Een buik vol met Cora Heemskerk (33): ‘We zijn opgelucht dat het er nu maar één is’

‘Voordat ik in verwachting raakte van de drieling, hebben Floris en ik het vier jaar lang geprobeerd, maar de iui- en ivf-behandelingen hadden geen effect. Uiteindelijk ben ik spontaan zwanger geraakt.

Na de geboorte van de jongens hadden Floris en ik zoiets van: mocht het ons gegund zijn, dan zou een vierde heel erg welkom zijn. We kwamen namelijk op een gegeven moment op het punt dat het met de jongens (Teus, Cees en Saul, red.) steeds makkelijker ging.

Lees ook: Na vier jaar hopen en hormonen raakte Cora (32) spontaan zwanger van een eeneiige drieling

Grote verrassing

Een baby paste dus in ons leven, maar we waren er niet veel mee bezig en ik wilde niet weer een traject in. Ook deze zwangerschap kwam dan ook totaal onverwacht.

De vorige keer kwam ik er met 9 weken achter dat ik zwanger was, nu was dat iets eerder. Ik had exact dezelfde symptomen als de vorige keer, zoals veranderende afscheiding. Ook was ik overtijd. Daardoor dacht ik: volgens mij ben ik zwanger!

Eigenlijk was het op dat moment nog veel te vroeg om te testen, maar ik kon niet meer wachten. Ik deed de test en zag direct twee duidelijke strepen. Ik was stomverbaasd en Floris ook.

Geluk

En toen was het wachten op de eerste afspraak bij de verloskunde. Dat vond ik spannend. Wat nou als het weer een meerling was? Ik heb een keer huilend van de spanning de verloskundige gebeld om te vragen of we eerder langs mochten komen. Opnieuw een meerling was mijn grote angst.

Omdat ik de vorige keer na lange tijd spontaan zwanger raakte van drie gezonde jongens, hadden we zoiets van: ons geluk is nu wel op. Maar we hebben tóch weer het geluk aan onze zijde.

Lees ook: Dubbel zo bijzonder: interessante weetjes over tweelingen en meerlingen

Mooiste reactie

Als het dit keer weer een meerling was geweest, waren we er uiteindelijk natuurlijk ook blij mee geweest. Ik weet namelijk zeker dat Floris en ik het opnieuw zouden kunnen. Maar we zijn heel blij en opgelucht dat het er nu maar één is.’

De mooiste reactie op het babynieuws was die van twee van mijn beste vriendinnen. Met hen was ik op reis in Schotland toen ik 10 weken zwanger was. Het leek me mooi om het hen na een hike bovenop een berg te vertellen, maar ik was zo buiten adem dat ik die berg niet op kon. Een van mijn vriendinnen was aan het vissen: ‘Zou het niet kunnen dat je zwanger bent?’ Toen liet ik de zwangerschapstest zien. Ze schrokken zich kapot.

Zwaardere zwangerschap

Ik ben nu 24 weken zwanger en voel me goed. Wel moet ik eerlijk bekennen dat ik had verwacht dat deze zwangerschap makkelijker zou zijn. Het valt me toch tegen. In het eerste trimester ben ik veel misselijk geweest en nu ben ik veel moe. Dat komt waarschijnlijk doordat ik al drie peuters van 2 jaar heb rondlopen: ik heb nu veel minder tijd om even rustig te gaan zitten.

Praktisch

Het geslacht van de baby willen we niet weten. Ik heb zelf het idee dat het weer een jongetje is. Nog een zoon zou in ieder geval wel praktisch zijn. Voor een jongen hebben we alles al, keer drie!

Het zal hoe dan ook pittig worden straks in huis, maar we laten het op ons afkomen. Het vindt zijn weg.

Droomscenario

Wat ik wel spannend vind, is de bevalling. Daar kleven extra risico’s aan vast. Omdat mijn eerste bevalling een keizersnede was, ben ik nu medisch en ga ik hoogstwaarschijnlijk in het ziekenhuis bevallen.

Maar ik wil het heel graag thuis doen, dus ik wil toch nog met de gynaecoloog overleggen of een thuisbevalling een optie is. Mijn beste vriendin, die toevallig verloskundige is, kan er dan bij zijn.

Mocht het niet kunnen zoals ik het liefst zou willen, dan is dat ook in orde. Ik sta er nuchter in en zie wel hoe het loopt, maar ik gun mezelf een mooie ervaring.

Lees ook: Vaginaal bevallen na een keizersnede: dit zijn je opties

Zin in haring

Mijn buik is nu met 24 weken natuurlijk een stuk kleiner dan de vorige keer. Daardoor besef ik nog meer hoe bijzonder het is dat ik zwanger was van een drieling. Toen reageerden de baby’s steeds op elkaar, nu is het veel rustiger in mijn buik. Ik voel maar één baby schoppen.

Grappig genoeg heb ik precies dezelfde cravings als de vorige keer: ik heb zó veel zin in haring. Een verse van de visboer en vers van het mes. Maar die mag ik eigenlijk niet eten…

Kerstcadeau

Ik kijk ernaar uit om de jongens met de baby te zien. Saul is nu al veel bezig met baby’s. Als hij er één ziet, dan vindt hij dat heel leuk.

Rond Kerstmis ben ik uitgerekend en ik heb er zin in om tijdens de feestdagen met z’n zessen lekker thuis te zijn. Dat zou echt een mooi kerstcadeau zijn.’