‘Ik voelde me vrijwel meteen thuis in dit gezin met hun derde kind. Het gevoel was wederzijds, dus mijn kraamweek hier kon niet meer stuk… Of toch wel. Vanaf dag vijf ging er van alles mis.
Bloemenvaas en stofzuiger kapot
Het begon met een bloemenvaas die ik net met schoon water had gevuld. Ik liet ‘m vallen op de badkamervloer: overal lag water en heel veel glas. Meteen opgeruimd natuurlijk, toen de vloer droog was heb ik alle glassplinters opgezogen.
Een dag later hield de stofzuiger ermee op. Ik haalde de vader erbij, maar die kreeg hem ook niet aan de praat. Gelukkig was opa heel handig, hij heeft de stofzuiger weer gemaakt. Ik kon opgelucht ademhalen.
Lees ook: Kraamwerk: ‘Mijn leidinggevende belde en zei dat ik word beschuldigd van diefstal’
Knal en gerinkel
De volgende dag wilde ik het slaapkamerraam verder openzetten om iets uit te kloppen, viel ineens het rolgordijn naar beneden. Ik dacht alleen maar: jeetje, wat overkomt me nu weer?! Ook dit kon hersteld worden, door vader deze keer. Weer een opluchting.
Heel kort daarna was ik het bed aan het verschonen, hoor ik ineens een knal en gerinkel vanaf de overloop. Ik keek om de hoek: lagen daar de babyfoon en een nachtlampje op de grond. Die waren omgevallen door de wind en een wapperend gordijn. Hier kon ik niks aan doen, maar de ouders zaten beneden en dachten: wat gaat er nú weer stuk? Gelukkig hadden ze veel humor, dus ik voelde me niet onzeker.
Boterkuip
De laatste dag durfde ik niets meer aan te raken. Toen er visite kwam, zei ik: ‘Ik ga beschuiten smeren, daar kan ik niet zoveel aan kapotmaken.’ Wat denk je: toen ik de boter terug in de koelkast wilde zetten, liet ik die uit mijn handen vallen. Helemaal kapot. Ik kon de boter gelukkig overhevelen in het oude kuipje dat nog op het aanrecht stond, maar de kraamouders hadden het natuurlijk wel door.
Lees ook: De kraamweek: wat kun je verwachten?
Vieren dat je weggaat
Aan het eind van de week heb ik een leeg A4’tje bij het evaluatieformulier gestopt: ‘Dan hebben jullie alle ruimte om alle klachten op te schrijven.’ We sloten de week af met koffie en gebak. De kraamvrouw zei lachend: ‘Dit gebak is om te vieren dat jij weggaat!’ Dat had ze ook met grote letters geschreven op het A4. Ik kreeg een 9 als cijfer: ‘Een 10 wordt ‘m niet hè, met zoveel schade!’
Gelukkig zeiden ze dat ze een hele fijne week hebben gehad met mij in huis. ‘Dat is geheel wederzijds’, zei ik, ‘en sorry voor alle schade die ik heb gemaakt.’
Liefhebber van onze rubriek Kraamwerk? Eerder gepubliceerde Kraamwerken vind je ons dossier. Liever op papier? Dat kan! De bijzonderste afleveringen zijn gebundeld in een boek.
