen was geen optie.

Lees ook: Terugblik op corona-dilemma’s: liet je je vaccineren tijdens je zwangerschap?

Nooit bang geweest

Bang dat ik de baby zou besmetten ben ik nooit geweest. Ik voelde me juist superveilig in mijn beschermende pak, met bril en mondmasker. Die uitrusting werd wel een ding toen ik verder in mijn zwangerschap raakte: we draaiden diensten van twee uur in zo’n pak, hielden pauze, en trokken ’m weer voor twee uur aan. Een hele uitdaging voor mij, omdat ik voortdurend moest plassen; Wyna drukte flink op mijn blaas.

Advertentie

Ik heb het lang afgehouden, omdat ik mijn collega’s niet extra wilde belasten, maar uiteindelijk ben ik toch meer coördinerende taken gaan doen, omdat het fysieke werk niet meer ging.

Lees ook: Twee jaar thuiswerken verder: ‘Ik hou van mijn kinderen. Ze combineren alleen niet zo goed met m’n werk’

Alert op elk kuchje en snottebel

Toen ik met verlof ging, werd de corona-afdeling opgedoekt, en een week nadat ik terugkwam, was-ie er weer. Stiekem wel fijn, zo kon ik rustig beginnen in een routine die ik kende. We hebben nu nog maar elf bedden, de omikronvariant zorgt gelukkig voor veel minder opnames.

Laatst was ik met Wyna in het ziekenhuis en nam haar ook even mee naar mijn collega’s. Tijdens de hele zwangerschap was ik relaxed over corona, maar dit vond ik spannend, Wyna is ook niet eens op het coronacohort zelf geweest. Wat als ze het op mijn werk zou oplopen? Ik was al alert op elk kuchje en elke snottebel, maar sindsdien nog meer. Als moeder ben ik blijkbaar een stuk minder nuchter dan als verpleegkundige.’

Dit artikel is eerder verschenen in Ouders van Nu Magazine – Interview: Neeltje Huirne. Fotografie: Kim Krijnen

Artikelen van Ouders van Nu ontvangen in je mailbox? Schrijf je in voor onze nieuwsbrief.

Lees ook:
Moeder-van-drie Suzanne heeft long covid: ‘Mijn leven staat al een jaar stil’
Sanne was zwanger en verpleegkundige op de corona-afdeling: ‘Uitvallen was geen optie’
Terugblik op corona-dilemma’s: mocht jouw kind opa en oma knuffelen?
Mirjam werkte overuren in de covidzorg: ‘Ik heb veel van Eva’s babytijd gemist, te veel, denk ik weleens’
Terugblik op corona-dilemma’s: liet jij je kind testen?