Een buik vol met Mandy van der Venne: ‘Tijdens de bevalling vroegen ze aan mijn vriend wie hij zou redden, mij of de baby’

‘Tijdens mijn vorige zwangerschap had ik het HELLP-syndroom. Daar kwamen de artsen alleen pas heel laat achter: ik was al zover dat mijn nier en lever werkten niet meer en ik werd geel. Mijn bloedplaatjes waren zo laag dat ik een operatie niet meer aankon. Een spoedkeizersnede zou mijn dood zijn geweest. Dus ik ben zonder verdoving bevallen en daar heb ik vijf dagen over gedaan.

Lees ook: HELLP-syndroom: een van de ernstigste vormen van zwangerschapsvergiftiging

Kiezen wie hij zou redden

Tijdens mijn vorige bevalling ben ik eigenlijk even van de wereld af geweest. Ik heb tegen de artsen gezegd: ‘Ik ga dood.’ Dat was heel heftig, ook voor mijn vriend. Aan hem werd gevraagd: ‘Als het erop aankomt, wie wil je redden: je vriendin of de baby?’

Deze zwangerschap word ik goed door het ziekenhuis in de gaten gehouden. Ze doen er alles aan om HELLP te voorkomen. Al die onderzoeken kosten me veel energie. Maar angst voor de bevalling heb ik niet per se. Ik weet nu dat het nooit meer zo kan gaan als de vorige keer. Ze zijn er op tijd bij. Ik hoop op een goede ervaring, met verdoving.

Mijn vriend vindt deze zwangerschap wel heel spannend en dat snap ik ook. Hij is vrachtwagenchauffeur in de Benelux en kan dus niet bij elke echo en elk onderzoek zijn. Hij beleeft het daardoor ook anders.

Verrassing

Het was een verrassing dat ik zo snel zwanger werd van de tweede. We hebben een jaar moeten wachten op ons eerste kindje, omdat we daarvoor een miskraam meemaakten. Gelukkig heb ik niks van de complicaties van HELLP overgehouden. En we wilden graag twee kinderen onder de twee jaar, mijn zusje en ik schelen zelf ook bijna twee jaar.

Lees ook: Wat is het ideale leeftijdsverschil tussen kinderen?

Weer een jongen

Tot nu toe zijn de echo’s goed. Binnenkort hebben we de 20-wekenecho. We weten al dat het een jongetje wordt. Ik moest daar even aan wennen, ik kom uit een familie met enorm veel meiden. Bij Dex dacht ik ook: hoe moet ik met jongens omgaan? Maar ik ben ook blij dat het weer een jongen is, want ik vind de wereld best heftig tegenwoordig. Onze jongens kunnen we later opvoeden tot goede partners.

Ik ben blij dat ik ben opgegroeid in een tijd zonder telefoons en onlinepesten. En je zou bijna nú al een huis voor je kinderen moeten kopen. Ik ken mensen die bewust geen kinderen willen om dat soort redenen. Dat begrijp ik ook. Tegelijk heb ik vriendinnen die midden in een ivf-traject zitten en zó graag een kind willen. Dat maakt het dubbel.

Niet zorgeloos

Rust houden lukt nog niet echt, het is best veel allemaal. Ik zit vaak in het ziekenhuis, ik heb een kind van anderhalf en een huishouden. Ook loop ik bij een diëtist omdat ik zwangerschapsdiabetes heb. Vier keer per dag moet ik insuline spuiten en ik heb medicatie voor mijn bloeddruk.

Als mensen vragen hoe het gaat, vind ik het moeilijk om het hele verhaal te delen. Ik hoef geen medelijden, en het komt ook goed. Maar het is geen zorgeloze zwangerschap. De artsen houden ook mijn mentale gezondheid in de gaten, ze willen niet dat ik in de put raak.

Lees ook: Vivians bevallingsverhaal: ‘Ik werd wakker met een piepkleine baby van 1 kilo naast me in een couveuse’

Geen ijs en carpaccio

Tijdens mijn vorige zwangerschap kwam ik dertig kilo aan. Dat had zijn redenen, en ik ben daarna weer afgevallen. Nu moet mijn gewicht stabiel blijven.

Mijn cravings waren milkshakes en ijs, maar die mag ik nu niet meer van de diëtist. Dat is vooral in de zomer moeilijk. Maar het is allemaal voor het goede doel. Ik mag alleen waterijsjes. Carpaccio mis ik ook enorm. Dat is echt mijn leven. Dat zeg ik ook tegen mijn vriend: ‘In de kraamweek ga je een sushiboot en héél veel carpaccio halen.’

Potjesvoeding halen in Duitsland

We hebben al een naam – daar waren we in drie minuten uit. We hebben nog geen tijd gehad om een babykamer in te richten, maar dat komt wel. Alle spullen van Dex staan op zolder, die kunnen we hergebruiken. Alleen het seizoen is anders, dus kleertjes moet ik nog shoppen.

We wonen vlak bij Duitsland, dus daar doen we vaak inkopen. Er zijn geen betere luiers dan die van de DM, en die zijn ook een stuk goedkoper. En je hebt er meters aan potjesvoeding, het scheelt soms wel een euro per potje.

Nu genieten van elke dag

Omdat ik zo goed in de gaten word gehouden, mag ik niet op vakantie naar het buitenland. Dus we gaan naar Texel deze zomer, ook leuk. Vorig jaar hing mijn leven ineens aan een zijden draadje. Daarom probeer ik van elke dag te genieten. Ik pak de fiets naar de kinderboerderij, ga de natuur in of bezoek een buitenspeeltuin. Het hoeft niet groots en duur.

Ik kijk ook enorm uit naar de zomer volgend jaar: dan ben ik níet zwanger en heb ik hopelijk meer rust in mijn lichaam. Ik zie al helemaal voor me dat ik met twee kinderen in de bakfiets op pad ga.’