‘Het was november 2015 toen ik mijn vriend leerde kennen’, vertelt Shirley. ‘Begin mei 2016 bleek ik zwanger te zijn. Tussen onze eerste date en een positieve zwangerschapstest zaten zes maanden.’
Moeder worden is altijd haar grootste wens geweest. ‘Ik grapte er vaak over dat ik jong moeder wilde worden. Natuurlijk hadden we het er weleens over, maar niet zo serieus dat we het al echt wilden. We waren net samen.’
Lees ook: Demy (21) heeft straks drie kinderen onder de 3: ‘Ik raakte twee keer ongepland zwanger’
Samen doen
De zwangerschap kwam onverwacht, want Shirley slikte de pil. ‘Ik had last van zwangerschapskwaaltjes en besloot een test te doen. De dag dat ik dit deed, gingen mijn zwager en schoonzus trouwen. Ik wilde voor de bruiloft weten waar ik aan toe was. De test was meteen positief.
Mijn vriend en ik stonden in de badkamer bij mijn schoonmoeder thuis en barstten allebei in tranen uit. We riepen haar naar boven. Zij dacht dat het uit was tussen ons. Toen we het haar vertelden, stonden we daar met z’n drieën: en nu?’
De eerste dagen zijn als een waas aan Shirley voorbijgegaan. ‘Het enige wat heel duidelijk was, was dat gevoel: dit is mijn kind. Ik heb mijn vriend gevraagd of hij dit wilde, maar hij was net zo zeker als ik. Hij zei meteen: ‘Dit gaan we samen doen.’
Lees ook: Kraamwerk: ‘Hij gelooft niet dat ze door de pil heen zwanger is geworden’
Mening van anderen
Diezelfde avond reden ze naar Shirley’s moeder om het nieuws te delen. ‘Ik vond het zo spannend, maar ik was zenuwachtiger voor de reactie van mijn vader. Beide ouders schrokken, maar iedereen stond achter ons. Dat gaf zoveel rust.’
Die steun bleek onmisbaar. ‘Het voelde als een gezamenlijke zwangerschap. Die negen maanden hebben we het echt met elkaar geregeld. Zonder onze ouders en familie hadden we het niet gered.’
Fysiek ging de zwangerschap goed, mentaal was het zwaar. ‘Vooral leeftijdsgenoten hadden er een mening over. Zij konden zich er niets bij voorstellen. Ondertussen moesten wij van alles regelen, samenwonen en volwassen worden in één klap. Onze relatie was pril, dus dat was pittig.’
Lees ook: Rowena (27) raakte zes keer ongepland zwanger: ‘Na mijn keizersnede laat ik me steriliseren’
Samen groeien
Op haar 19e werd ze moeder van een dochter, Yara (nu 9). ‘Vanaf het moment dat zij er was, voelde het alsof het altijd zo geweest was. Mijn vriend en ik groeiden samen in het ouderschap en onze relatie.’
Een tweede kind was altijd haar wens. ‘Toen Yara bijna 2 jaar was, besloten we dat we er klaar voor waren. Ik was 22 jaar toen ik beviel van onze zoon Mats. Die zwangerschap heb ik veel bewuster beleefd, omdat we er nu echt samen voor kozen.’
Drie jaar later volgde hun derde kind. ‘Mijn man, we waren in de tussentijd getrouwd, moest wennen aan het idee van een derde. We hebben er veel over gepraat en kwamen tot de conclusie: er is ruimte en liefde genoeg. We kregen nog een dochter, Rosie. Toen waren we compleet.’
Gedurfde vraag
Nu is Shirley 29 en moeder van drie. ‘Ik ben heel blij met hoe het gelopen is. Mensen schrikken als ze horen dat ik drie kinderen heb. Laatst vroeg iemand zelfs: zijn ze wel allemaal van dezelfde man? Dat vind ik een gedurfde en bijzondere vraag.’
Hoe ze hierop reageert? ‘Rustig en met één woord: ja. Ik ben er trots op dat we dit samen hebben gedaan. Zo’n vraag laat zien dat er nog steeds vooroordelen zijn over jong moeder worden: dat het vast een ongelukje was of dat kinderen van verschillende vaders zijn. Dat kan, maar dat is bij ons niet zo.’
Lees ook: 17x dingen die je herkent als je ‘jong’ moeder bent geworden
Kwijtgeraakt
Voelt Shirley zich anders dan leeftijdsgenoten? ‘Nu niet meer. Ik zie steeds vaker dat oud-klasgenoten voor het eerst zwanger worden. Voor mij is dat al bijna tien jaar geleden.’
In het begin voelde ze wel verschil. ‘Ik ben vriendinnen kwijtgeraakt toen ik moeder werd. In het begin komt iedereen langs, maar als jij niet meer mee kunt stappen of spontaan weg kunt, ontstaat er afstand. Dat vond ik jammer, maar het was onvermijdelijk. Gelukkig kreeg ik er ook nieuwe vriendschappen voor terug.’
Zelfontwikkeling
Met kinderen van 9, 6 en 3 zit Shirley in verschillende levensfases tegelijk. ‘De jongste is nog heel aanhankelijk, de oudste gaat richting tiener. Soms ben ik bang dat ik iemand tekortdoe.’
Opvoeden vindt ze niet moeilijk. Wat ze wel moeilijk vindt, is iets anders. ‘Ik ben de afgelopen tien jaar helemaal opgegaan in het moederschap. Ik heb mijn diploma gehaald en ben gaan werken, maar vanuit verantwoordelijkheid. Nu ik bijna 30 ben, vraag ik me af: wie is Shirley eigenlijk? Wat wil ik? Dat stukje zelfontwikkeling heeft de afgelopen jaren geen prioriteit gehad.’
Ze is daar sinds kort bewust mee bezig. ‘Ik ben blij dat ik nu de ruimte voel om mezelf te ontdekken. Moederschap kan je opslokken, maar dat hoeft niet voor altijd zo te blijven.’
Lees ook: Hoelang duurt het voordat je weer jezelf bent na een bevalling?
Even knijpen
‘Het klinkt cliché, maar het mooiste is dat drie kinderen mij mama noemen’, zegt de 29-jarige. ‘Ik wilde altijd moeder worden en nu is het mijn werkelijkheid. Soms moet ik mezelf even knijpen, maar het voelt ook heel natuurlijk.’
Ze kijkt ook vooruit. ‘Over tien jaar ben ik 40 en is mijn oudste 20. Dan hoop ik dat we samen leuke dingen kunnen doen, zoals naar festivals gaan. Hopelijk wil zij dat ook. Ik kijk uit naar een fase waarin we minder zorgen en meer samen genieten.’
Als ze terugkijkt op haar 19-jarige zelf, glimlacht ze. ‘Mensen vinden het heftig om zo jong moeder te worden. En ja, het was pittig. Maar wij hebben het getroffen – met elkaar en met onze kinderen. Het heeft altijd zo moeten zijn.’
