jill bevalling2

Jill's bevallingsverhaal

Jill is 38 weken en 1 dag zwanger en alleen thuis met peuterzoon Milan. Eerder dan ze had verwacht, begint het te rommelen.

‘Wat een gekke dag. Ik voel me anders dan de afgelopen 38 weken. Laat het wandelen maar zitten, ik blijf thuis. Zou dit het begin van mijn bevalling zijn? Ik plof op de bank. Er knapt iets. Een golf water volgt. Mijn vliezen! Snel, naar de wc, het vruchtwater blijft komen. Milan is nog in de woonkamer. Hij is nog geen twee, maar misschien kan hij helpen. “Schatje, wil jij mama’s telefoon van de tafel pakken?”

Opfrissen

Kay komt meteen naar huis. “Hoe gaat het?” vraagt hij. Het ziekenhuis wil dat we komen. Eerst nog even opfrissen, beetje mascara op, wat eten. “Ben jij er ook klaar voor, schat? Dan gaan we.”

Terug naar huis

In het ziekenhuis krijg ik een CTG en controles. Ik begrijp dat ik op vier centimeter ontsluiting zit. Wat super! Om de weeën verder op te wekken, wandel ik een paar uur door het ziekenhuis. Het werkt niet. De weeën blijven te zwak. We moeten terug naar huis.

Slaappillen

’s Avonds krijg ik enorme hoofdpijn. We bellen het ziekenhuis en ze vragen ons weer te komen. Ik mag blijven. Ik krijg slaappillen en
morgenochtend wordt de bevalling ingeleid. Wat fijn.

jill bevalling
Beeld: Mirjam Cremer/ Pure life geboortefotografie

Weer mis?

Ik lig nog geen tien minuten als ik een heftige wee krijg. Al gauw weer eentje. Ik durf niet op de bel te drukken: dadelijk heb ik het wéér mis. Twee uur lang zucht en puf ik de weeën weg. Tot ze nog sterker worden. “Wakker worden Kay, ik denk dat het is begonnen.”

Mokerslag

Na zo veel uur weeën is m’n ontsluiting vast opgeschoten. De verloskundige komt toucheren: “Je baarmoederhals is verstreken.” Huh? Ik had toch al vier centimeter? Wat een mokerslag. Ik heb het gisteren blijkbaar verkeerd begrepen. Er is nog helemaal geen ontsluiting.

Afwachten

Rond de middag komen ze weer checken. Eén centimeter ontsluiting pas. Ik wil dit niet meer. Het doet al zo veel pijn en officieel is het nog niet eens begonnen. Geef me een keizersnee. De artsen komen erbij. “Wacht nog even,” zeggen ze. Tot vier centimeter krijg je een pompje, daarna een ruggenprik.

Helemaal op

“Gefeliciteerd, je hebt nu twee centimeter,” wordt er gezegd. Wat nou, gefeliciteerd? Ik ben al 36 uur bezig! Tranen branden in mijn ogen. Het pompje is op en ik ben op. Wat nu? De arts kijkt me aan: “Je krijgt nu een ruggenprik.”

Opluchting

De prik haalt de pijn weg. Wat een opluchting. En de weeënopwekkers doen hun werk. Tegen de ochtend heb ik volledige ontsluiting. Eerst de persweeën opvangen en daarna meepersen. Alles geven wat ik heb. Persen! Het hoofdje staat. Help, ik krijg geen weeën meer!

Alles op alles

“Ze moet nú geboren worden!” wordt er geroepen. Haar hartslag is te laag. Alles op alles. En daar is ze! Paniek. De navelstreng zit om haar heen. Ze halen hem van haar af en leggen haar op mijn borst. Ineens huilt ze. Het was zo zwaar, maar eindelijk is ze er. Onze Liv.’

Mini-biografie

Naam moeder: Jill
Aantal weken zwanger: 38 weken en 1 dag
Naam kind: Liv
Gewicht: 3350 gram
Lengte: 50 centimeter