'Slapeloze nachten? Echt, ooit gaat het voorbij'

Slaapgebrek vindt Eva toch wel het allerlastigste aan het moederschap. Ze heeft met haar dochter de nodige nachtelijke perikelen meegemaakt. En daar kon ze helemaal niet goed mee dealen.

‘Ik moet nog even naar de wc’. Haar haar staat recht overeind en met haar meest ontwapenende glimlach staat ze in haar pyjama voor ons. Ik wil haar opvreten, maar in plaats daarvan zeg ik met een strenge blik: ‘Tuurlijk. Ga maar snel, want je had allang moeten slapen’. Mijn dochter is bijna acht jaar en nog steeds is slapen een ding. Vaak is ze om 23:00 uur nog wakker en ben ik nog eerder onder zeil dan zij. Uren ligt ze te woelen in bed. Stiekem een boekje te lezen met haar zaklamp. Of ze roept: ‘Ik heb dorst’, als ze mij in de keuken hoort rommelen.

Advertentie

Lees ook: dit kan je doen als je kind slaapproblemen heeft

Lastige (geen) slaap-fases

Van de huidige slaapperikelen heb ik weinig last. Ik vind het vervelend voor haar, want ik gun haar rust, maar zelf kan ik nu tenminste neerploffen op de bank. ’s Nachts slaapt ze door en ’s ochtends roept ze ons op het zeer acceptabele tijdstip van 07:30 uur. Dat is jarenlang heel anders geweest. Noem een lastige slaap (of eigenlijk geen slaap) fase en we hebben het meegemaakt:

  • Elk uur komen voor de borst ’s nachts (de eerste drie maanden)
  • Elke nacht komen voor de borst of een flesje of aandacht of…geen flauw idee eigenlijk (de eerste drie jaar)
  • Niet in kunnen slapen (de eerste… uh… tot nu dus)
  • Niet alleen willen slapen (af en aan, de eerste vijf jaar)
  • Extreem vroeg wakker worden (we juichten als het na 05:00 uur was, en dat duurde vier jaar)

Op zoek naar een oplossing

Ik wou dat ik kon zeggen dat ik me dapper door al dat slaapgebrek heb heengeslagen – het hoort immers bij het ouderschap – maar niks is minder waar. Ik ben een slappeling. Ik hou van slaap, van veel slapen en van lang slapen. Die jaren met korte nachten vond ik vreselijk, ik ging als een zombie door het leven en liet de nachten zoveel mogelijk aan mijn man over. Ik was er niet goed in. Ouders die uitgebreid over hun doorslapende kinderen vertelden, wilde ik martelen (nu nog eigenlijk). Ik klaagde eindeloos over hoe zwaar het was en speurde continu het internet af, op zoek naar een oplossing. Alles hebben we geprobeerd om ons kind aan het (door)slapen te krijgen:

  • Het nachtflesje steeds wateriger maken
  • ’s Nachts alleen een hand op haar hoofd leggen en weer weggaan
  • Warmere dekens
  • Koudere dekens
  • Een lampje aan laten
  • De kamer beter verduisteren
  • Haar geroep negeren (maar laten huilen zorgde voor schuldgevoel waar ik weer van wakker lag)
  • ’s Avonds uren bij haar op de kamer zitten tot ze ging slapen (en elke keer stiekem een stukje verder van haar bed schuiven)
  • Haar bij ons in bed nemen
  • Een kinderwekker (die ze vrolijk negeerde)

Lees ook: alles wat je wilt weten over doorslapen

Het ging voorbij

Waarschijnlijk vergeet ik nog een paar technieken die we uitprobeerden. Niks hielp. Of het werkte even en daarna waren we weer terug bij af. Toen hebben we maar geaccepteerd dat we een lastige slaper hebben, en ons eraan over gegeven. Uiteindelijk ging het voorbij: na vele jaren gaat onze dochter nu ’s avonds gewoon naar bed (nou ja, na de nodige ‘ik wil niet slapen’ protesten dan), slaapt ze de nacht door en wordt ze ’s ochtends op een normaal tijdstip wakker.

Lees ook: bedtijden voor kinderen, handig slaapschema

Knuffelen

‘Nog een knuffel’. Met uitgespreide armen staat mijn meisje met haar warrige haar voor me. Ze wil alleen maar met me knuffelen als het eigenlijk allang bedtijd is. Ik maak er gebruik van en omhels mijn doortrapte zevenjarige. ‘Maar nu naar bed!’ Dit valt echt prima te doen, zo’n groot kind dat hoogstens ’s avonds nog haar bed uitkomt om een knuffel te geven. Maar wat ben ik blij dat al die slapeloze nachten en het om 04:30 uur wakker worden achter de rug zijn. Sterkte aan alle ouders die er middenin zitten. Neem van mij aan: het gaat voorbij! Het kan alleen wel een paar jaar duren…

Lees ook: 30 x de meest gebruikte smoesjes van peuters die niet willen slapen

Beeld: Shutterstock

Eva Munnik

Eva Munnik (1976) woont samen met Harry en hun dochter van zeven jaar. Ze werkt voor televisie en bladen en schreef het boek De melkfabriek over borstvoeding, De schoolfabriek over de basisschool en Kids & the City over stedentrips met kinderen.