Spitsuur met Danielle de Zeeuw: ‘Ik heb makkelijke kinderen; ze lijken op hun vader Demy’

‘Ons leven draait grotendeels om voetbal. Onze kinderen voetballen allebei: Roqi speelt bij Ajax en traint daarnaast met de KNVB, in totaal vijf keer per week. Myno voetbalt drie keer in de week. En in het weekend komt daar voor allebei nog een wedstrijd bij. Tijd doorbrengen met mijn gezin staat bij mij op nummer één: mijn kinderen zijn maar kort ‘kind’.

Daarom ben ik elk jaar klassenmoeder, het ene jaar bij de een en het andere jaar bij de ander, ga ik mee met elk schoolreisje en sta ik aan de zijlijn van elke voetbalwedstrijd. Bovendien ben ik altijd thuis voor ze. Demy deelt grotendeels zijn eigen uren in. Hierdoor kan hij ook altijd een van onze kinderen naar school brengen en weer ophalen. Ik hoop dat ze later denken: mijn ouders waren er altijd.

Lees ook: Waarom voetbal een te gekke sport is voor meisjes

Alles volgens een plan

Ik heb makkelijke kinderen; ze lijken op hun vader. En hoewel ons leven soms best druk is, loopt het als een geoliede machine. Ik ben simpelweg extreem geordend en alles loopt volgens een voorbedacht plan. Gelukkig is Demy ook heel geordend en zijn we een goed team. Onze weken zien er vrijwel altijd hetzelfde uit, behalve als Demy plotseling te horen krijgt dat hij een paar dagen naar het buitenland gaat.

Een typische week

Onze wekker gaat elke dag om 06.30 uur. Demy maakt de broodtrommels klaar en ik help de kinderen zich klaarmaken. Daarna ontbijten we samen: yoghurt of een broodje en wat vitaminen. Omdat Roqi sinds kort naar de middelbare school gaat, brengt Demy Roqi naar school en ik Myno. Of andersom.

Daarna doe ik het huishouden of nog even boodschappen. Ook ga ik naar de sportschool voor krachttraining samen met mijn tweelingzus. Ik heb een haat-liefdeverhouding met sport, maar het geeft me achteraf altijd veel voldoening.

Lees ook: Spitsuur met Dide Evers (36): ‘Ik ben een loedermoeder, daar kom ik openlijk voor uit’

Makkelijke eters

Ik ben dol op koken en heb van Demy’s Indische oma geleerd om gebakken rijst te maken. De kinderen zijn er dol op, dus ik maak het vaak. Met kip en boontjes erbij bijvoorbeeld. Maar ze zijn heel makkelijk met eten en eten net zo graag pasta of een aardappelgerecht. We eten elke avond met zijn vieren aan de bar van onze keuken. In principe om 17.30 uur, tenzij dat niet uitkomt met een voetbaltraining, zoals op maandag. Dan traint Roqi van 18.00 uur tot 19.00 uur en eten we allemaal wat later.

Na het eten kletsen we en ruim ik op. Om 20.30 uur gaat Myno slapen en om 21.30 uur gaat Roqi naar bed. Demy en ik ploffen dan samen op de bank met een serie en gaan rond 23.30 uur naar bed.

Een beetje hulp

Elke dinsdagochtend komt er iemand vier uur schoonmaken, maar verder doe ik alles zelf. Dat vind ik fijn om te doen, het geeft me rust. Ik houd van een geordend huis en een geordend leven. Maar ik ben echt niet de hele dag aan het poetsen hoor. Ik houd het elke dag bij en dan ben je binnen een uur klaar. Begrijp me niet verkeerd: er slingert genoeg speelgoed door het huis, en er komen vaak zat vriendjes mee eten. Dan maak ik me echt niet druk om de eventuele rommel die ze achterlaten. Gezelligheid is belangrijker.

Woensdagmiddag is het hele gezin thuis en lunchen we met zijn vieren. Tenzij Roqi nog op school zit, want sinds ze naar de middelbare school gaat, zijn haar lesuren niet altijd hetzelfde. Ik zie het als de grootste luxe in ons leven dat we zoveel tijd met elkaar kunnen doorbrengen.

Op vrijdag naar de Mac

Elke vrijdagavond mogen de kinderen kiezen wat we gaan eten. Negen van de tien keer wordt dat McDonald’s. Ik laat het niet bezorgen, want dan is het koud tegen de tijd dat we het kunnen eten. Daarom gaan we echt samen op pad.

Ook op zaterdag gaat de wekker vroeg; dan is het tijd voor voetbalwedstrijden. We proberen bij beide kinderen te kijken, maar als dat niet lukt, zorgen we dat een van ons bij de wedstrijd van Myno is en de ander bij de wedstrijd van Roqi. De middag staat vaak al vol met een verjaardag en boodschappen doen.

Zondag is de enige dag dat de wekker niet gaat en kruipen de kinderen vaak nog even bij ons in bed. Zij mogen dan kiezen wat we gaan doen, want ze moeten al zoveel doordeweeks. Soms hangen we in huis, bakken we samen iets of gaan we naar de stad.

Lees ook: dit missen jullie het meest aan de babytijd

‘Alle ballen in de lucht’

Het kan zomaar zijn dat Demy plotseling te horen krijgt dat hij voor werk naar het buitenland moet. Dat zorgt dan wel even voor stress, want dan moet ik alles alleen doen. Mijn ouders werken nog, maar gelukkig kan ik op mijn zus terugvallen, van wie de kinderen naar dezelfde school gaan. Want twee kinderen rond dezelfde tijd naar verschillende scholen brengen: hoe doe je dat? Soms komen er afspraken bij, zoals ouderavonden. En dan is er natuurlijk nog voetbal. Ik vind dat een uitdaging. Gelukkig is Demy nooit heel lang weg.

Even geen mama zijn

Ik zet mijn gezin op nummer één, maar geniet er ook van om soms geen mama te zijn. Dan ga ik met mijn vriendinnen op pad om een wijntje te drinken. Of ik ga met mijn tweelingzus twee nachten weg voor een concert. Ik zorg dan dat er een grote pan spaghetti bolognese klaarstaat en dat de kleren van de kinderen klaarliggen, waarna ik de deur achter me dichttrek. Demy redt het prima met ze. Dat vind ik een fijn gevoel.’