Een buik vol met Nicky (31): ‘Deze keer hangt er geen donkere wolk boven mijn hoofd’

Mijn man en ik wilden altijd al graag minstens twee kinderen, als het ons gegund was. Maar na de geboorte van onze dochter Luna brak een zware periode aan. Luna had koemelkallergie en huilde ontzettend veel. Dat was zielig voor haar, maar heel zwaar voor ons.

Ik denk niet dat ik destijds een postnatale depressie had, maar het ging niet goed met me. Door het vele huilen van Luna kreeg ik uiteindelijk de diagnose PTSS. Ik ging in therapie om alles te verwerken en dat hielp enorm. Langzaam begon de wens voor een tweede kind weer te kriebelen. Afgelopen mei zijn Freek en ik getrouwd en niet lang daarna besloten we ervoor te gaan.’

Lees ook: Wat is de oorzaak van een huilbaby en hoe ga je ermee om?

Huilend in de Efteling

Toen we een tijdje geleden met Luna in de Efteling waren, kwam er een huilend kind naar me toe, hij was zijn ouders kwijt. Gelukkig werden ze snel herenigd, maar ik raakte erdoor van slag. Ik moest er zelfs van huilen. Toen dacht ik: ik ben vast zwanger. Bij thuiskomst deden we een test en die was positief. Freek en ik waren door het dolle heen. Sindsdien probeer ik te manifesteren dat deze baby wel goed gaat slapen en rustig is.

Zwanger zijn, kan ook leuk zijn

Ik voel me gelukkig goed. Tijdens de zwangerschap van Luna was ik de eerste 20 weken ziek en hing er een donkere wolk boven mijn hoofd. Maar nu heb ik nergens last van, op wat vermoeidheid na. Zwanger zijn kan dus ook leuk zijn!

Ik vind het speciaal om dit weer mee te maken, helemaal nu het zo goed voelt. Ik moet wel even wennen aan mijn lijf, dat weer verandert. Ook omdat ik weet hoeveel moeite het kost om mijn oude lijf terug te krijgen. Maar ik voel me goed genoeg om 3 keer per week te sporten.

Guilty pleasure: huzarenslaatjes

Ik snak naar huzarenslaatjes met flink wat mayonaise, maar probeer me in te houden. Dat lukt niet altijd. Mijn man is laatst ’s avonds nog naar de supermarkt gegaan voor een paar van die slaatjes en ik wilde er friet bij. Ik heb hem daar enorm voor bedankt, maar hem ook verteld dat hij mij voortaan moet negeren. Uit bescherming voor mezelf, haha.

Lees ook: Eetbuien (cravings) tijdens je zwangerschap, zo houd je het gezond

Geen confettikanon

Bij mijn eerste zwangerschap keek ik uit naar het ontmoeten van mijn baby. Nu ook. Ik vind het heel bijzonder dat Luna straks grote zus wordt. Ze is er enorm mee bezig. Daarom lezen we samen boekjes over hoe het is om grote zus te worden. Het geslacht van de baby weten we inmiddels, maar we houden het nog even voor ons. We zijn nuchtere types, dus een genderreveal met vuurwerk of confettikanonnen hoeft voor ons niet. We delen het zodra de baby er is.

Lees ook: Een broertje of zusje op komst: tips om je kind hierop voor te bereiden

Dromen over de naam

Een bevalplan heb ik niet. Dat heb ik de eerste keer ook niet gemaakt. Toen vond mijn bevalling in het ziekenhuis plaats. Het ging toen allemaal heel snel en verliep prettig. Omdat het zo snel ging, wil ik het deze keer misschien thuis proberen. Want bevallen in de auto lijkt me niet fijn.

De nacht nadat ik wist dat ik zwanger was van Luna, droomde ik over haar naam. Ik wist direct: zo gaat ze heten. Deze keer hebben we allerlei namen naar elkaar geroepen, maar Freek zei steeds ‘nee’. Inmiddels hebben we een naam die we allebei mooi vinden, maar of het die ook echt wordt, weten we nog niet zeker.’