Een buik vol met Japke Janneke: ‘Mijn grootste angst is dat ik weer een postpartumpsychose krijg’

‘Een dag na de geboorte van onze zoon Len (4) raakte ik in een postpartumpsychose. Ik was totaal verward en kon mijn gedachten niet meer controleren. Het was de meest angstige periode in mijn leven. Daardoor heb ik lange tijd geen broertje of zusje voor Len gewild. Maar dat veranderde zo’n drie jaar geleden, nadat het me was gelukt het trauma met EMDR te verwerken.

Om de wens voor een tweede in vervulling te laten gaan, vond ik het belangrijk om te onderzoeken of het wel verantwoord was om opnieuw zwanger te raken. Ik wilde weten hoe groot de kans is dat de psychose terugkomt.

Lees ook: Postpartum (postnatale) depressie: wat kun je doen?

Slaaptekort

Ik weet nu dat ik gevoelig ben voor zwangerschapshormonen. De kans op herhaling is ongeveer 50 procent, misschien hoger. Maar omdat ik nu weet wat mijn triggers zijn – zoals slaaptekort of te veel willen doen – kunnen Kai en ik daar rekening mee houden.

Zo kan ik bijvoorbeeld terecht bij de POP-poli en heb ik recht op een verlengd kraambed. Zo blijf ik 48 uur na de bevalling in het ziekenhuis om rustig te herstellen. Ik krijg extra hulp van verpleegkundigen, zodat ik langere slaapblokken kan maken en hopelijk slaaptekort voorkom.

Fertiliteitstraject

Opnieuw zwanger raken ging niet zomaar. Omdat het niet lukte om spontaan zwanger te worden, zijn we een fertiliteitstraject ingegaan. Al met al duurde dat twee jaar.

IVF is als optie besproken, maar volgens de arts hadden Kai en ik een goede kans op een zwangerschap met IUI. Mentaal vond ik het traject zwaar, vooral als een ronde weer niet was gelukt. ‘Het is wachten tot je 6 gooit’, zei de arts. Zo’n stomme uitspraak vond ik dat. Maar het is wel zo.

Lees ook: Yvonne (34) stopte met tweede fertiliteitstraject: ‘De prijs voor mijn lichaam is te hoog’

Positieve test

Vorig jaar zomer zijn we begonnen met de hormooninjecties en in mei had ik een positieve test in mijn handen. Dat voelde als een enorme opluchting.

Op een maandag deed ik de test, terwijl dat eigenlijk pas op vrijdag mocht vanwege de kans op een vroege miskraam. Ik had sterk het gevoel dat het niet was gelukt, maar toen zag ik opeens een heel licht streepje. Ik twijfelde: ben ik nou wel of niet zwanger? Tot en met die vrijdag heb ik elke dag een test gedaan en het lijntje werd steeds duidelijker.

Mijn ouders wisten als eerste dat ik weer zwanger was, want zij leefden tijdens het traject zo met ons mee. Wij belden hen op donderdag om het hen te vertellen. Mijn moeder kreeg tranen in haar ogen toen ze het hoorde.

Zorgen

Gelukkig heb ik nog nooit een miskraam gehad, maar nu was ik er heel bang voor. Kai en ik hebben er namelijk zo lang over gedaan om op dit punt te komen. Tijdens de zwangerschap van Len stond ik er veel relaxter in.

Inmiddels ben ik 20 weken zwanger. Hoewel ik meer vertrouwen heb in mijn lichaam, vind ik het nog steeds spannend.

Mijn grootste angst is dat de postpartumpsychose terugkomt, maar ik vertrouw er ook op dat we na de bevalling op de juiste plek zijn. De vorige keer overkwam het ons en wisten we niet wie we moesten bellen en waar we heen moesten. Nu weet ik wat mijn triggers zijn en waar ik terechtkan. Dat geeft me vertrouwen.

Nesteldrang

Lichamelijk voel ik me goed en ik sport meerdere keren per week. Ik wil het liefst snel beginnen met de babykamer, want nu heb ik daar energie voor.

Omdat ik eerst heel stellig zei dat er geen tweede kind kwam, hebben we veel babyspullen weggedaan. Laatst vond ik wel een doos met babyspullen, waaronder een kruik. Dat is handig, want de baby wordt in februari geboren. Ook hebben we een meegroeibedje bewaard waarin Len lang heeft geslapen.

Lees ook: Checklist babyuitzet: wat heb je nodig (en wat kost het)?

Rood biefstukje

In het eerste trimester had ik veel zin in verse jus d'orange en beschuitjes met kaas, maar nu heb ik geen echte cravings.

Ik mis af en toe een goed biefstukje dat nog rood is vanbinnen. Of parmaham op een pizza. De ham laat ik soms meebakken, maar dat smaakt dan toch echt anders.

Lees ook: Wat mag je niet eten als je zwanger bent? Het complete overzicht

Gezin van vier

Toen ik in verwachting was van Len, vond ik het weleens lastig dat mijn lijf veranderde. Nu vind ik het juist fijn dat ik een buikje heb. Ik heb hier zo lang van gedroomd.

Len wordt in november 5 jaar. We vertelden hem dat hij grote broer wordt nadat we met 8 weken een kloppend hartje hadden gezien. Hij was er eerst helemaal niet blij mee, maar hij is inmiddels helemaal om. Af en toe vertelt hij wat aan zijn broertje en hij heeft zelfs al speelgoed voor hem uitgezocht.

Hoe spannend ik de komende tijd ook vind, ik kijk uit naar februari. Dan zijn we een gezin van vier.’